fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Έχω απορία.Θέλω βοήθεια, θέλω μια γνώμη.

17 Οκτωβρίου 2007 | 10:16 π.μ.

...από τη " Lili"  

Μαζεύονται πολλά τα mail σας και μερικά από αυτά είναι αντιπροσωπευτικά των αποριών και των προβληματισμών σας. Ζήτησα την άδεια λοιπόν σε τρεις από σας αν μπορώ να δημοσιεύσω κάποια «ρεζουμέ» των mail σας καθώς κα την απάντηση.

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη. Για το εγχείρημα, για την κρίση μου, και την ειλικρίνειά σας. 

Λίλυ διάβασα το άρθρο σου για το πρωκτικό σεξ. Εμένα δεν μου αρέσει. Ο άντρας μου όμως επιμένει και συνέχεια προσπαθεί, κάτι που με εξοργίζει. Αποτέλεσμα, δεν θέλω πια ούτε να με ακουμπάει.
Αναστασία 35 χρ. Γλυφάδα.
Μου «ακούγεσαι» θυμωμένη. Δεν διευκρίνισες στο mail σου αν  μίλησες στον άντρα σου για τον θυμό σου και τι αποτέλεσμα είχε.
Πολλές γυναίκες υποκύπτουν στην πίεση και μετά θυμώνουν με τον σύντροφο τους αλλά κυρίως με τον εαυτό τους. Νομίζω ότι ο άντρας σου πρέπει να καταλάβει ότι σ’ αυτά πρέπει να θέλουν και οι δυο και δυστυχώς δεν είσαι σε θέση να του το μάθεις.
Είσαι η σύντροφός του δεν μπορείς να είσαι η θεραπεύτρια ή η μητέρα του.
Θεωρώ πολύ θετικό που εμμένεις σ αυτό που θες, και στην θέση σου θα το πήγαινα λίγο πιο μακριά με το να του πω γιατί δεν τον ποθώ πια, το πόσο με πνίγει και με κάνει να νιώθω «αντικείμενο».

Αγαπητή Λίλη, σε διαβάζω και εκτιμώ την γνώμη σου. Τα έχω φτιάξει με την γυναίκα του θείου μου, που είναι 25 χρονών. Εγώ είμαι 20 και πριν παντρευτεί τον θειο μου, τα είχαμε για 3 μήνες-τίποτα το σοβαρό. Όμως το τελευταίο εξάμηνο την κοιτάω με άλλο μάτι και πριν ένα μήνα έγινε το μοιραίο. Πες μου τι να κάνω; Έχω μπερδευτεί.
Σταμάτης, Κηφισιά.

Την απάντηση νομίζω την ξέρεις ήδη, κοινωνικά δεν είναι αποδεκτό, και ανθρώπινα δεν
νιώθεις μάλλον και συ πολύ καλά, ειδάλλως δεν θα προβληματιζόσουν.


Τα αισθήματα μας δεν τα ορίζουμε, Οφείλουμε να τα αποδεχόμαστε και να τα αναγνωρίζουμε και να ζούμε σε αρμονία με αυτά, όποια και να είναι, όσο ποταπά και να μας φαίνονται εγκεφαλικά.
Τις πράξεις μας όμως, μπορούμε να τις ορίσουμε και αυτές καθορίζουν τι άνθρωποι είμαστε τελικά.
Μαντεύω ότι ο θειος σου θα πληγωθεί πολύ, όπως και πολύ κόσμος. Όποτε η απάντηση μου είναι αναρωτήσου αν αυτό που νιώθεις είναι «για πάντα», είναι αληθινό, και αξίζει να χάσεις ανθρώπους από δίπλα σου που θα απομακρυνθούν από σένα λόγο πόνου, ή απογοήτευσης.

 

Γεια σου Λίλι, έχω μια απορία. Γιατί από τα περιοδικά μας λέτε πώς να συμπεριφερόμαστε, αφού οι γυναίκες είστε ανώμαλες και θέλετε πάντα αυτόν που σας φέρεται σαν σκουπίδι;
Αν βρεθεί κάποιος καλός, το εκτιμάτε και τον κρατάτε για φίλο και τρέχετε πίσω από τον μεγαλύτερο μαλάκα.
Σωτήρης 22χρ. Παγκράτι.

Σωτήρη, δεν διαφωνώ ότι αυτή η εντύπωση δίνεται πολύ συχνά και αν εξαιρέσουμε μερικές που όντως έχουν συνδυάσει την κακομεταχείριση με την αγάπη (ίσως στο σπίτι τους ο μπαμπάς να έδερνε, να ήταν ψυχρός ή να τις ταπείνωνε και κάπου μέσα τους σε μικρή ηλικία, αυτό το ονόμασαν αγάπη. Είναι ένα συχνό φαινόμενο και ισχύει και για τα δύο φύλα.)….σε γενικές γραμμές ισχύει κάτι λίγο διαφορετικό, κάτι που μπορείς να διακρίνεις αν δεν βγάζεις βιαστικά συμπεράσματα.

Οι γυναίκες δεν «αγαπάνε» την καφρίλα. Σιχαίνονται την αδυναμία.
Είναι στην φύση τους, στο DNA τους να αναζητούν αυτόν με τα καλύτερα γονίδια, ενστικτωδώς, είναι ο τρόπος της Φύσης να διαιωνίζεται το είδος. Κάποτε, «γκόμενο» θεωρούσαμε αυτόν που σκότωνε πιο πολλούς δεινόσαυρους (αρά θα προστάτευε και θα τάιζε τα μικρά μας…) τώρα τα χρήματα και η καλή θέση, δείχνουν ικανότητα επιβίωσης στην τωρινή ζούγκλα.

Η ομορφιά παίζει τον ίδιο ρόλο. Ποια δεν θα ήθελε να διαιωνίσει τα γονίδια του Μπραντ;
Σε υποσυνείδητο βαθμό πάλι, κάνουμε την καλύτερη επιλογή και είμαι σίγουρη ότι σαν άντρας το καταλαβαίνεις καλύτερα.
Δεν θα διάλεγες την ασχημούλα πανέξυπνη, έναντι της Πάμελα Αντερσον ή της Αντζελίνα, σωστά;

Κάπου τα πράγματα μπερδεύονται στο μυαλό των γυναικών, αλλά και των αντρών.

Η καλοσύνη στις μέρες μας θεωρείται αδυναμία.
Οι έννοιες μπερδεύονται.
Όταν ένας ασχημούλης, είναι καλός μαζί μας, κατά βάθος, ΞΕΡΟΥΜΕ ότι πιθανόν το κάνει γιατί δεν έχει άλλη επιλογή.
Μερικές, ειδικά σε μικρή ηλικία, είναι αρκετά αφελείς να πιστεύουν ότι όντως είναι  η παρέα τους το ζητούμενο και δεν τους περνάει από το μυαλό ότι ο κολλητός πάει σπίτι και αυνανίζεται στην σκέψη ότι έσκυψαν να μαζέψουν τα άπλυτα…

Πάμε τώρα σ αυτούς που πραγματικά λατρεύουν την παρέα των γυναικών, είναι συζητήσιμοι, και δεν είναι γκέι.
Στις γυναίκες δεν αρέσουν οι φλύαροι άντρες. Αυτοί που έχουν ανάγκη να αρέσουν, που θεωρούν τον εαυτό τους τόσο ενδιαφέρων - αλλά με αρκετή δόση ανασφάλειας που να θέλουν να το δείξουν και να επιβεβαιωθούν.

Αυτός είναι δικός μας ρόλος.
Να αρέσουμε.
Να είμαστε ποθητές.

Οι γυναίκες, είπαμε, θέλουν δύναμη, κάπου να ακουμπήσουν, αλλά από φύση τους, θέλουν να καλυτερεύουν ότι πέφτει στην αντίληψη τους.
Είτε είναι διακοσμητικό, είτε είναι η σχέση τους.
Κολακεύονται στην σκέψη ότι ένας «αλήτης», θα βρει τον αληθινό του εαυτό μαζί τους, ότι εκείνες θα είναι αρκετά άξιες να τον σώσουν από τον εαυτό του, και όλα με την αγάπη που θα του εμπνεύσουν.

Μπούρδες φυσικά, και φταίνε όλα τα συναισθηματικά τραγούδια και έργα που μεγαλώνουν τα κοριτσάκια με την εντύπωση ότι οι σχέσεις είναι κάτι…που δεν είναι.
Απόδειξη, τα περισσότερα αγοράκια γελάνε με τα αισθηματικά εργάκια και προτιμούν να δουν τον Μπρους Γουίλις… σε παραμυθάκι άλλης έκδοσης.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες δεν εκτιμούν την καλοσύνη.Την εκτιμάνε και την αναζητάνε απεγνωσμένα μάλιστα.Τόσο, που την βλέπουν σε λάθος μέρη.

Ο όμορφος που θα φερθεί με ανθρωπιά, είναι πραγματικά καλός, είναι η εγγύηση  ότι δεν το παίζει καλός, γιατί  δεν έχει ανάγκη, έχει επιτυχία όπως και να ‘χει. 

 Στις μέρες μας δεν ξέρεις πια ποιος σου λέει τι και για ποιο λόγο, η εσωτερική φωνούλα ( η συνείδηση ντε) έχει σωπάσει στους περισσότερους και στις περισσότερες.
Ένας γοητευτικός που επιλέγει να μην είναι κάφρος, ενώ μπορεί, είναι ένας άνθρωπος χορτασμένος, και αυτό είναι η πεμπτουσία της δύναμης. Δεν τρέφεται από σένα, δεν πατάει επάνω σου.
 Όπως οι άντρες, οι γυναίκες έλκονται από την ομορφιά, την αυτοπεποίθηση και σιχαίνονται την δουλικότητα και την προσποίηση, οι οποίες βρωμάνε από μακριά.
Βρες τρόπο να δυναμώσεις τον εαυτό σου και θα αρχίσουν όλες να σε κοιτάνε με άλλο μάτι, στο εγγυώμαι.
Το τι θα κάνεις μετά, αν θα το εκμεταλλευτείς, αν θα βγάλεις τα απωθημένα σου για όλες τις ρηχές γυναίκες που γνώρισες, ή αν θα επιλέξεις να είσαι ολοκληρωμένος απαλλαγμένος από αντίδραση…εξαρτάται από σένα.

 

icon Προσθήκη Σχόλιου

Έχω απορία.Θέλω βοήθεια, θέλω μια γνώμη.


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η ιφιγενεια / 24 Οκτωβρίου 2007 στις 3:55 μ.μ.

πολυ ωραιο αρθρο!οντως εχει μπει βαθια στην ψυχολογια των γυναικοων η αρθρογραφος και επισημαινει πραγματα πυο καποιοι δεν τα εχουν σκεφτει οτι οντως ειναι ετσι.

Έγραψε ο/η anthi / 17 Νοεμβρίου 2007 στις 11:47 π.μ.

Συγχαρητήρια στη συντάκτρια. Πολύ καλή δουλειά....Ένα μόνο δε μπορώ να διανοηθώ. Γιατί οι χορτασμένοι και με αυτοπεποίθηση άντρες και γυναίκες που αναμφισβήτητα ακτινοβολούν σε αντίθεση με τους άτολμους ανθρώπους, καταλήγουν μετά από μια καλή αυτοκριτική να μην ακούν κανένα όταν τους προτείνουν την αλλαγή; Οk, δε διαφωνώ, ξέρεις ποιός εισαι, ξέρεις τι ζητάς; Αλλά βρε παιδί μου τί είναι αυτό που σε κάνει να λες οτι ως εδώ ήταν και παραπέρα δεν αλλάζω τίποτα;
Αλλαζονεία.Κακή στάση ζωής.
Ότι σε κουράζει, δες το αλλιώς!

Έγραψε ο/η Γ / 12 Ιανουαρίου 2008 στις 3:08 π.μ.

Όντως εμείς οι γυναίκες ψάχνουμε τον άντρα τον βαρύ τον σκληρό που θα μας προσφέρει ένταση και πάθος? Κι όμως πιστεύω πως όλα αυτά είναι στερεότυπα που έχουμε στο μυαλό μας. Ιδέες που εδρεύουν στο μυαλό μας χωρίς πολλές φορές να τις ταρακουνουμε, να τις "ξεσκονίζουμε". Ένα από αυτά τα στερεότυπα είναι ότι ο άντρας ο βαρύς, ο σκληρός θα μας προσφέρει μία σχέση έντονη, αξέχαστες εμπειρίες, παθιασμένο έρωτα ακόμα κι αν θα πρέπει να κλάψουμε πολύ να φωνάξουμε πολύ να μαλώσουμε πολύ. Και γιαυτό έχουμε και τους άντρες να λένε χωρίς να τους αδικώ βέβαια ότι μας αρέσουν οι άντρες που μας φέρονται σαν σκουπίδια. Άλλες πιθανές πτυχές μιας τέτοιας σχέσης είναι που μας αρέσουν αλλά εδώ είναι το πρόβλημα. Κι αν νομίζετε ότι οι άντρες δεν πάσχουν από τέτοια στερεότυπα....λανθάνεστε...Μπορώ να φέρω πολλά στο μυαλό μου που ομολογούν οι ίδιοι οι άντρες όπως το ότι η γυναίκα που κάθεται στο μπαρ και φοράει τη μπλούζα που τονίζει το μεγάλο της στήθος, καπνίζει, δεν πολυμιλάει με τιν παρέα της, δεν πολυγελάει είναι η γυναίκα μυστήριο...Και η γυναίκα μυστήριο είναι έξυπνη, σοβαρή και έχει βλέμμα που μαγνητίζει. Έλα όμως που η γυναίκα εκείνη είναι η φίλη μου η Ελένη που ήρθε με το ζόρι εκείνο το βράδυ στο μπαράκι και δεν έχει πολύ όρεξη να μας πειράξει όπως άλλες φορές, να πιει και να χορέψει μέχρι το πρωί πειράζοντας όλη την παρέα όπως κάνει κάθε φορά διότι πολύ απλά εκέινο το Σάββατο τσακώθηκε με το φίλο της τον Μπάμπη. Αχ αυτά τα στερεότυπα....Πόσο θα μας βασανίζουν???? Ε, λοιπόν δεν μας αρέσουν οι άντρες οι σκηροί, αυτοί που μας συμπεριφέρονται άσχημα αλλά οι έξυπνοι, οι καλοί, οι ρομαντικοί, οι ήρεμοι που κανείς δεν λέει -παρά μόνο οι σκονισμένες μας σκέψεις- ότι δεν μπορούν να μας προσφέρουν ένταση, πάθος και δυνατό συναίσθημα εκεί που πρέπει. Καιρός λοιπόν να ξεσκονίσουμε τα μυαλά μας και να χαρούμε αυτή τη μοναδικότητα της ανθρώπινης φύσης μακριά από γενικέυσεις και στερεότυπα.

Έγραψε ο/η joanna / 25 Σεπτεμβρίου 2009 στις 6:06 μ.μ.

exo mia aporia kai ntrepome na rotisw kapoio megalutero tis oikogeneias...me to agori mou meta apo polles prospa8ies pou ixame kataferame na oloklirosw..alla den eixa aima...afto ine fusiologiko??gia poio logo den sunevike to legomeno ''spasimo tou parthenikou umena''?kai gia poso kairo ponas meta tin oloklirosi..??tha i8ela tin dikia sas gnwmi...

Έγραψε ο/η george / 5 Μαρτίου 2011 στις 5:44 μ.μ.

λοιπον ολα καλα και ολα ωραια τα λες αλλα θα πω οτι δεν ειναι ετσι τα πραγματα οι γυναικες πανε με οποιον εχει λεφτα κτλ με το αλητη που θα δειξει καλος για να την ... και μετα κλαινε αναρωτιεμαι αν υπαρχουν πραγματικα σωστες γυναικες σημερα , διοτι εχουν καβαλησει το καλαμι η καθε μια νομιζει οτι ειναι θεα διοτι? γιατι μπορει να εχει οποιον θελει και μετα παει στον επομενο ετσι απλα μεσα απο το ιντερνετ αυτο εγινε μοδα πια, ενω οι αντρες ειναι πιο δυσκολο να βρουν μια γυναικα και μετα σου λεει καταθλυψη γυναικας μαλλον το αντιθετο θα ελεγα

 
Τελευταία άρθρα