Fe-mail.gr

Ονειροκρίτης

Δημοφιλή άρθρα

Sex & Σχέσεις

Αλλαγή συμπεριφοράς ...

28 Φεβρουαρίου 2008 | 02:49 π.μ.

...από την Αγγελική

Συμβαίνει πολλές φόρες να βλέπουμε γύρω μας γνωστούς ή ακόμη μπορεί να έχει συμβεί και σε μας τους ιδίους, αυτό που λέγεται αλλαγή συμπεριφοράς ή καλύτερα αλλαγή στην στάση ζωής που είχαμε μέχρι τώρα!

Ναι - ναι, μην το βλέπετε ακατόρθωτο, συμβαίνει... !
Είναι αυτό που λέμε βρήκε το δάσκαλο του !
Αυτό συμβαίνει λοιπόν, ο καθένας από εμάς έχει τον δάσκαλο του !
Μιλώ για αυτούς τους ανθρώπους, που σε όλες τις σχέσεις που είχαν ήταν αδιάφοροι, εγωιστές, αλλόκοτοι, αναίσθητοι, ίσως και εκμεταλλευτές.

Δεν πιστεύουν στο γάμο ή στις μακροχρόνιες σχέσεις ή στην αγάπη…
Ώσπου κάποια στιγμή ξαφνικά, γίνονται αρνάκια ( όπως λέει και η φίλη μου η Αργυρώ). Τι συμβαίνει όμως και αλλάζουν ?
Συμβαίνει το εξής μεγαλοπρεπές αξιοσημείωτο γεγονός, αισθάνονται την αληθινή αγάπη !

Την αγάπη, όπως δεν την είχαν νιώσει μέχρι εκείνη την στιγμή!

Όταν συναντάς τον άνθρωπο σου ή μάλλον συναντάς αυτό που πραγματικά ήθελες και αναζητούσες σε άλλες σχέσεις, που τελικά ήσουν μέσα σ αυτές απλά για να είσαι, τότε όλα γίνονται διαφορετικά.

Όλα παίρνουν μια διαφορετική μορφή, το μυαλό σου αρχίζει να σκέφτεται διαφορετικά. Αρχίζεις να υπολογίζεις τον άλλον που έχεις δίπλα σου, αλλάζεις την συμπεριφορά σου γιατί δεν θέλεις να τον πληγώσεις ή να τον κάνεις να νιώσει άσχημα.

Μπαίνεις ασυναίσθητα στην διαδικασία να σκέπτεσαι τι θα πρέπει να κάνεις ή να δώσεις για να κρατήσεις τον άνθρωπο αυτόν για πάντα κοντά σου. Εδώ αρχίζει η αλλαγή, η μεγάλη αλλαγή!

Κάθε μέρα που πέρνα, χωρίς να το αισθάνεσαι, λειτουργείς πιο πολύ με το τι θέλει ο άλλος και όχι με το τι θέλεις εσυ.

Σταματάς να είσαι αδιάφορος, εγωιστής, αναίσθητος, για έναν και μοναδικό λόγο…

Βρήκες το άλλο σου μισό, αγάπησες, ένιωσες ότι όλα τελικά είναι διαφορετικά.
Ξυπνάς ένα πρωί νιώθοντας ότι πρέπει να δώσεις, να ενδιαφερθείς, να αγκαλιάσεις, αυτόν/η που σε κάνει να χαμογελάς.

Αυτόν/η που σου ζέστανε την καρδιά σου. Αυτόν/η που όταν σε κοιτά σε ταξιδεύει στην αγάπη. Αυτόν/η που ξαφνικά με τον τρόπο του/της σου δείχνει ότι δεν υπάρχεις μόνο ΕΣΥ στην σχέση αυτή, αλλά υπάρχετε μαζί !

Αυτόν/η που χωρίς ούτε εκείνος/η ξέρει ότι το κάνει, σου αλλάζει την ζωή σου. Στην αλλάζει προς το καλύτερο. Είναι αυτό που είπαμε και πιο πάνω «βρήκε το δάσκαλό του» ή «βρήκε το κουμπί του».

Τι είναι όμως ο δάσκαλος ή το κουμπί ;

Τίποτα παραπάνω - πιστέψτε με - από αυτό που εμείς οι ίδιοι αναζητούσαμε.

Αυτό που τελικά επιθυμούσαμε.

Δεν πιστεύω ότι αλλάζει ο άνθρωπος, όχι, πιστεύω ότι απλά βρέθηκε κάποιος που τελικά μπορεί να σου βγάλει αυτό που πραγματικά είσαι !

Βρέθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος ! Σου αγγίζει την ψυχή, σου αγγίζει την καρδιά, σου αγγίζει όλο τον συναισθηματικό σου κόσμο και σου βγάζει τον άλλο σου εαυτό, που τόσο καιρό έκρυβες…. γιατί μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχες βρει αυτόν/η που θα σ άγγιζε τόσο βαθιά !

Εδώ λοιπόν σταματούν όλα … εδώ αλλάζεις για να μην χάσεις αυτό που μπήκε στην ζωή σου και της έδωσε νόημα!

Αυτό πιστεύω εγώ ότι συμβαίνει στους ανθρώπους και ξαφνικά …βλέπεις την φίλη μου την Αργυρώ με άλλη συμπεριφορά - ακόμη και η ίδια ξαφνιάζετε με την αλλαγή.

Βλέπεις μια άλλη Αργυρώ. Δεν υποκρίνεται πλέον την δυνατή, την αδιάφορη, την κακιά. Τώρα βγάζει τα πραγματικά της χαρακτηρίστηκα…, γιατί βρήκε το δάσκαλό της!!

Βρήκε τον άνθρωπο που τρύπωσε στην καρδιά της και της έδωσε την αγάπη !

Σχόλια

Σχολιάστε

Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η ΚΟΡΥΦΑΙΑ / Feb 28 2008 στις 10:32 AM

Αγγελική με εκφράζεις για άλλη μια φορά...αν γνωρίσεις την πραγματική αγάπη και τον πραγματικό έρωτα νιώθεις ολοκληρομένος σαν άτομο γιατί πλέον δε σκέφτεσε εγωιστικά και μόνο την πάρτη σου...δεν σκέφτεσε με γνώμονα το ¨εγω" αλλά το "εμεις"!! μ' αυτό τον τρόπο γινόμαστε και καλύτεροι άνθρωποι και συνειδητοποιούμε πόσο χαραμιστήκαμε τα χρόνια που νομίζαμε πως αγαπούσαμε....με αντιλαμβάνεσε πιστεύω.....

Έγραψε ο/η asymvivasti / Feb 28 2008 στις 2:57 PM

είναι πολύ όμορφα όλα αυτά... αλλά υπάρχουν κ άνθρωποι που συμπεριφέρονται με σεβασμό σε όλους τους ανθρώπους που τους πλησιάζουν κ όχι μόνο σε αυτόν που θα έχει το "μαγικό ραβδάκι"... το άσχημο είναι ότι συνήθως αυτά τα άτομα δεν λαμβάνουν κ την ίδια συμπεριφορά από τους άλλους... ποιά είναι η γνώμη σας γι' αυτά τα άτομα?κάνουν κάτι λάθος? ή βρίσκονται στο λάθος σημείο κ στην ακατάλληλη στιγμή μονίμως?

Έγραψε ο/η anna / Feb 28 2008 στις 7:01 PM

ευχομαι να βρω γρηγορα τον δασκαλο μου!! ¨) μπραβο Αγγελικη καταπληκτικο κειμενο και παλι!

Έγραψε ο/η polina / Feb 29 2008 στις 1:54 PM

s eyxaristw poly me bohthhse poly to keimeno soy na katalabw giati exw allaksei toso poly! omws anarwtieme aksizei h oxi giati an kapoia stigmh xwrisoyme ti tha ginei? tha perhmenw mia apanthsh eyxaristw

Έγραψε ο/η elina / Feb 29 2008 στις 3:59 PM

etsi einai exoyme oloi ton daskalo mas . an den ton exete brei ...syntoma tha ton breite

Έγραψε ο/η nti / Feb 29 2008 στις 5:37 PM

Εξαιρετικό άρθρο.Αλλά θα συμφωνήσω με την ασυμβίβαστη,περιμένουμε απαντήσεις ¨)

Έγραψε ο/η kikiscorpios / Mar 01 2008 στις 12:06 AM

Τελικά πόσο μας επηρεάζει μια σχέση…? τι αλλαγές προκαλεί στην προσωπικότητά μας το άτομο που έχουμε δίπλα μας? Κατά πόσο είναι στο χέρι μας να τις ελέγξουμε? Φταίει εκείνο που χάσαμε τις αγαπημένες μας ταινίες στο σινεμά…. ή μήπως εμείς? Γιατί μόλις γνωρίσουμε «το-άλλο-μας-μισό» χανόμαστε με τα φιλαράκια? πόσες συναυλίες χάσαμε φέτος το καλοκαίρι…?...και πόσες θα χάσουμε…? Γιατί δεν έχουμε επισκεφθεί ακόμα το ερημικό νησάκι των ονείρων μας…? Τελικά δεν θα κάνουμε ποτέ interail? Επειδή το άλλο μισό σιχαίνεται τα τρένα..ε? και σταματήσαμε να ζωγραφίζουμε τις κυριακές…γιατί είναι η μόνη ολόκληρη μέρα που έχουμε μαζί…και…και…. Και τελικά πού είναι ο εαυτός μας? Κατά πόσο είναι στο χέρι μας να φέρουμε ένα άλλο άτομο κοντά στα ενδιαφέροντά μας? Κατά τη γνώμη μου είναι πολύ εύκολο…αφού αυτά είναι που τον τράβηξαν προς τα εμάς in the first place… αλλά μήπως εμείς απλά τα παραμερίσαμε επειδή μας είχε λείψει η συντροφικότητα και το γούτσου γούτσου..? και μετά? Μετά συνηθίσαμε σε αυτό… και τα αφήσαμε όλα στην άκρη… για αργότερα… και σιγά σιγά ξεχάσαμε τι μας άρεσε να κάνουμε στη ζωή μας… τι μας έκανε να αγαπάμε τον εαυτό μας!!! Πόσο καιρό μας παίρνει άραγε να θυμηθούμε όλα αυτά που μας άρεσε να κάνουμε πριν? Τι πρέπει να γίνει για να ερωτευτείς πάλι τον εαυτό σου? Ίσως αν μείνεις μόνος σου και πάλι… αλλά δεν το θέλουμε αυτό… θέλουμε και το-άλλο-μισό δίπλα ε? Όλα λοιπόν είναι θέμα ωριμότητας και σωστής συμπεριφοράς από την πρώτη κίολας μέρα γνωριμίας… Χρόνος για τον εαυτό μου… μετά από τρία ποτήρια σανγκριά… καταλήγω σε αυτό… αυτό χρειάζομαι από μια σχέση… χρόνο για μένα… για να μπορώ να πηγαίνω στο θέατρο με τον φίλο μου… για να βλέπω ταινίες σινεφίλ που το-άλλο-μισό σιχαίνεται…. Και ναι…τις Κυριακές τα μεσημέρια θέλω μέγαρο μουσικής κι όχι καφέ στο θησείο! Καφέ στο λυκαβητό μπορεί να τον δεχτώ… και θέλω και 2 απογεύματα κάθε βδομάδα για τα ισπανικά μου… και να πηγαίνω σε εκθέσεις μόνη μου.. να μπορώ να παρατηρώ ό,τι θέλω για όσο θέλω! Και μετά μπορούμε να κάνουμε και όλα αυτά που κάνουν τα ζευγάρια μαζί… αλλά δεν θέλω να χάσω πάλι τον εαυτό μου! Δεν θέλω να ξαναγίνω ένα μηδενικό! Δεν θέλω να κάνουμε τα πάντα μαζί! …εντάξει…ίσως στο interail δεχτώ να με συνοδεύσει… ;) εκτός κι αν σιχαίνεται τα τρένα!