fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Ελλάδα - Κόσμος

Πήρε το χρίσμα η Σεγκολέν

17 Νοεμβρίου 2006 | 04:57 μ.μ.

Η «γαζέλα» της πολιτικής που νίκησε τους «ελέφαντες»

...από τον ΧΑΡΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ

ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ Η ΣΕΓΚΟΛΕΝ ΡΟΑΓΙΑΛ ΟΜΩΣ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΗΣ ΟΤΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΗΤΑΝ  ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ

Άνετα πήρε το χρίσμα του κόμματός της με ψήφους πάνω από 60% η Segolene Royal για τη διεκδίκηση της Γαλλικής Προεδρίας στις εκλογές του 2007, ξεπερνώντας και αποκλείοντας τους άλλους υποψήφιους σοσιαλιστές, τους  Λοράν Φαμπιούς και Στράους Καν.


Είναι η πρώτη φορά στην 86χρονη ιστορία του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος που μια γυναίκα επελέγη ως υποψηφία Πρόεδρος της Γαλλίας.


Η 53χρονη Σεγκολέν (γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1953 στο Ντακάρ της Σενεγάλης), μετά τις σπουδές της εργάστηκε ως δικαστής διοικητικών δικαστηρίων και εισήλθε στην Κυβέρνηση Μιτεράν το 1982.

 Η Segolene Royal και ο Lionel Jospin

Υπηρέτησε ως υπουργός Περιβάλλοντος υπό τον Μπερεγκοβουά (1992-1993) και ως υφυπουργός Εκπαίδευσης και Οικογένειας-Παιδιών υπό τον Ζοσπέν (2000-2002).
Σύντροφός της και πατέρας των 4 παιδιών τους είναι ο Φρανσουά Χολάντ (δεν έχουν παντρευτεί ποτέ) που έχει γεννηθεί το 1954 και είναι Πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος από το 1997.


Σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής η Ροαγιάλ πήρε σκληρές θέσεις στο πρόβλημα των πυρηνικών του Ιράν και συχνά βρέθηκε να συμπλέει με τις απόψεις του Τόνυ Μπλερ.
Σε σχέση με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαική Ένωση η Σεγκολέν υποστηρίζει ότι η απόφαση πρέπει να προκύψει από δημοψήφισμα του Γαλλικού λαού.

Οι κάποιες «ανορθόδοξες» πολιτικές απόψεις της Σεγκολέν (αλλαγές στο 35ωρο εργασίας, μερική αναθεώρηση της μη υποχρεωτικής στράτευσης των νέων) έχουν δημιουργήσει ένα σκεπτικισμό για το κατά πόσο η Γαλλίδα πολιτικός θα μπορέσει να επιβάλλει νέα γραμμή στην επιβαρυμένη με κρούσματα διαφθοράς δημόσια σκηνή και αν θα μπορέσει να συνενώσει το διαιρεμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Σημειώνεται, ότι ο Φρανσουά Χολάντ είχε υποστηρίξει το «Ναι» στο δημοψήφισμα για το Ευρωπαικό Σύνταγμα που απερρίφθη, όμως, από την πλειοψηφία του λαού.


Μετά την Μάργκαρετ Θάτσερ στη Βρετανία και την Άνγκελα Μέρκελ στη Γερμανία, η Μαρί Σεγκολέν Ροαγιάλ θα συνεχίσει στη Γαλλία την πορεία των γυναικών προς την κατάκτηση ανωτάτων αξιωμάτων σε ευρωπαικές υπερδυνάμεις.

Αντίπαλός της από την παράταξη Σιράκ στις Γαλλικές Προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2007 θα είναι ένας εκ των Ντε Βιλπέν και Σαρκοζί (ιδίως ο δεύτερος) και σε περίπτωση νίκης η Σεγκολέν Ροαγιάλ θα γίνει η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Γαλλίας.
Η Γαλλία είναι πάντα μια ανδροκρατούμενη κοινωνία και από τις 577 έδρες της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης μόνο το 13% κατέχεται από γυναίκες.
Η νέα “madonna” των Γάλλων που είχε πατέρα έναν συνταγματάρχη καθαρόαιμο εκπρόσωπο της γαλλικής στρατοκρατικής αποικιοκρατίας, έχει αντιμετωπίσει με επιτυχία μέχρι τώρα και τον πολιτικό «σεξισμό» της παλιάς φρουράς που επικρατούσε στο Κόμμα της και σαγηνεύει τους ψηφοφόρους.
Η όμορφη Μαρί Σεγκολέν θεωρείται από πολλούς και εξαιρετικά σέξυ (περιοδικό την κατατάσσει μπροστά από τις Σάρον Στόουν και Μόνικα Μπελούτσι) και φωτογραφίες μα μπικίνι από τη θάλασσα της Λα Ροσέλ (έχουν αποσυρθεί από το Ίντερνετ) χάλασαν κόσμο.

Μετά τη Σενεγάλη και τα τοπία της Αφρικής η οικογένεια Ροαγιάλ εγκαταστάθηκε σ’ ένα μικρό χωριό της Λωραίνης και η Μαρί Σεγκολέν μεγάλωσε ανάμεσα σε δύο μεγαλύτερες αδελφές και πέντε αδελφούς.

Antoine, Segolene, Gerard.

Το περιβάλλον Καθολικό και ο αυστηρός πατέρας συνταγματάρχης θεωρούσε ότι τα αγόρια έπρεπε να κάνουν το καθήκον τους και να καταταγούν στο Στρατό, ενώ τα κορίτσια έπρεπε να υποστηρίζουν τους συζύγους που υπηρετούν την Πατρίδα.
Η Σεγκολέν κατόρθωσε να μπει στο Πανεπιστήμιο στο Παρίσι και όταν οι γονείς της χώρισαν εκείνη ήταν 19 χρόνων.
Η νεαρή φοιτήτρια προσχώρησε φυσικά στην πλευρά της μητέρας της και βοήθησε στην Αγωγή που υπεβλήθη εναντίον του Γάλλου συνταγματάρχη (κέρδισαν την Αγωγή 10 χρόνια μετά και ο πατέρας της πέθανε το 1982 από καρκίνο των πνευμόνων, σε ηλικία 62 χρόνων).
Η Μαρί Σεγκολέν που μέχρι σήμερα υποστηρίζει ότι όλοι μας κουβαλάμε πάντοτε τα παιδικά μας χρόνια, πέρασε σε φεμινιστικές θέσεις και ήταν ο Φρανσουά Χολάντ που την οδήγησε από τον Καθολικισμό στον Σοσιαλισμό.
Σχετικά νωρίς την ανακάλυψε ο Προσωπάρχης του Μιτεράν ο Ζακ Αταλί και η Μαρί Σεγκολέν έγινε στα 29 της σύμβουλος του Γάλλου Προέδρου (που είναι γνωστό ότι εκτιμούσε τη γυναικεία ομορφιά), βουλευτής στα 35 της και υπουργός στα 38 της χρόνια.
Παρά τη μεγάλη της πείρα στην πολιτική και την εκ των έσω γνώση της για τη λειτουργία της Γαλλικής Προεδρίας, η Σεγκολέν δεν φημίζεται για την πολιτική της δεινότητα και για τις αντιλήψεις που πρέπει να έχει ένας σύγχρονος Ευρωπαίος πολιτικός.
Γι’ αυτό και μέχρι πρόσφατα απέφευγε να τοποθετηθεί και να εκφράσει τις πολιτικές της θέσεις δημόσια και περίμενε πρωτίστως να δει τους δείκτες των δημοσκοπήσεων πριν εκφραστεί ανοιχτά για την διεκδίκηση της Προεδρίας.
Οι μεταπηδήσεις της από τις θέσεις της Γαλλικής Δεξιάς στα συνθήματα των Σοσιαλιστών είναι συχνές και στο μεταξύ υιοθετεί και προωθημένες νεοσυντηρητικές απόψεις του Μπλερισμού.

Η Σεγκολέν Ροαγιάλ θα διεκδικήσει σε λίγους μήνες την Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας με κύριο όπλο της τον λαικισμό, τη θηλυκότητα και τη γοητεία που ασκεί στο λαό.
Η πολιτική της παρουσία της είναι σε κάθε περίπτωση ισχυρή λαμβανομένου υπ’ όψη ότι στις εκλογές της 21ης Απριλίου 2002 δεν υπήρχε κανείς υποψήφιος της Αριστεράς και οι Γάλλοι είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στον Σιράκ και στον Λεπέν.


Στο μεταξύ, οι αντίπαλοι την μελετούν και οργανώνουν τη δική τους απάντηση, ιδιαίτερα ο πανέξυπνος και ραδιούργος Σαρκοζί που γνωρίζει να ενεργεί με όλα τα μέσα προκειμένου να πετύχει τους στόχους του.
Αυτό φάνηκε και από την πρόωρη εξουδετέρωση του Ντε Βιλπέν και τους χειρισμούς στην υπόθεση των ταραχών με τους μετανάστες των Παρισινών περιχώρων, όπου ο Σαρκοζί κατάφερε να αναστρέψει το εις βάρος του κλίμα και να ετοιμάζεται για την τελική του επικράτηση.
Μέχρι τις εκλογές θα γίνουν πολλά και ήδη η Σεγκολέν Ροαγιάλ αντιμετωπίζει ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα μετά την αποκάλυψη για τη δράση του αδελφού της στις Γαλλικές Μυστικές Υπηρεσίες.
Η ιστορία ξεκινά από παλιά όταν η Γαλλία πραγματοποιούσε πυρηνικές δοκιμές στο Ν. Ειρηνικό και είχε ξεσηκωθεί ένα μεγάλο κύμα αντιδράσεων από κατοίκους της Πολυνησίας αλλά και από Κυβερνήσεις.

Η πιο ενοχλητική όμως παρέμβαση γινόταν από την Greenpeace που είχε αισθητή παρουσία στις ακτές του Ειρηνικού με το πλοίο της Rainbow Warrior και οργάνωνε στόλους από πλεούμενα στην περιοχή των δοκιμών με καπετάνιο τον γνωστό Peter Willcox.
Στις 10 Ιουλίου 1985 τοποθετήθηκαν βόμβες στο Rainbow Warrior που βρισκόταν στο λιμάνι του Όκλαντ στη Ν. Ζηλανδία και από τις εκρήξεις σκοτώθηκε ο Πορτογαλικής καταγωγής Ολλανδός φωτογράφος Φερνάντο Περέιρα.
Οι κατηγορίες στράφηκαν στη Γαλλική Κυβέρνηση η οποία αρνήθηκε αρχικά κάθε σχέση με το εγκληματικό συμβάν και απέδωσε την επίθεση κατά του πλοίου της Greenpeace σε τρομοκράτες!
Σε πείσμα κάθε διάψευσης, οι Αρχές της Ν. Ζηλανδίας συνέλαβαν σχεδόν αμέσως δύο υπόπτους που ήταν ζευγάρι και είχαν Γαλλικά διαβατήρια με τα ονόματα “Alain και Sophie Turenge”.
Γρήγορα αποκαλύφθηκε ότι ήσαν Γάλλοι αξιωματικοί των Μυστικών Υπηρεσιών και έγιναν γνωστά τα πραγματικά τους ονόματα που είναι Alain Mafart και Dominique Prieur.
Το ζεύγος των Γάλλων ομολόγησε την ενοχή του και καταδικάστηκε από Δικαστήριο της Ν. Ζηλανδίας στις 22 Νοεμβρίου 1985 σε δεκαετή φυλάκιση.
Τον Ιούλιο 1986 η Γαλλία και η Ν. Ζηλανδία (με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ) συμφώνησαν τη συγκάλυψη της υπόθεσης, η Γαλλία ζήτησε επίσημα συγνώμη και κατέβαλλε στη Ν. Ζηλανδία αποζημίωση ύψους 13 εκατομμυρίων δολαρίων.

Στα πλαίσια της συμφωνίας, οι Mafart και Prieur μεταφέρθηκαν στο υπό Γαλλική κυριαρχία νησί Χάο της Πολυνησίας προκειμένου να εκτίσουν τριετή «ποινή».
Επίσης έπαψε οριστικά η δίωξη και εναντίον τριών άλλων Γάλλων που είχαν εντοπιστεί από την Αστυνομία του ΄Οκλαντ ως συνεργοί και δεν είχαν προφυλακιστεί μέχρι να εξεταστούν τα στοιχεία από το χώρο της επίθεσης (οι Verge, Bartelo και Andries απομακρύνθηκαν με το ταχύπλοο Ouvea και επιβιβάστηκαν στο Γαλλικό υποβρύχιο Rubis).
Παρά τις συμφωνίες και τις συγκαλύψεις το σκάνδαλο ξέσπασε στη Γαλλία με αποτέλεσμα την απόλυση του αρχηγού των Μυστικών Υπηρεσιών ναυάρχου Pierre Lacoste και την παραίτηση του υπουργού Άμυνας Σαρλ Ερνύ.
Ο Lacoste δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Μιτεράν ήταν ενήμερος για την επιχείρηση εξουδετέρωσης του Rainbow Warrior και μάλιστα υποστήριξε ότι έδωσε και την εντολή για την επίθεση.
Την εποχή εκείνη Πρωθυπουργός ήταν ο Λοράν Φαμπιούς και η Μαρί Σεγκολέν υπηρετούσε ως «ειδικός σύμβουλος» του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Μιτεράν.
Ο Mafart επέστρεψε στο Παρίσι στις 14 Δεκεμβρίου 1987 προκειμένου να υποβληθεί σε «ιατρικές εξετάσεις» και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος.
Εξακολούθησε να υπηρετεί και μάλιστα προήχθη σε συνταγματάρχη το 1993.
Η Prieur γύρισε στη Γαλλία στις 6 Μαίου 1988 λόγω…εγκυμοσύνης (είχε επιτραπεί στον σύζυγό της να μεταβεί στην ακτή Χάο), αφέθηκε ελεύθερη και προήχθη κι’ αυτή…

Η αποκάλυψη προκάλεσε σοκ και το ωστικό κύμα θα καταδιώκει τη Σεγκολέν τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές.
Γιατί λίγες μέρες πριν έγινε γνωστό ότι ο άνθρωπος που τοποθέτησε τις βόμβες στο πλοίο της Greenpeace ήταν ο αδελφός της Μαρί Σεγκολέν και πράκτορας της Γαλλικής Μυστικής Υπηρεσίας Direction Generale de la Securite Exterieure (DGSE), Gerard Royal.
O πράκτορας Royal (κωδικό όνομα “Derrick”) υπηρετούσε στην Ασία και έλαβε εντολή να κατευθυνθεί στο Όκλαντ για την εξουδετέρωση του Rainbow Warrior που εμπόδιζε την πυρηνική δοκιμή στην ατόλη Μουρουρόα της Γαλλικής Πολυνησίας.
Ήταν η “Operation Satanic”, σύμφωνα με δημοσίευμα στη L’ Express το 1995 (υπήρξε και σχετική καταγραφή στο βιβλίο του Paul Barril “Guerres secretes a l’ Elysee”) και ο Gerard Royal ήταν μέλος της τετραμελούς ομάδας πρακτόρων “thirdteam” που έκανε την επίθεση και τα ονόματα των οποίων παραμένουν άγνωστα έως σήμερα.
Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι την αποκάλυψη για το ρόλο του Gerard έκανε στην εφημερίδα Le Parisien ο άλλος αδελφός της Σεγκολέν, ο Antoine!
Η εμβρόντητη Σεγκολέν αρνείται ότι γνώριζε το παραμικρό για την πρακτορική δράση του Gerard και αδυνατεί να σχολιάσει το ότι όλα βγήκαν στη φόρα από τον έτερο αδελφό της.
Άμεση ήταν η απάντηση της DGSE που επιθυμεί να προστατέψει τον πράκτορά της και έτσι εμφανίστηκε άρθρο στο L’ Agence France-Presse που διαψεύδει μερικώς τον Antoine Royal και ισχυρίζεται ότι ο Gerard ήταν μόνον ο πιλότος του σκάφους Zodiac που πλεύρισε το Rainbow Warrior, για να τοποθετηθούν οι βόμβες από άλλους πράκτορες.

Παραδέχεται ωστόσο την πρακτορική ιδιότητα, το ρόλο και την ανάμιξη του αδελφού της Μαρί Σεγκολέν στην “Operation Satanic”.
Το χτύπημα στη Σεγκολέν είναι μεγάλο και ίσως μεταβληθεί σε όπλο στα χέρια των πολιτικών της αντιπάλων  στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου (ο Νικολά Σαρκοζί έχει ειδικότητα σε τέτοιου είδους χειρισμούς), ενώ δεν αποκλείεται να ξανανοίξει η υπόθεση δικαστικά.
Μετά την αποκάλυψη η οικογένεια Περέιρα απαιτεί την παραπομπή σε δίκη του πράκτορα Gerard Royal (υποστηρίζεται ότι έχει αποχωρήσει από τις Μυστικές Υπηρεσίες και εργάζεται πλέον στον ιδιωτικό τομέα) ο οποίος ευθύνεται για τη δολοφονία του Πορτογάλου, που κατέφυγε στην Ολλανδία για να μη πολεμήσει στον πόλεμο της Αγκόλας.
Η κόρη του Φερνάντο Περέιρα που ήταν 8 χρόνων όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας της στο λιμάνι του Όκλαντ από την Κρατική Τρομοκρατία, εμφανίζεται αποφασισμένη να δώσει μάχη για την τιμωρία του ενόχου ανεξάρτητα αν αυτός θα είναι ίσως σε λίγους μήνες ο αδελφός της Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
«Απαιτούμε Δικαιοσύνη», δήλωσε η Marelle Pereira που διαμένει στην Ολλανδία με τη μητέρα της και τον αδελφό της και εργάζεται ως νοσοκόμα σε σχολείο.

 

 

 

 

 

Return to category
 
Τελευταία άρθρα