fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

You‘ve got new mail II

30 Ιουλίου 2007 | 08:03 π.μ.

...από την  Αριάδνη Γερασιμίδου

“Εκείνο το βράδυ λοιπόν χωρίσαμε δραματικά.
Πνίγηκε από τον προγραμματισμό που είχαμε κάνει μαζί ...και όχι μόνη μου σημειωτέον.
Την επόμενη πείσμωσα και αποφάσισα να του δώσω όσο χρόνο χρειαζόταν χωρίς να τον επηρεάζω. Αποφάσισα και του ανακοίνωσα πως δεν ήθελα να ξαναμιλήσουμε μέχρι εκείνος να έχει πάρει μια τελική απόφαση.”

Απ’ ότι φαίνεται η πρώτη επιστολή που δημοσιεύθηκε σας έκανε να μιλήσετε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε στις σχέσεις σας. Έλαβα αρκετά email με τους προβληματισμούς σας και χαίρομαι που αρκετοί (άνδρες - γυναίκες) μου ανοίγετε τη καρδιά σας χωρίς καν να με γνωρίζετε.

Αρκετοί αναγνώστες ζήτησαν να μη γίνει δημοσίευση για ευνόητους λόγους. Μη ξεχνάτε πως το forum του site ανανεώθηκε πλήρως και είναι online στη διεύθυνση www.fe-mail.gr/forum.

 Από εκεί μπορείτε να συζητήσετε ό,τι θέλετε και να μοιραστείτε τις απόψεις σας και ό,τι σας απασχολεί με τα υπόλοιπα μέλη.
Η παρακάτω επιστολή στάλθηκε από μια αναγνώστρια η οποία δηλώνει απελπισμένη με την κατάσταση των πραγμάτων.

Μίλησα μαζί της αλλά ζητάει και από εσάς την όποια βοήθεια σας και τις προτάσεις σας.

“Αγαπητή Αριάδνη,

Εγώ είχα μια σχέση για περίπου 6 χρόνια (εγώ 24 τώρα εκείνος 25), περάσαμε πάρα πολλά μαζί, καλές και κακές στιγμές. Σπουδάσαμε μαζί, γυρίσαμε μαζί από τον τόπο σπουδών, θα φεύγαμε μαζί για μεταπτυχιακό, θα περίμενα να τελειώσει το στρατιωτικό όταν γυρνούσαμε, θα πιάναμε ένα σπίτι να μείνουμε μαζί όταν τελείωνε....και πάει λέγοντας.

 Όλα καλά λοιπόν φαινομενικά. Ένα βράδυ όλα άλλαξαν.

Μου είπε (χωρίς να το έχει πολυσκεφτεί, όπως εκ των υστέρων
απολογήθηκε) να σκεφτούμε τι θα κάνουμε, ίσως έπρεπε να χωρίσουμε, ίσως να δούμε αλλιώς τα πράγματα γιατί τσακωνόμασταν συχνά (τα γνωστά πείσματα ήταν αυτά τα καβγαδάκια), μεταξύ άλλων είπε ότι υποκρινόταν εδώ και μήνες επειδή δεν ένοιωθε ο ίδιος αφού καταπίεζε τον εαυτό του να είναι ευτυχισμένος....χωρίς όμως να μου δείχνει έστω και ένα στίγμα για να καταλάβω κάτι.

 Εκείνο το βράδυ λοιπόν χωρίσαμε δραματικά.
Φρίκαρε, το κατάλαβα, πνίγηκε από τον προγραμματισμό που είχαμε κάνει μαζί ...και όχι μόνη μου σημειωτέον.

Την επόμενη πείσμωσα και αποφάσισα να του δώσω όσο χρόνο χρειαζόταν χωρίς να τον επηρεάζω. Αποφάσισα και του ανακοίνωσα πως δεν ήθελα να ξαναμιλήσουμε μέχρι εκείνος να έχει πάρει μια τελική απόφαση.

 

 Μετά από 2 εβδομάδες (δραματικές για μένα) μου ζήτησε να βρεθούμε... Δεν ήρθε όμως γιατί τον πήρε ο ύπνος...
Ναι, το ξέρω είναι γελοίο...

Πείσμωσα ακόμα πιο πολύ και του είπα πως δεν θέλω να ξανακούσω τίποτα για αυτόν και πως αποφάσισα να χωρίσουμε γιατί δεν ήθελα έναν άνθρωπο δειλό δίπλα μου που δεν είναι έτοιμος για όσα έχει ο ίδιος πει.
Πλέον, μετά από 4 μήνες έχουμε ξαναμιλήσει 10 φορές στο σύνολο, έχει στείλει λουλούδια στο γραφείο μου, ορκίζεται ότι μ' αγαπάει, ότι θα με κάνει ευτυχισμένη και ότι δεν εννοούσε όσα είχε πει ...και ... και....
Εγώ όμως δεν είμαι η ίδια, κάτι έχει παγώσει μέσα μου. Είχε παγώσει από πριν; Τώρα πάγωσε; Δε ξέρω.

 

 Νοιώθω ένα κενό, δεν μπορώ να του πω ότι θέλω να είμαστε ξανά μαζί και απλά του λέω ότι δεν ξέρω αν θέλω να είμαστε ξανά μαζί (πράγμα που είναι αλήθεια), τον πληγώνω με την συμπεριφορά μου και το ξέρω, ακόμα και με τα λόγια μου τον πληγώνω.

 Δεν θα ήθελα να βρεθώ στην θέση του.

Πλέον, ευτυχώς ή δυστυχώς δεν νοιώθω χάλια γιατί βγαίνω , σπαταλάω χρόνο άφθονο με τις φίλες μου -οι οποίες οι μισές είναι ταγμένες στο να το ξανασκεφτώ και οι άλλες μισές να τον αφήσω-, κάνω πράγματα που πριν δεν έκανα, θα πάω διακοπές μαζί τους για πρώτη φορά και νοιώθω απίστευτες ενοχές για όλα.
Αυτό που δυστυχώς θα ήθελα είναι να υπήρχε μια ανώτερη δύναμη και να μου πει: Αυτό θα κάνεις θες δεν θες! Να αποφασίσει κάποιος άλλος για μένα. Δεν γίνεται όμως να αποφασίσει άλλος τι νοιώθω, το ξέρω.

Τον αγαπάω πολύ δεν είναι όμως το ίδιο. Και δε ξέρω τι να κάνω...

Σ' ευχαριστώ

Λ.”

 

icon Προσθήκη Σχόλιου

You‘ve got new mail II


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η Δέσποινα / 30 Ιουλίου 2007 στις 6:44 μ.μ.

Πρόσφατα πέρασα ακριβώς το ίδιο,μόνο που εγώ ζήτησα τον χωρισμό.Ήμασταν 5,5 χρόνια μαζί και πολλές φορές εκείνος αναφερόταν στο μέλλον και τι ωραία θα ήταν να είμαστε πάντα μαζί...Όμως ήρθε η στιγμή που μέσα μου κάτι άλλαξε.Τον αγαπώ όσο τίποτα άλλο,όμως από τη στιγμή που καλλιεργείται η αμφιβολία η σχέση δεν πάει καλά.Όπως λέω και στον εαυτό μου καλύτερα τώρα παρά αργότερα...Δες εσύ τι νιώθεις. Αν σου λείπει. Κι εννοώ ουσιαστικά.Κάποια στιγμή της ημέρας που είσαι καλά σκέψου "θα ήθελα να τον δω";Όταν δεν είσαι καλά το ίδιο.Δες κατά πόσο τον θες στη ζωή σου και αποφάσισε.Μην μπερδέψεις όμως τη συνήθεια των 6 χρόνων και τη φυσική απώλεια και νοσταλγία που νιώθεις, με την πραγματική αγάπη και ανάγκη να έχεις αυτόν τον άνθρωπο δίπλα σου, να τον αγαπάς και να τον νοιάζεσαι...

Έγραψε ο/η ΕΛΕΝΗ / 31 Ιουλίου 2007 στις 2:19 μ.μ.

Εγω παλι διαφωνω με την αποψη της κ. Δεσποινας. Την ζωη της την διαλεγη μονη της. Και τι εννοω? Το προγραμματιζμο που εκανε και τα ονειρα που δημιουργησε στην σκεψη της και την καρδια της τα δημιουργησε η ιδια. Αγαπουσε και αγαπαει εναν αντρα που για να ηταν μαζι του την συμπληρωνε σαν γυναικα. Η αληθια ειναι οτι οι αντρες πανω στα θεματα αυτα περι γαμου και σπιτιου δεν ειναι ποτε ετοιμη και οταν θα ζοριστουν και λιγο παραπανω τα χανουν και γινεται αυτο που εγινε και στην περιπτωση σου.Αν τον αγαπουσες ομως πραγματικα τωρα θα ησασταν μαζι οταν στο ξανα ειπε και δεν θα εφτανες στην κατασταση που εισαι τωρα.Αν τον θελεις του το λες στα ισια ηδαλος δεν υπαρχη λογος να βασανιζης τον εαυτο σου ετσι αλλα και αυτον. Και απο την στιγμη που εισασταν τοσα χρονια μαζι και εχετε περαση τοσα πολλα πραγματα μαζι δεν σας αξιζη τετοιο τελος. Και οσο για το θεμα των τσακοσμων δεν νομιζω οτι ειναι λογος για χωρισμο. Η αγαπη δεν τα υπολογιζει αυτα. Πιστεψεμε πιο βασανιστικο ειναι να πονας απο το να ξερεις οτι δες μπορεις να εισαι μαζι του.

Έγραψε ο/η Lia / 4 Αυγούστου 2007 στις 10:30 μ.μ.

Μου φαίνεται πως δε ξερεις τι θες...

Έγραψε ο/η ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ / 16 Αυγούστου 2007 στις 8:34 μ.μ.

ΠΟΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΤΑΚΛΥΖΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ...ΕΤΣΙ?ΑΝ ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΙΣΩΣ ΝΑ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΕ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΣΟΥ ΕΛΕΓΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΕΣΥ ΦΟΒΑΣΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΣΕ ΞΑΝΑΠΛΗΓΩΣΕΙ...ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΜΙΑ 2 ΕΥΚΑΙΡΙΑ..ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ..

Έγραψε ο/η Angelina / 17 Αυγούστου 2007 στις 1:18 π.μ.

ΕΖΗΣΕΣ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΕΙΣΑΙ 24 ΧΡΟΝΩΝ.ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΕΣ ΠΕΡΙ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΚΛΠ.ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΛΟΓΙΑ.Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΣ!ΕΖΗΣΕΣ ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΕΝΟΙΩΣΕΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΟΥ ΦΙΛΟΣ...ΡΩΤΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΑΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΣΕ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑΝ ΑΡΚΕΤΑ.ΑΝ ΧΑΡΗΚΕΣ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΣΟΥ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΑΣΗ.ΑΝ ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΠΕΤΑΣ ΜΟΝΗ,ΧΩΡΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑ,ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.ΕΧΕΙΣ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ.ΜΟΝΗ.ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ.ΜΟΝΗ.ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΣΑΙ.ΜΟΝΗ.ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙΣ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ!ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ!ΒΓΕΣ ΕΞΩ ΚΑΙ ΖΗΣΕ!ΧΩΡΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΕΝΟΧΕΣ ΚΑΙ ΧΑΖΟΜΑΡΕΣ.ΤΟ ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΣΕ ΣΕΝΑ!ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΑ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΛΗΡΗΣ,ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΛΗΡΗΣ,ΚΑΙ ΤΟΤΕ,ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ,ΘΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ.ΑΛΛΙΩΣ,ΑΝ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΩΡΑ,ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΜΑΖΙ,ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ,ΣΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ..ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΣΟΥ ΑΥΤΟΣ..ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ..ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ.. ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΑΥΤΑ,ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΙΘΙΖΩ,ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΕΖΗΣΑ,ΚΑΙ ΘΑ ΠΟΝΑΩ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΟΥ...ΖΗΣΕ!!!!

Έγραψε ο/η YouAreMyAngel / 17 Αυγούστου 2007 στις 7:17 μ.μ.

...(τα γνωστά πείσματα ήταν αυτά τα καβγαδάκια)...
Την επόμενη πείσμωσα και αποφάσισα...
Πείσμωσα ακόμα πιο πολύ και του είπα πως δεν θέλω...

ΚΟΙΤΑΞΕ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΕΙΣ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΠΕΙΣΜΑΤΑ ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΩΣ.

...έχει στείλει λουλούδια στο γραφείο μου, ορκίζεται ότι μ' αγαπάει, ότι θα με κάνει ευτυχισμένη και ότι δεν εννοούσε όσα είχε πει ...και ... και....
Εγώ όμως δεν είμαι η ίδια, κάτι έχει παγώσει μέσα μου. Είχε παγώσει από πριν; Τώρα πάγωσε; Δε ξέρω....

ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ "ΕΦΤΥΝΕ"...ΦΩΤΙΑ ΘΑ ΕΙΧΕΣ ΠΑΡΕΙ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ ΜΑΣ.
ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΣΕ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ή ΕΥΤΥΧΩΣ ΝΑ ΜΗ ΝΙΩΘΕΙΣ ΧΑΛΙΑ.
ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΤΟΝ "ΑΓΑΠΑΣ ΠΟΛΥ", ΑΠΕΧΕΙΣ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΑΡΔΙΑ" ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΠΑΡΟΛΑ ΤΑ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ "ΣΠΟΥΔΑΖΕΣ" ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.
ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ, ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ, ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΜΙΛΑ ΤΟΥ, ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ, ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΛΥΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΠΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ. ΑΦΗΣΤΕ ΚΑΤΑ ΜΕΡΟΣ ΤΑ ΠΕΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΓΩΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΨΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΑΣ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "Η ΛΥΣΗ", "Η ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ" Ο ΠΟΝΟΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΑ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

Έγραψε ο/η Λ. / 21 Αυγούστου 2007 στις 4:05 μ.μ.

Λοιπον διάβασα όλων τις απαντήσεις...και τις πιο σκληρές και τις πιο μαλακές....Με ψηλοπόνεσε η τελευταία...αλλά έχω να κανω μια τελευταία προσθήκη....
Έφυγα για διακοπές με τις φίλες μου...το πρωτο βράδυ αφού έχω δεχθεί ένα πρωινό μήνυμα "καλό ταξίδι"....το βραδυνό ήταν βρισιές...πολλές...
Θα είμαι ειλικρινής...δεν μπορώ να κρυφτώ...πιάστηκα απο αυτές τις βρισιές και είπα ένα τέλος μέσα μου...θεωρώ πως είμαι μικρή ακόμα για να σκέφτομαι διάφορα...πως ακόμα και αν δεν έρθει κανένας άλλος που θα μ'αγάπήσει..δεν με νοιάζει...θα ζήσω όπως εγώ θέλω πια...χωρίς να σκέφτομαι τα άν...
Τον πονάω τώρα πιο πολύ γιατί του είπα τέλος...δεν απαντάω κάν στις κλήσεις του...δεν θα κάνω αλλιώς...πρέπει να πάρω ανάσα και να βουτήξω μόνη μου...!!!
Η αγάπη μου γι'αυτόν υπάρχει ακόμα κάπου βαθιά...την έχω κρύψει σήμερα..και αυριο...και δεν ξέρω για πόσο ακόμα..
Κάνω λάθος;;; Μπορεί...αλλά δεν θέλω κανέναν πια να με ξαναπονέσει...έστω και για λίγο...
Ευχαριστώ ...για όλες τις απαντήσεις...

Έγραψε ο/η ΕΛΕΝΗ / 21 Αυγούστου 2007 στις 4:21 μ.μ.

Ναι δυστυχως εισαι πολυ μικρη για να καταλαβης τι σημαινει αγαπη.Σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου πραγματικα κανεις να μην σου φερθει με το σκεπτικο που σκεφτεσαι. Η ζωη σου ειναι μεγαλη και θα κανεις πολλα πραγματα στη ζωη σου. ευχομαι τουλαχιστων αυτα να τα εκτιμησης πιο πολυ στη ζωη σου και να καταλαβης την αξια που εχουν. Γιατι οπως και να το κανουμε τα καλα κρατανε λιγο....πολυ λιγο!

Έγραψε ο/η Aria.G / 22 Αυγούστου 2007 στις 12:46 π.μ.

Όπως σου είπα και σε προσωπικό email πρέπει να σταθείς στα πόδια σου. Πονάει πολύ η μοναξιά και το κενό που νιώθεις για κάποιο διάστημα αλλά αλλο τόσο πονάνε και τα γεγονότα αυτά που είναι ψυχοφθόρα. Άσε λίγο το χρόνο να γίνει φίλος σου χωρίς να σκέφτεσαι και προσπάθησε να είσαι μακριά από όσους σου θυμίζουν αυτό το πρόσωπο. Προσπάθησε το.

Έγραψε ο/η Angelina / 22 Αυγούστου 2007 στις 5:45 μ.μ.

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΣΕ ΒΡΙΣΚΩ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ.ΚΑΙ ΑΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ.ΚΟΙΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ,(ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ),ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ!!!!ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΓΥΝΑΙΚΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΙ ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥ ΕΡΩΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΕΣ "ΑΞΙΖΑΝ",ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΒΔΕΛΛΕΣ ΠΟΥ ΑΜΑ ΒΡΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ ΚΟΛΑΝΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ.ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΠΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ SITE ΑΠΟ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ.Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ!Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΣ.ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΜΗΝΜΤΑ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ.ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΟΥ ΤΩΡΑ,ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ,ΚΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ΟΤΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΣ,ΠΑΛΑΙΨΕ ΤΟ!ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ?ΜΟΝΟ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ.ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ.ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΣΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ!ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!

Έγραψε ο/η YouAreMyAngel / 24 Αυγούστου 2007 στις 4:22 π.μ.

-...πιάστηκα από αυτές τις βρισιές και είπα ένα τέλος μέσα μου...θεωρώ πως είμαι μικρή ακόμα για να σκέφτομαι διάφορα...πως ακόμα και αν δεν έρθει κανένας άλλος που θα μ' αγαπήσει.. δεν με νοιάζει...θα ζήσω όπως εγώ θέλω πια...χωρίς να σκέφτομαι τα αν...

ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ «ΕΓΩ» ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΥΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΕ ΠΝΙΞΕΙ, ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΝΥΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ.

-Έφυγα για διακοπές με τις φίλες μου...το πρώτο βράδυ αφού έχω δεχθεί ένα πρωινό μήνυμα "καλό ταξίδι"....το βραδινό ήταν βρισιές...πολλές...

ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΟΙ ΒΡΙΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ…ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑ ΜΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ… ΑΣΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ.
ΑΝ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΣΕ ΛΥΠΟΜΟΥΝΑ, ΘΑ ΗΣΟΥΝ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΗΡΞΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ, …ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΛΙΓΟ "ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ" ΘΑ ΕΧΑΝΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ.

-Τον πονάω τώρα πιο πολύ γιατί του είπα τέλος...

…ΔΗΛΑΔΗ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΕΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΣΟΥ, ΣΑΝ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΤΡΙΤΟ ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΣΧΕΙΣ ΓΙʼ ΑΥΤΟ Ή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ ΤΕΛΟΣ;
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ.
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΟΝΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΣ:...

-Η αγάπη μου γι' αυτόν υπάρχει ακόμα κάπου βαθιά...

…ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ, ΑΓΑΠΑΣ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΣΕ ΒΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ;
…ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ. ΟΠΩΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ Σʼ ΑΥΤΟΝ.
ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΣΟΥ; ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΜΙΛΑ ΤΟΥ, ΠΕΣ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ. ΜΙΛΗΣΤΕ, ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΤΕ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ.
ΤΟΛΜΗΣΕ ΤΟ. ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΝ. ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΜΕΤΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΠΑΡΑ ΠΕΡΑ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ.
ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ Η ΤΥΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙ "ΣΚ…".

Συγνώμη αν το προηγούμενο και το τωρινό σχόλιο μου έχουν έναν αυστηρό τόνο, αλλά συνήθως η ιστορία επαναλαμβάνετε, με περισσότερα ή λιγότερα κοινά στοιχεία σε πολλούς ανθρώπους, έτσι και σε μένα. Μαθαίνεις από την ιστορία, την λες στους άλλους για να μπορέσουν να έχουν την "πολυτέλεια" να γνωρίζουν περισσότερα από μικρότερη ηλικία και να αποφεύγουν τα κακά και τα δύσκολα. Προς Θεού… δεν έχω την παραμικρή πρόθεση να σε στεναχωρήσω, ίσα-ίσα θέλω να είσαι και να αισθάνεσαι ελεύθερη.

Έγραψε ο/η ΝΙΚΟΛΕΤΑ / 8 Οκτωβρίου 2007 στις 2:43 μ.μ.

ΠΕΡΝΑΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΦΑΣΗ ΕΔΩ Κ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ.ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΑΣΗ..........Κ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΙ..ΜΑ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ.....????ΘΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΙΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙΣ Κ ΜΟΝΗ ΣΟΥ...

Έγραψε ο/η Aria.G / 1 Δεκεμβρίου 2007 στις 2:26 μ.μ.

Εχει ανοίξει αντίστοιχο θέμα στο forum του site
και υπάρχουν απαντήσεις.
http://fe-mail.gr/forum/viewforum.php?f=18

Για να ανοίξετε το παραπάνω link θα πρέπει να
γραφτείτε ως μέλη στο forum μας.

Έγραψε ο/η sigma / 13 Ιανουαρίου 2008 στις 3:53 π.μ.

Μια χαρά σε βλέπω. Προχώρα. Γεμάτη δύναμη και αυτοπεπίθηση. Η ζωή είναι μπροστά σου. Κι όταν "πέφτεις " να ευχαριστείς το Θεό που δεν συνέβει κάτι χειρότερο. Σήκω και προχώρα ξανά. Γιατί όπως λέει κι ένα τραγούδι "κάποια μέρα θα 'ρθει ένα γκρίζο πρωί που δεν θα γελάει πιά η ζωή, και για συντροφιά σου θα 'χεις τη μοναξιά κι αναμνήσεις μέσα στη καρδιά..."

Υ.Γ. Κάτι μου λέει ότι η μάνα σου είνα πολύ υπερήφανη για σένα.

Έγραψε ο/η sigma / 18 Ιανουαρίου 2008 στις 1:11 π.μ.

Τι έγινε τελικά κοριτσάκι; Πως εξελίχθηκε το θέμα; Υπάρχει ακόμα αυτή η σχέση; Εσύ πως περνάς;

Θα χαρώ πολύ να μάθω νέα σου.

Φιλικά
Σίγμα

Έγραψε ο/η Λ. / 18 Φεβρουαρίου 2008 στις 5:33 μ.μ.

Όπως καταλαβαίνετε όλοι/ες...ειμαι εγώ που έστειλα και την αρχική επιστολή.
Πλέον, σχεδόν μετά απο ένα χρόνο...τα πράγματα έχουν λιγάκι διαφοροποιηθεί...τί εννοώ??
Καταρχήν να σημειώσω ότι πέρασα τις διακοπές μου λες και ήμουν πενταήμερη...οι φίλες μου (δυστυχώς) δεν μου χαλάσανε σε τίποτα χατήρι...προέκυψαν κάποιες γνριμίες εκεί..η μια ήταν απλά σωματική ανάγκη (που την μετάνοιωα), η άλλη απλά σωματική ανάγκη που ίσως θα γινόταν και κάτι άλλο...που όμως τελικά φυσικά δεν έγινε γιατί έπεσε τοίχος.
Πριν περίπου ενάμιση μήνα γνώρισα ακόμα ένα παιδί-ας τονίσω πως όλοι ήταν διαφορετικοί απο εκείνον-ο οποίος ενδιαφέρθηκε πολύ περισσότερο...ήθελε σχέση, αλλά και αυτός τοίχο βρηκε.
Με εκείνον μιλάω ακόμα...όταν τον είχα δει τα Χριστούγεννα..ένοιωθα λίγο περιεργα...είμαι τόσο μπερδεμενη πια...ακόμα δεν ξέρω τι να κάνω..
Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι ότι δεν θέλω να αλλάξω τα πραγματα τώρα, δεν θέλω να γυρίσω σε ότι είχα...ίσως να γυρνούσα μόνο αν αλλάζαν πολλά πράγματα...όμως εκείνος με θέλει έτσι όπως ήμουν πριν,ενώ εγώ όχι...
Πλέον είμαι εργασιομανής, διαβάζω πολύ γιατί ξεκίνησα εδώ το μεταπτυχιακό μου, ακόμα βγαίνω αρκετά...μου λείπει πολύ κάποιες στιγμές...άλλες πάλι που μιλάμε θέλει να φύγουμε ένα ΣΚ μαζί..να πάμε που??εγω εκείνη την στιγμή θέλω..μετά αλλάζω...
Αχ...αν εκείνος έβρισκε κάτι άλλο,θα το αποφάσιζε πιο εύκολα απο μένα...του πετάω το μπαλάκι...
Ή ίσως αν εγώ τελικά αφηνόμουν σε κάποιον άλλον , χωρίς να τον συγκρίνω μαζί του..τότε να φευγανε τα φαντάσματα...
Πώς θα φύγουν αν δεν τα διώξεις εσύ θα μου πεις.....

Έγραψε ο/η SIGMA SIGMA / 6 Μαρτίου 2008 στις 2:07 π.μ.

Είναι προφανές ότι τον αγαπάς. Δεν πρόκειται για "φαντάσματα". Προφανώς πρόκειται για καλό παιδί που μικρός ακόμα δεν έδειξε την απαιτούμενη οριμότητα. Μα μήπως ήσουν εσύ όριμη; Τώρα που χωρίσατε για λίγο καιρό, θα σας δοθεί η δυνατότητα να δοκιμάσετε εάν πραγματικά μπορείτε να ζήσετε χώρια. αν όμως όπως λές ένοιωσες διαφορετικά τα Χριστούγεννα, τότε αυτό τί σημαίνει; Τι άλλο αν ότι τον αγαπάς ακόμα;

Λοιπόν: μάλλον θα πρέπει να σύνεχίσεις τη δουλειά σου και τις σπουδές σου. Και όταν εκείνος επιστρέψει - που προφανώς θα δοκιμάσει κι εκείνος κι άλλες σχέσεις - τότε θα σας δοθεί η δυνατότητα να μιλήσετε, σε μιά πιό όριμη βάση και να αποφασίσετε για το μέλλον. Προς το παρόν, μην προβληματίζεσαι. Πες πως έχεις ένα φί΄λο μακριά για να του μιλάς, να εκτονώνεσαι και να εκτονώνεται. Με τα πτυχία σας στα χέρια σας, θα μπορείτε να κάνετε όνειρα για το μέλλον, είτε μαζί είτε χώρια. Έτσι δεν είναι;

Καλή επιτυχία, καλή συνέχεια και δίνε μας τα νέα σου από καιρό σε καιρό. και πρόσεχε τις "Κασάνδρες". Καμιά φορά οι αποτυχημένοι δεν είναι καλοί σύμβουλοι, για να μην πώ πάντα.

φιλικά
Σίγμα

 
Τελευταία άρθρα