fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Πισίνες ...δεν είναι και τόσο "αθώες"

1 Αυγούστου 2006 | 06:26 μ.μ.

Απόλαυση αλλά και ψυχική ξεκούραση προσφέρει μέσα στη ζέστη το κολύμπι και όσοι δεν μπορούν να πάνε στη θάλασσα καταφεύγουν στη λύση της πισίνας. Από το 1950 όμως, έρευνες Αμερικανών, μας επισημαίνει ο ορθοπεδικός-χειρουργός κ. Νικόλαος Δημόπουλος, διαπίστωσαν ότι οι κίνδυνοι από το μπάνιο σε πισίνες είναι πολύ μεγαλύτεροι απ' ότι σε ανοικτή θάλασσα, ποτάμι ή λίμνη. Γι 'αυτό και η σχετική νομοθεσία για την ποιότητα του νερού και τον τρόπο λειτουργίας της πισίνας είναι πολύ αυστηρή σε όλες τις χώρες. Οι κίνδυνοι, εξηγεί, προέρχονται από τις εκκρίσεις των ματιών και της μύτης, τις απολεπίσεις του δέρματος, ή και τον ιδρώτα των λουόμενων. Ετσι, μπορεί να εμφανιστούν μετά το μπάνιο στην πισίνα επιδημίες επιπεφυκίτιδας, ρινίτιδας, φαρυγγίτιδας, καλοκαιρινού πυρετού από ιώσεις (που μοιάζουν με γρίπη). Παλαιότερα, συνεχίζει ο κ. Δημόπουλος, υπήρχαν και περιπτώσεις δημιουργίας ελκών στο δέρμα από αμυχές, που προκαλούσαν οι τραχιές επιφάνειες των τοιχωμάτων και του πυθμένα της πισίνας. Σήμερα όμως, οι επιφάνειες αυτές είναι συνήθως λείες και δεν δημιουργούν τέτοια προβλήματα, όπως και η απολύμανση του νερού προστατεύει από πολλά μικρόβια. Είναι όμως τελικά το μπάνιο στις πισίνες επιβλαβές; Σε καμία έρευνα δεν έχει παρατηρηθεί κάτι τέτοιο, τονίζει ο κ. Δημόπουλος και κατά κανόνα το μπάνιο στις πισίνες αλλά και στη θάλασσα δεν προκαλεί κυστίτιδες ή κολπίτιδες. Ο μύθος που έχει επικρατήσει ανάμεσα στον κόσμο, ότι η κακή ποιότητα του νερού προκαλεί δερματίτιδα, ή μυκητιάσεις έχει πια καταρριφθεί. Η σύγχρονη επιστημονική γνώση έχει καταλήξει ότι πρόκειται μάλλον για φυσική άμυνα του οργανισμού, που είναι φτιαγμένος για να ζει στον αέρα και όχι στη θάλασσα.

 Έτσι, το 2-3% των λουόμενων στη θάλασσα ή στην πισίνα, ανεξάρτητα από την ποιότητα του νερού, παρουσιάζουν εξανθήματα στο δέρμα, πονόλαιμους, παθήσεις των ματιών, της μύτης και των αυτιών. Φαίνεται λοιπόν, προσθέτει ο κ. Δημόπουλος, ότι τα ευαίσθητα και αλλεργικά άτομα είναι γενικά εκτεθειμένα το καλοκαίρι. Ποιες είναι όμως οι προϋποθέσεις υγιεινής της πισίνας; Πρέπει κατ' αρχήν να έχουν λείες επιφάνειες. Να διαθέτουν σύστημα ανακύκλωσης, φιλτραρίσματος και απολύμανσης του νερού, που να ανακυκλώνει όλη την ποσότητα του νερού κάθε 4-7 ώρες. Το νερό πρέπει να φεύγει από την πισίνα με υπερχείλιση για να καθαρίζεται από τον επιπλέον στρώμα των βλεννών και του ιδρώτα. Απαραίτητη επίσης είναι μια καθορισμένη ποσότητα ελεύθερου χλωρίου στο νερό για την καταπολέμηση των μικροβίων. Η νομοθεσία μας καθορίζει ακόμη τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να κολυμπήσουν σε κάθε πισίνα. Το όριο αυτό πρέπει να τηρείται αυστηρά. Σε τακτά διαστήματα, η πισίνα πρέπει να αδειάζει εντελώς για να καθαρίζεται καλά ο πυθμένας. Αυτό βέβαια οφείλουν να το κάνουν οι υπεύθυνοι της πισίνας αμέσως, μόλις δουν το νερό να χάνει τη διαύγειά του ή να διακρίνουν στον πυθμένα σωματίδια. Ο κ.Δημόπουλος, καταλήγει ότι κάθε λουόμενος πρέπει να συνειδητοποιήσει, όπως κάθε αθλητής που χρησιμοποιεί την πισίνα, ότι οφείλει να τη διατηρεί απόλυτα καθαρή, να πλένεται καλά πριν τη χρησιμοποιήσει. Αν η πισίνα διαθέτει ειδικό χώρο με χλωριούχο νερό, να απολυμαίνονται εκεί τα πόδια του. Επίσης, όσοι τη χρησιμοποιούν να μην χρησιμοποιούν αντιηλιακά, τα οποία επιτρέπονται μόνο μετά το κολύμπι.

 

Return to category
 
Τελευταία άρθρα