fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 


Η αδελφή ψυχή μου

27 Οκτωβρίου 2008 | 08:11 π.μ.

...από την Αγγελική

Αγγελική, πιστεύω ότι ζω το τελευταίο διάστημα μια σχέση υπέροχη. Είναι για μένα η αδελφή ψυχή μου, είναι ο ίδιος μου ο εαυτός . Είναι όλα τόσο τέλεια που αναρωτιέμαι αν όντως υπάρχει αυτό που λένε κάποιοι  …ότι κάπου υπάρχει κάποιος που είναι η αδελφή ψυχή μας!


Αυτήν είναι η φίλη μου η Βασιλική. Το τελευταίο τρίμηνο έχει χαραγμένη στο πρόσωπο της μια μόνιμη ευτυχία. Την βλέπεις και λάμπει ολόκληρη, είναι σαν να έχει ξαναγεννηθεί, ένα κοριτσάκι 14 ετών που για πρώτη φορά νιώθει τον έρωτα να χτυπά.

Μετά την συνάντηση που είχαμε και την εξιστόρηση της σχέσης – πως, που και γιατί ξεκίνησε αυτή η σχέση - αναρωτήθηκα κι εγώ γι’ αυτό το «αδελφή ψυχή».
Βρήκα πολλά, όμως ένα βιβλίο παλιό μου έδωσε τις παρακάτω πληροφορίες, που έκρινα ότι θα άξιζε να σας τις πω. Ίσως να ζείτε και εσείς αυτό το διάστημα μια τέτοια αγάπη, μια αγάπη με την αδελφή ψυχής σας…


Ανεξάρτητα  λοιπόν με το φύλο μας, έχουμε πλάσει έναν τέλειο από κάθε άποψη σύντροφο, o οποίος βέβαια ως ένας ιδανικός σύντροφος που είναι, ποτε δεν  παρουσιάζει ελαττώματα.
Το «τέλειο» είναι να  έχει απόψεις που συμφωνούν με τις δικές μας φυσικά, να συμπληρώνει τις προτάσεις μας, να αποδέχεται απόλυτα αυτό που είμαστε, ένα βλέμμα αρκεί για να επικοινωνήσουμε… και ότι άλλο μπορεί κάποιος να προσθέσει στο «τέλειο»…
Αυτό το είδος αγάπης που αναζητούμε…, είναι ίσως το πιο τέλειο!
O όρος όμως «αδελφή ψυχή» βασίζεται στην μεταφυσική θεωρία της μετενσάρκωσης και ειδικότερα στην ανατολική φιλοσοφία.

 

Έτσι λένε τουλάχιστον διάφορα βιβλία περί «αδελφής ψυχής», επίσης αναφέρεται ότι ο όρος «αδελφή ψυχή» λανθασμένα συγχέεται με το ιδανικό ταίρι που έχουμε πλάσει με την φαντασία μας.

Κι αυτό γιατί η αδελφή ψυχή σημαίνει πολλά περισσότερα από έναν απλό ερωτικό σύντροφο.

Μπορεί να είναι ένας δάσκαλος, ένας φίλος, ο γονέας μας, οποιοσδήποτε θα επηρεάσει την ζωή μας κατά τέτοιον τρόπο ώστε να υπάρξει πνευματική εξέλιξη.


«Ως αδελφή ψυχή ορίζεται λοιπόν αυτή με την οποία υπάρχει καρμικός δεσμός (είχε δημιουργηθεί δεσμός σε πνευματικό – ψυχικό επίπεδο, καθώς μόνο κατά αυτό τρόπο μπορεί να υπάρξει συνέχεια) από προηγούμενη ενσάρκωση, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε μεταξύ μας μια σχέση ανταπόδοσης, θετικής ή αρνητικής, με σκοπό την εξέλιξή μας.»
Αυτό δίνουν σαν ορισμό της .

Σ αυτό το σημείο, το ερώτημα είναι, με ποιο τρόπο προσελκύουμε μια αδελφή ψυχή ή πώς να αντιληφθούμε ότι πρόκειται για τέτοια μορφή, ξεχωρίζοντάς την ανάμεσα στις σχέσεις που δημιουργούμε?
Στην προσπάθεια μου λοιπόν να βρω αυτό που ήθελε η φίλη μας, βρήκα ότι :

Η χρονική στιγμή που θα εμφανιστεί στην ζωή μας είναι ουσιαστικής σημασίας, καθώς οι καταστάσεις που βιώνουμε μια δεδομένη στιγμή φαίνεται πώς αποτελούν πόλο έλξης για την παλιά γνώριμη ψυχή μας.
Για αυτό το λόγο πολλές φορές έλκουμε ψυχές ασυνείδητα, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε   το πώς και το γιατί, παρά μόνο αφού η επαφή αυτή φέρει εις πέρας την αποστολή της, ένωση σε ένα, γάμο ή ακόμη και χωρισμό, τότε διαπιστώνουμε ότι η παρουσία των ανθρώπων αυτών είχε εξαιρετική σημασία για την πορεία της ζωή μας .

 

Η εμφάνισή της την δεδομένη στιγμή, έχει ως κύριο σκοπό την ολοκλήρωση του κύκλου που έχει δημιουργηθεί μεταξύ μας, ή επίσης να μας βοηθήσει, στον κατάλληλο χρόνο, δίνοντάς μας τα ερεθίσματα που απαιτούνται για να επανέλθουμε στο μονοπάτι του προορισμού μας.

 Σ’ αυτό το μονοπάτι που έχει επιλεχτεί από κάποια δύναμη να βαδίσουμε!
Φαίνεται πως ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε την ζωή, την συγκεκριμένη περίοδο,  δημιουργούνται οι  κατάλληλες συνθήκες ώστε να εκπληρωθεί το έργο της σχέσης μας με την αδελφή ψυχή μας.
Κρατήστε όλα τα παραπάνω  και έχετε  πάντα το δεδομένο της χρονικής στιγμής στο μυαλό σας, εξετάστε τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις που σας προκάλεσε την πρώτη στιγμή γνωριμίας σας:
1.Η γνωριμία συνοδεύτηκε από μια εξαιρετικά δυνατή αίσθηση οικειότητας; «μα νιώθω ότι τον ξέρω χρόνια».
2.Nιώσατε νοσταλγία και κυρίως ένα ανεξήγητο ψυχικό δέσιμο που σας κάνει  να επικοινωνείτε και να καταλαβαίνετε  απόλυτα, ο ένας τον άλλον, απ' την πρώτη ματιά;
3.Νιώσατε άνετα και ίσως την ανεξήγητη ανάγκη να ανοίξετε την καρδιά σας, λέγοντας του  πράγματα που ούτε στον εαυτό σας δεν θα λέγατε;
Αν είστε οπαδός της μεταφυσικής, δηλαδή δέχεστε την θεωρία της μετενσάρκωσης και βιώσατε τα περισσότερα από τα παραπάνω τότε πιθανότατα πρόκειται για μία από τις αδελφές ψυχές σας! 

Αν τα βιώσατε λοιπόν  και έχετε δίπλα σας μια τέτοια αδελφή ψυχή, κάντε τα πάντα για να την κρατήσετε. Ανοίξτε την αγκαλιά σας και κλείστε κάθε τι δικό του. Δώστε του μια αγκαλιά παρόμοια του ουρανού, αφού έχει να κάνει με υπερφυσικά φαινόμενα αυτό που λέμε… «Υπάρχει αδελφή ψυχή;»
Μην το χάσετε, γιατί είναι δύσκολο στις μέρες μας να βρει κάνεις μια αδελφή ψυχή…

 

Σχετικά Άρθρα

Σ' αγαπώ...

Μίσος ή αγάπη ;

Μισό + Μισό = ΕΝΑ

 

icon Προσθήκη Σχόλιου

Η αδελφή ψυχή μου


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η αννα φ. / 27 Οκτωβρίου 2008 στις 1:24 μ.μ.

σπανιο φαινομενο , δυσκολα βρισκεις σημερα καποιον να ειναι η αδερφη ψυχη σου!
τελειωσανε αυτα...μονο οι ρομαντικοι τα πιστευουν

Έγραψε ο/η ΝΙΝΑ / 27 Οκτωβρίου 2008 στις 2:05 μ.μ.

ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ, ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΜΙΞΗ, ΕΝΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ, ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ. ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΗ?

Έγραψε ο/η maria / 27 Οκτωβρίου 2008 στις 2:35 μ.μ.

καλα τα λες αλλα.............

Έγραψε ο/η katkat / 27 Οκτωβρίου 2008 στις 4:42 μ.μ.

Ο άντρας μου είναι η αδελφή ψυχή μου΄΄ Οταν τον γνώρισα δεν πίστευα οτι 2 ανθρωποί μπορούν να είναι τόσο απόλυτα ίδιοι. Φτυστοί ρε παιδί μου! Αλλά οι αδελφές ψυχές είναι φτυστές και στα ελαττώματα..και όταν τα ελαττώματα σου είναι ίδια με του άλλου..ε, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα..Φαντάζεστε τι γίνεται σε μια διαφωνία μεταξύ 2 ανυποχώρητων? Απλώς διαφωνούν μέχρι να κουραστούν...έχει γούστο όμως.Είναι οτι ομορφότερο μου έχει συμβει στη ζωή μου!

Έγραψε ο/η jenny / 27 Οκτωβρίου 2008 στις 9:08 μ.μ.

Fili Aggeliki! oreo to arthro su alla avto pu perigrafis yparhi kyrios sto myalo ke stin psihi mas.Ine toso megali i anagki mas na vrume mia ali psyhi pu polles fores tavtizomaste horis na vlepume ta mikra gramata.Thelume toso poly na vrume katanoisi,storgi ke anihtes portes pu xehname oti bori na knaume lathos.O enthusiasmos mas tha kratisi ligo ke tha exanemisti se ligo otan tha anakalipsume oti yparhune rogmes ke atelies.Pragmati i filia ine megalo ptagma ala prospika den pistevo tin toso apolyti tavtisi me tin ;;aderfi psyhi;;

Έγραψε ο/η FANI / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 9:48 π.μ.

ΝΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ. Ο,ΤΙ ΦΑΝΕ ΚΙ ΟΤΙ ΑΡΠΑΞΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ.ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΦΙΛΟ ΕΙΝΑΙ ΣΚΥΛΟΣ. ΕΓΩ ΑΥΤΟ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΠΟ ΤΑ 37 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.

Έγραψε ο/η FANI / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 9:58 π.μ.

ΚΙ ΑΝ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΠΑΞΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΙΣΤΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ,Η ΝΑ ΣΟΥ ΦΑΕΙ ΤΟ ΓΚΟΜΕΝΟ,Η ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Η ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΟΛΗ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ 1 ΠΡΑΓΜΑ. ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΟΝΗΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ.ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ. ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ. ΝΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ ΜΟΝΟΑΝΩΔΥΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΖΩΗΣ. ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΛΗΓΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ. ΕΓΩ ΕΧΩ ΦΑΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΒΑΛΑ ΠΙΑ ΜΥΑΛΟ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΨΥΧΟΦΘΟΡΟ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΣ ΦΙΛΟ ΣΟΥ ΤΗ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΟΤΙ ΣΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ . ΓΙ ΑΥΤΟ, ΣΥΝΙΣΤΩ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΑ. ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ.

Έγραψε ο/η katkat / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 11:25 π.μ.

Fani, αδελφές ψυχές στη φιλία υπάρχουν μόνο στις καλές στιγμές. Στα δύσκολα, εκεί που δεν φτάνει ένα τηλεφώνημα ή ένας καφές για μια καλή ενθαρρυντική κουβέντα σχεδόν όλοι κουράζονται και "λακίζουν". Εκτός αν δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν στη ζωή τους οπότε..βρίσκουν έναν τρόπο να περνούν τον ελευθερό χρόνο τους και να αντλούν κουράγιο από τη δυστυχία σου...Δυστυχώς αυτό ισχυεί για το συντριπτικό ποσοστό των "φίλων". Πάντως αν έχεις όντως κάποια πείρα πάνω στο θέμα, και η οποία δυστυχώς αποκτάται μόνο μέσα από την εμπειρία, ευκολα ξεχωρίζεις τα φίδια. Όσο για τις συμβουλές στα παιδιά μας..άδικος κόπος γιατί και μένα μου τα έλεγε η μανούλα μου πριν την "πατήσω" αλλά εγώ..καληνύχτα!. Πάντως αν σε παρηγορεί, οτι κι αν χάσεις εξαιτίας τρίτων, πάντα χαμένο το είχες...

Έγραψε ο/η x / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 12:31 μ.μ.

... και εγώ πίστευα ότι βρήκα την αδελφή ψυχή .... όμως μετά από καιρό παρουσιάστηκαν αρκετά και σοβαρά προβλήματα τα οποία ήταν καλά κρυμμένα .... δυστυχώς .... και είμαι πια περισσόετρο απογοητευμένη απ΄ ότι αν είχα μια απλή σχέση .... να δίνετε μεγάλη σημασία στις ενδείξεις που έχετε από τον άλλο .... μην αφήνετε τίποτα στην συμπεριφορά του που να μην το εξετάζετε σε βάθος .... Στεναχωριέμαι πολύ γιατί ξεκινήσαμε τέλεια και έχουμε καταντήσει ..... τον αγαπώ όμως και το παλεύω .... δεν ξέρω για πόσο .... αν δεν συνειδητοποιήσει και ο ίδιος τη σοβαρότητα του προβλήματος και να κάνει κάτι γι΄ αυγό δεν είμαι σίγουρη για το πόσο θα μείνω μαζί του ....

Έγραψε ο/η FANI / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 1:15 μ.μ.

ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΤΡΙΧΕΣ ΚΑΤΣΑΡΕΣ.ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΙ Τ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΤΡΕΧΩ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΩ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ,ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΝ, ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩ.ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ ΠΑΚΕΤΑΡΙΣΑ ΤΟ ΜΙΣΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 2 ΤΟ ΒΡΑΔΥ. ΚΡΕΒΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ, ΚΑΔΡΑ, ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ, ΡΟΥΧΑ, ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ, ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ, ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ, ΣΑΛΟΝΙ, ΜΑΞΙΛΑΡΙΑ, ΣΕΝΤΟΝΙΑ, ΤΡΑΠΕΖΟΜΑΝΤΗΛΑ, ΚΑΙ Ο, ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ.ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΕΤΡΕΧΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ 2 ΩΡΕΣ ΚΟΥΒΑΛΟΝΤΑΣ ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΕΣ, ΛΑΜΠΑΔΕΣ, ΔΩΡΑ, ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ, ΓΑΜΟΚΟΥΛΟΥΡΑ, ΚΑΙ ΚΟΥΒΑΛΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΞΕΝΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΕ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ, ΦΟΡΤΩΜΕΝΟ ΜΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΟ ΣΕ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ, ΑΡΚΕΤΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ, ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑ ΝΥΦΙΚΑ, ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΛΑΜΠΑΔΕΣ, ΚΑΙ ΑΛΛΑ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2000 ΕΥΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΟΥΣ. ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΛΟΓΩ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΦΥΣΙΚΑ. ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ, ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΘΥΜΑ. ΝΑ ΓΡΑΨΩ CD ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΦΙΛΩΝ,ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ,ΚΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΡΝΩ ΛΕΦΤΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΑ CD. ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΑ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΑΠΟ 50 ΕΩΣ ΚΑΙ 150 ΕΥΡΟ ΑΝΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΝΑ ΒΟΗΘΑΩ ΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ 1 ΔΙΠΛΩΜΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ, ΝΑ ΤΗΣ ΒΡΩ ΦΤΗΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ, ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ,ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΜΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΤΟ ΣΚΥΛΙ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ, ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ............Ε ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑ ΚΙ ΕΓΩ ΒΟΗΘΕΙΑ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΕΚΑΝΑ ΜΙΑ ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΒΓΗΚΑΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΡΩΤΟΥΣΑΝ : ΠΩΣ ΠΑΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ? ΚΟΝΤΕΥΕΤΕ ? ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΡΩΤΗΣΕ : ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ? ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ. ΚΑΙ 2 -3 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ, ΑΦΗΣΑΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ ΚΑΙ ΖΗΜΙΕΣ.ΜΙΑ ΦΙΛΗ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΕΝΕΣ, ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΘΑ ΡΧΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ. ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΠΗΡΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΚΑΝΕΙ, ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗ.ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΕ ΚΑΝ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΑΛΑΒΕΙ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΗΤΑΝ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΨΑ. ΠΑΝΤΩΣ ΚΙ ΑΝ ΗΤΑΝ, ΕΓΙΝΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΛΑ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΠΟΥ ΠΙΝΑΜΕ ΚΑΦΕ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ. ΑΠΟ ΑΔΕΛΦΗ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΠΟ ΑΔΕΛΦΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ, ΠΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΩΡΩ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ. ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΜΑΖΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΓΙΑΤΙ ΩΣ ΕΚ ΜΑΓΙΑΣ ΟΙ ΕΚΕΙ ΕΧΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ 3 ΑΜΑΞΙΑ ΤΟΥΣ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ , ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ ΖΟΥΝ ΜΕ ΦΑΓΗΤΟ ΑΠΟ ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΚΑΙ ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ. ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΩΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΒΓΑΛΕΙ ΜΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ. ΘΑ ΠΑΣ ΣΕ ΤΑΒΕΡΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΣΑ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ, ΘΑ ΘΥΜΙΘΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΑ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΘΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ. ΑΦΟΥ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΙΣΩ ΜΟΥ. ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ ΦΟΥΛ, ΚΑΙ ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ. ΜΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΚΩΛΗΣΗ ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ 2 - 3 ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΩΛΗΣΩ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΚΑΙ Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΠΑΕΙ ΣΥΝΕΦΟ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΜΠΤΗ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ, ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΚΩΛΗΣΕ ΕΝΑΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ. ΘΑ ΜΕ ΛΥΠΗΘΗΚΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΜΑΣ.ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΣ. ΑΛΛΗ ΠΛΗΓΗ ΑΥΤΟΙ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΙΟΥΜΕ ΚΑΦΕ. ΟΠΩΣ ΕΙΔΑΤΕ ΕΙΠΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΠΙΤΙ. ΜΕΝΟΥΝ 50 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΚΑΦΕ ΗΠΙΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ. ΑΦΟΥ ΟΤΑΝ ΕΙΠΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΑ ΜΙΣΑ, ΤΑ ΠΛΗΡΩΣΑ ΚΙ ΕΓΩ ΟΛΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΑ. ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΝΑ ΦΑΜΕ. ΠΗΓΑΜΕ. ΕΒΓΑΛΑΝ ΛΟΙΠΟΝ 2 ΧΑΡΤΑΚΙΑ ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ. ΠΙΤΑ, ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ, Η ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ? ΡΩΤΗΣΑΝ. ΠΑΡΑΓΕΙΛΑΜΕ ΩΡΑΙΑ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ ΜΑΣ ΜΑΖΕΨΕ ΚΑΙ ΕΠΛΥΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΑΤΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΛΕΣΕΙ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΝΑ ΦΑΜΕ, ΗΡΘΑΝ ΑΛΛΑ ΗΠΙΑΜΕ ΜΟΝΟ ΚΑΦΕ, ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΑΝ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ, ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΟΥΜΕ, Η ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΠΕΣΕΙ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΤΟ ΦΑΙ. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΚΑΛΕΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΤΡΑΠΕΖΙ ΓΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΙ ΗΤΑΝ ΟΛΟ ΑΠΟ ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ. ΜΟΝΟ ΜΟΥΡΗ, ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΝΕΟΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΨΗΛΟΜΥΤΙΣΜΟΣ. ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΑ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΗΣΗ.ΗΣΥΧΑΣΑ ΠΙΑ ΛΕΩ. ΕΓΩ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΠΑΣΑ ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΠΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΠΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ ΚΣΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 1:41 μ.μ.

Αγαπητή fani, διάβασα προσεκτικά αυτά που γράφεις για τη φιλία και απλώς θα ήθελα να κάνω μία παρέμβαση που ίσως σε βοηθήσει. Συνομίληκη είμαι μαζί σου, ανύπαντρη σε μια σχέση 2 χρόνων χωρίς παιδιά.
Κοινωνικό κύκλο δεν θα έλεγα ότι έχω δηλ.συναδέλφους, κουμπάρους, συγγενείς και τέτοια και αυτό γιατί έχω συνειδητά αποστασιοποιηθεί, λίγο πολύ για να μην τρέχω κι εγώ σαν και εσένα. Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου κατάλαβα ότι με όσους πιο πολλούς ανθρώπους συναναστρέφεσαι τόσες πιο πολλές υποχρεώσεις φορτώνεσαι και όσο πιο κοντά έρχεσαι μαζί τους....αρχίζουν και οι μεγάλες απογοητεύσεις. Ωστόσο, επειδή κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα αποφύγεις, εγώ έχω κρατήσει κάποιους δοκιμασμένους φίλους άντρες/γυναίκες που έρχονται από την σχολική ηλικία, δοκιμασμένοι και πολυαγαπημένοι για τους οποίους δίνω αυτά που μπορώ και όποτε μπορώ χωρίς παρεξηγήσεις, μούτρα και μεζούρα για το ποιος δίνει τα πιο πολλά. Για να μην σε κουράζω, πιστεύω ότι ο καθένας μας γνωρίζει καλά ποιοι αξίζουν πραγματικά να βοηθήσουμε, πότε και πόσο, ποιους θα καλομάθουμε και σε ποιους θα πούμε όχι. Πίστεψέ με είναι πολλοί οι τελευταίοι. Στη ζωή πρέπει να ξέρεις μεν να δίνεις αλλά και να παίρνεις.Καμμιά φορά και να απαιτείς..πολλές φορές να λες και όχι..και όχι να καταπιέζεις τον ευατό σου για να μην παρεξηγηθείς, γίνεις δυσάρεστη, ή κακιά γιατί έτσι δεν έχει καμμία αξία η φιλότιμη πράξη σου για εσένα την ίδια οπότε καλύτερα μην τη πράξεις καθόλου.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 1:45 μ.μ.

ΦΑΝΗ ΕΙΣΑΙ SUPER. ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΤΑ ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ.

Έγραψε ο/η katkat / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 2:02 μ.μ.

Όποτε νιώθουμε αδικημένοι πρέπει να ΜΙΛΑΜΕ! Αυτό το "δεν πειράζει μωρέ, δώσε τόπο στην οργή" είναι οτι χειρότερο! Όχι μόνο δίνει το δικαίωμα στους άλλους να μας περνάνε για κορόιδα - συνεπώς να βρίσκουν και να κάνουνε, αλλά να το κάνουν και σε άλλους! Κι εγώ δεν μίλαγα δεν ΄μίλαγα, ώσπου έφτασα στα όρια, τα ακούσανε όλοι ένα χεράκι και τελικά έχω απομείνει να μην μιλάω με κανέναν σχεδόν. Γι αυτό FANI, για να μην πάθεις έλκος (όπως εγώ) πες τα στον καθένα που θεωρείς οτι δεν έχει σωστή συμπεριφορά απεναντί σου έξω από τα δόντια!

Έγραψε ο/η F / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 2:06 μ.μ.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΚΑΛΑ LEMON JELY. ΔΕΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΗ. ΑΠΛΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΕΝΑ.ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΩ ΤΙ ?ΑΠΟ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΤΗ ΒΟΗΘΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ. ΕΧΩ ΕΠΩΜΙΣΤΕΙ ΟΛΗ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΑΝΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ. ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΝΕ ΧΑΜΠΑΡΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΦΕΝΕΙΟ. ΝΑ ΠΕΡΙΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΡΕΖΙΛΙ.ΤΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑ, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΓΑΜΠΡΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΣΑΚΟΥΛΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΒΑΖΑΝ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΣΑΚΟΥΛΑ ΗΤΑΝ ΤΡΥΠΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΤΑ ΕΒΑΖΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΠΕΦΤΑΝ ΚΑΤΩ? Ν ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ ΤΟΣΑ ΛΕΦΤΑ? ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΝ, ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣ ΠΩΣ ΨΑΧΝΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 5 ΜΗΝΩΝ ΕΓΚΥΟΣ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΝΑ ΜΗΝ ΒΟΗΘΗΣΩ? ΟΤΑΝ ΚΑΝΩ ΕΓΩ ΚΑΤΙ, ΤΟ ΚΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ,ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟΥΣ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΕΣΤΩ ΑΠΟ 1 ΝΑ ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΗ. ΑΥΤΟ. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, ΕΓΩ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ. ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. ΑΠΛΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΥΠΑΡΧΕΙ 1 ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΩ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΣΤΩ ΠΟΤΕ ΜΟΥ. ΚΙ ΟΣΟ ΓΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΕΙΧΑ ΚΙ ΕΓΩ ΜΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΠΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΡΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΦΙΔΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΩΡΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ,Η ΑΝ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 2:16 μ.μ.

ΦΑΝΗ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ. ΕΓΩ ΠΑΝΤΟΣ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ. ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ EMAIL ΜΟΥ ή ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 2:18 μ.μ.

Ποιος σας υποχρεώνει να έρχεστε σε επαφή με κόσμο που δεν σας αρέσει, να τρώτε μαζί τους, να γνωρίζετε το σνομπισμό τους, τη τσιγουνιά τους, και τη μη ανταπόδοση των όσων κάνετε γι αυτούς? και γιατί ακριβώς κάνετε πράγματα για αυτούς? και γιατί συνεχίζετε να κάνετε πράγματα για αυτούς ενώ βλέπετε την αχαριστία τους? Γιατί δεν τους δίνετε ένα κλότσο εκεί που τους αξίζει?
Μην τα ισοπεδώσουμε όλα, κορίτσια. Αυτοί που περιγράφετε δεν είναι φίλοι. Αν σας ενδιαφέρει θα σας πως εγώ ποιοι είναι οι φίλοι. Αυτή που θα ταξίδευε για εξωτερικό, και γύρισε άρον-άρον απ' το αεροδρόμιο γιατί πέθανε απρόσμενα ο πατέρας μου, αυτός που ερχόταν σπίτι μου τις επόμενες μέρες και μοιράζονταν τα απογεύματα με την τότε μιζέρια μου, αυτή που θέλει να γίνει κουμπάρα μου και από τώρα κάνει σχέδια για τον γάμο μου που κανείς δεν της έχει πει ότι θα γίνει, αυτή που κάποτε μάζεψε λεφτά και μου πήρε τις μπότες που είχα βάλει στο μάτι και το κυριότερο το ότι με ακούνε, με συμβουλεύουν, μου συμπαραστέκονται, με αγαπούν χωρίς να με κρίνουν και εγώ αντίστοιχα.
Τους άλλους που περιγράφετε τους γνωστούς που λακίζουν στην πρώτη δυσκολία και το μόνο που θέλουν είναι να παίρνουν δεν θα τους ονόμαζα φίλους, και ευτυχώς τους έχω απομακρύνει από δίπλα μου γιατί μόνο μπελάδες μου δημιουργούσαν.ΟΥΣΤ ΑΠΟ ΕΔΩ!

Έγραψε ο/η ΜΑΡΙΑ ΠΑΛ / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 2:22 μ.μ.

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΚΑΛΑ. ΕΓΩ ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΤΣΙ!! ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ! ΕΓΩ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΙΛΟΥΣ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΦΙΛΟΥΣ ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ ΕΝΝΟΩ. ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΗΣΥΧΟ!

Έγραψε ο/η STAR / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 3:30 μ.μ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ...ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ...ΠΕΖΟΥΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΕΧΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΠΙΟ ΑΠΛΗ ΕΞΗΓΗΣΗ...

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΕΧΕΙ ΒΙΩΣΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΜΑΣ...

ΕΧΩ ΣΧΕΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΌΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΨΥΧΗ..
ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ...

Έγραψε ο/η PONEMENOS! / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 4:18 μ.μ.

Αγαπητή φίλη μου...κ εγω βίωσα μια τέτοια ξεχωριστή κ μαγική εμπειρία...στα 30 μου χρόνια κ περνώντας απο χίλια κύμματα...κ ο τρόπος που γνωριστήκαμε ήταν περίεργος...μέσο τσάτ για να καταλάβεις...κ δεν την ήξερα κ δεν με ήξερε...αλλα απο την πρώτη στιγμή εστω κ μέσα απο τον Η/Υ νιώσαμε κ οι δυο μας αυτή την μαγικη κ ανεξήγητη έλξη...με εμάς ξεκίνησε λίγο στραβά...γιατί υπήρχε στη μέση η απόσταση....εγώ τότε Κρήτη κ αυτή Αθήνα...παρόλα αυτά είπαμε κ οι δυο να την αντιμετωπίσουμε μέχρι να καταφέρω να τακτοποιήσω τις υποχρεώσεις με την δουλειά που έκανα γιατί είχα καλή θέση κ δεν μπορούσα να τα παρατήσω έτσι κ να φύγω....(αν κ πολλές φορές ημουν έτοιμος να το κάνω για να μην την χάσω κ για να μην είναι μόνη της....ανέβαινα τακτικά Αθήνα για να βρισκόμαστε κ να την βλέπω ...παρόλο που ηταν τρομερα δυσκολο να παραταω ετσι την δουλεια μου...ομως εκανα τα παντα ακομα κ με φοβο να χασω κ την δουλεια μου κ να εκτεθω ανεπανορθωτα...δεν με ενοιαζε....ηθελα να ειμαι μονο κοντα της....βρεθηκαμε αρκετες φορες...ομως ποτε δεν ηταν πραγματικα αρκετες κ για τους δυο μας....καθε φορα που αποχωριζομασταν....ο πονος κ των δυο μας ηταν αβασταχτος....μιλουσαμε συνεχως στο τηλεφωνο κ εστω με αυτο τον τροπο προσπαθουσαμε να "καλυψουμε" την αποσταση που υπηρχε ματαξυ μας...ετσι κυλουσαν οι μερες κ οι μηνες...ωσπου φτασαμε τους 8 μηνες μαζι κ αυτη κατεβηκε στην Κρητη για καποιες υποχρεωσεις κ εμενε με τον πατερα της....ηξερα οτι περνουσε δυσκολες στιγμες εκει που ηταν...ομως ακριβως τι συνεβαινε δεν ηξερα γιατι δεν μιλουσε γενικα πολυ για τον εαυτο της....εγω εκεινη την περιοδο πιεζομουν αφανταστα απο την δουλεια μου...πολυ δουλεια,πολλες ευθυνες....πολλα νευρα...δεν ειχα κ δεν ειχε χρονο να την δω...βρεθηκαμε 3 φορες στην Κρητη κ αυτες με το χρονομετρο....κ μετα ηρθε η εκρηξη.....τα γενεθλεια μου ηταν τον Αυγουστο...κ ετυχε να ειναι ακομα Κρητη..ηθελα τοσο πολυ να την δω μα αυτη δεν μπορουσε...φοβοταν μην μαθει κατι ο πατερας της...πολυ αυστηρων αρχων μου τον ειχε παρουσιασει...αλλα σχεδον καθε βραδυ εβγαινε με τα ξαδερφια της,με τις μηχανες κ γυριζε αργα το πρωι...στα γενεθλεια μου λοιπον εκανα το λαθος να ξεσπασω....κ αυτο γιατι αποφασισα να κατσω σπιτι κ να μιλαω μαζι της στο τηλεφωνο....ενω ολοι οι δικοι μου κ οι φιλοι ηθελαν να με γιορτασουν,τους απορριψα για να κατσω μαζι της εστω κ ετσι....κ αυτη αυτο που εκανε κ με φρικαρε ηταν να μου το κλεισει γιατι βαρουσε το αλλο κιν.της κ να μου πει "θα σε παρω σε ενα λεπτο..."το ενα λεπτο εγινε μια ωρα...κ η μια ωρα 3 ωρες...αρχισα να παραφρονω...το θεωρησα πολυ χοντρο....εστελνα μην.κ δεν απαντουσε...ωσπου μετα απο κατι ωρες με πηρε κ μου ειπε οτι ειχε παει σε ενα παρτι με τα ξαδερφια της....κ επειδη ηταν μακρυα κ επρεπε να ετοιμαστει δεν με πηρε....εκει μιλησα κ εγω ασχημα....κ για να μην μακρυγωρω....απο εκεινη την στιγμη ηρθε το "ΤΕΛΟΣ"....μετα απο μερικες μερες μου ζητησε με πολυ ασχημο τροπο να χωρισουμε....κ οτι δεν περιμενε να της μιλησω ετσι....κ οτι τα κρατουσα μεσα μου καιρο κ διαφορα τετοια...μετα χτυπησε εξεφανιση....δεν την εβρισκα πουθενα.....της εστειλα χιλιαδες μυνηματα...μη πω παραπανω απο χιλιαδες...καμια απαντηση ....ΤΙΠΟΤΑ....επαιρνα τηλ.δεν το σηκωνε κ οταν εβαζα αποκρυψη απαντουσε κ μου την ελεγε κ το εκλεινε....με εβγαλε σκαρτο...οτι εχω χαλια χαρακτηρα...αρρωστημενη συμπεριφορα...κ το χειροτερο απο ολα το πιστευε κ ολας...πραγμα που δεν ισχυει....εγω ολο αυτο το διαστημα να ειμαι του θανατα...κ να την νιωθω καθε στιγμη....τοσος πονος........ωσπου ανεβηκα μονιμα Αθηνα....μετακομησα....κ προσπαθησα να την βρω....το πρωτο χτυπημα ηταν οταν ειδα "την αδελφη ψυχη μου"με αλλον αντρα....τρελαθηκα....την παρακολουθουσα στενα χωρις να το ξερει...εστελνα μηνυματα κ την επαιρνα τηλ.κ εβλεπα πως αντιδρουσε....απογοητευτικα κ πληγωθηκα ανεπανορθωτα....δεν ηξερα τι να κανω....ηθελα τοσο πολυ να βρεθω ξαφνικα μπροστα της....ομως ηξερα οτι θα γινοταν πανικος...κ σεβαστικα τον εαυτο μου κ φυσικα αυτην για να μην την εκθεσω...στον αλλον που ηταν....τελος παντων....κ παρολα αυτα ακομα ενιωθα οτι την θελω κοντα μου....της ζητησα να βρεθουμε κ μου ελεγε πως δεν ειναι ετοιμη ακομα να με δει....ηξερε οτι πλεον μενω Αθηνα....της το ειπα μεσο μηνυματων....μια μερα δεν αντεξα κ της την εστεισα κατω απο το σπιτι...7 ωρες περιμενα...ακινητος μην τυχον κ κατεβει κ δεν την δω....ωσπου φανηκε....ετρεμα ολοκληρος....τα συναισθηματα ηταν πικοιλα....ετρεξα την εφτασα....τρελαθηκε....δεν το περιμενε...ετρεμε...επαθε σοκ κ αυτη κ εγω....ειχα να την δω σχεδον 2 μηνες...μετα απο τα πολλα με αγκαλιασε....νιωσαμε κ οι δυο οπως τοτε....μιλησαμε...διχως αποτελεσμα...μου ειπε δεν γυριζω πισω....παρολα αυτα ακομα προσπαθουσα να της δειξω οτι μου ειναι πολυ δυσκολο να ζησω μακρυα της....κ ηξερα πως κ γι αυτην ειναι δυσκολο....την νιωθω καθε στιγμη....τι σκεφτεται...πως νιωθει...τι κανει....ειναι να τρελενεσαι....εγω ποτε πιο πριν δεν ημουν ετσι με καμια σχεση μου κ με κανενα ανθρωπο γενικα...ακομα κ με την μανα που με γεννησε....το ηξερε...τιποτα ομως....ακομα δεν ξερω γιατι εφυγε...δεν μου μιλησε ξεκαθαρα...την μια ελεγε οτι κουραστηκε...την αλλη οτι ξενερωσε με τον χαρακτηρα μου...πιο πριν της εφταιγε η αποσταση...τι να πω πολυ μπερδεμα...εν το μεταξυ εγω αρρωστησα ασχημα....επαθα προβλημα με την καρδια μου....κ αυτο με λυγισε ακομα πιο πολυ....ολοι μου ελεγαν να την αφησω κ να την ξεπερασω...ομως μεχρι σημερα δεν μπορω...εχω παει σε ψυχολογο...σε παραψυχολογο...εχω διαβασει πολλα βιβλια γιατι να μου συμβαινει αυτο...κ ολα μου δειχνουν...οτι ειμασταν μαζι στο παρελθον....ακομα κ σε υπνοτιστη πηγα....κ ανακαλυψα με τα πολλα οτι ειμασταν μαζι αιωνες πριν...ηταν ο αντρας μου αυτη κ εγω η γυναικα του...ειχαμε μεγαλη οικογενεια....αλλα εγω καποια στιγμη πεθανα απο βαρια αρρωστια...ο πονος που ενιωσε ηταν μεγαλος...κ υποσχεθηκα οτι θα ειμαι παντα κοντα του....κ οτι θα ξαναβρεθουμε.....κ ετσι κ εγινε....ξαναβρεθηκαμε.....κ οταν βρεθηκαμε εγω ημουν σε πολυ κακη φαση της ζωης μου....οπως κ αυτη απλα δεν ηξερα ακριβως το πως κ το γιατι.....κ τελειωσε ετσι αδοξα κ εγω εχω μεινει ακομα με το γιατι.....ολοι μου λενε να την αφησω....κ αφου ειναι καρμικο....θα ξαναγυρισει....ομως ποναω οταν την νιωθω με αλλους...κ δεν μπορω να μην της μιλαω....δεν ξερει φυσικα οτι το εψαξα βαθια το θεμα κ εμαθα για μας....ασε που μπορει κ να με βγαλει τρελο κ να μην με πιστεψει.....αν κ ξερω οτι με νιωθει κ αυτη....το μικρο ομως της ηλικιας της ισως την φοβιζει...ειναι 23 χρονων....τωρα δεν εχουμε καμια επαφη....εχει κλειστει παλι στον εαυτο της....εγω της στελνω μην.αδικα δεν μου απαντα...δεν μου μιλαει καθολου...δεν θελει να εχει καμια επαφη μαζι μου....με σκεφτεται ομως το νιωθω....ποναει πολυ.....νιωθω οτι δεν μπορω να συνεχεισω ετσι....δεν ξερω τι να κανω πια....δεν μπορω να κανω αλλη σχεση...δεν θελω καμια....θελω να ειμαι μονος συνεχως....δεν μπορω να δουλεψω....δεν εχω ορεξη για τιποτα γενικα....βιωνω μια πολυ δυσκολη κατασταση.....θελω να της φωναξω ποσο την αγαπω....κ οτι αιωνια θα ειναι κομματι του εαυτου μου.....οτι ειμαστε ενα.....οτι οσο ειμαστε χωριστα θα υποφερουμε κ οι δυο...ομως με κανει να νιωθω οτι θα το κανω αδικα.....το μονο που ευχομαι πλεον...."ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΒΡΩ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΙΣΩΣ ΖΩΗ.....Κ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΑΝΑΧΑΣΩ ΠΟΤΕ........."ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ ΕΤΣΙ......ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ......."ΑΥΤΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ.....ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ.....Κ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΑΣ ΜΙΣΟ....ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ....ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ Κ ΚΡΙΜΑ.....ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΟ ΕΝΑ....ΔΥΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ.....!!!....."(ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΟΥΚΙΑ ΜΟΥ!!!)

Έγραψε ο/η katkat / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 4:42 μ.μ.

Πονεμενε, οι αδελφές ψυχές είναι 2.. Δεν ξέρω βέβαια τι διαφορά ηλικίας έχετε με την κοπέλα (κάτι που ίσως την τρομάζει) αλλά το σίγουρο είναι οτι όσο δύσκολες και να είναι οι συνθήκες, όσο τεράστια και να είναι τα προσωπικά μας "στοπ", μπροστά στην αδελφη ψυχή μας τα ξεπερνάμε. Στην πιο δύσκολη περίοδο της ζωής μου γνώρισα τον άντρα μου, πού ήμουν απογοητευμένη και προδομένη απ' όλους και απ΄όλα, που είχα χάσει την πίστη μου και στο Θεο ακόμη...Και η αλήθεια είναι οτι ένιωσα τόσο απόλυτα γι αυτόν που τρόμαξα, ήξερα οτι αν πληγωνόμουνα τότε δεν θα το άντεχα, έπρεπε να κρατήθώ δυνατή για την οικογένεια μου που με είχε τόσο ανάγκη και αποφάσισα να τρέξω όσο πιο γρήγορα και μακρυά του μπορούσα, υποκύπτοντας στη λογική μου..Αλλά τα βήματα της ζωής μας έφεραν ξανά κοντά και τότε, παρά τις απέλπιδες προσπαθειες μου να κρατηθώ μακρυά του δεν μπόρεσα...και όπως καταλαβαίνεις από την εξέλιξη μου βγήκε σε πραγματικά καλό..

Έγραψε ο/η ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΑ / 29 Οκτωβρίου 2008 στις 4:49 μ.μ.

Στον ponemeno:

Αγαπητέ μου όποιος πει ότι δεν έχει περάσει παρόμοια δυστυχία στη ζωή του ειναι ψεύτης!

Όμως... όπως λέει και ρητό¨"ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ. ΑΝ ΔΕ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕ ΠΟΤΕ!"

Συμφωνώ απόλυτα με το ρητό. Όταν αγαπάς κάποιον, δεν το πιέζεις και θέλεις να είναι καλά όπου και να είναι μακρυά σου ή κοντά σου....

Και να είσαι σίγουρος: Η καρδιά σου έχει πολύ χώρο ακόμα να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Δοκίμασε να το λές κάθε μέρα στον καθρέφτη. Στην αρχή θα σου φανεί ανούσιο όμως πίστεψε με μετά από λίγο καιρό θα νιώσεις το βάρος να φεύγει από μέσα σου!

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 10:46 π.μ.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΕΜΕΝΟ:
ΡΕ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ? ΗΡΕΜΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ. ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕΣ ΕΣΥ. ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΕ ΘΕΛΕΙ, ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ. ΣΚΕΨΟΥ ΟΜΩΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΗΝ ΠΡΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΝΗΜΑΤΑ ή ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΛΥΠΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ. ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΙ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ. ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΝΟΤΙΣΤΕΣ. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ. ΚΟΙΤΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ. ΑΣΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΑΝ ΔΩΣΕΙΣ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.

Έγραψε ο/η FANI / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 12:45 μ.μ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΟΠΟΙΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ. ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΝΕΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ? ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ. Ο.ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΚΑΠΟΥ, ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΤΣΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΜΑΣ. ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΟΛΑ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΩΡΑ, ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΟΥΝ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ. ΑΥΤΟ ΙΣΩΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΧΑΖΟ, ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ Η ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ. Η ΜΟΝΗ ΦΙΛΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΠΟΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ. ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ Η ΕΝΑ ΓΑΤΑΚΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΚΕΝΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ. ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ. ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΣΟΥΝ. ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΟΜΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΡΑΤΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΣΑΣ.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 12:59 μ.μ.

ΦΑΝΗ ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΠΟΤΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ: ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 30%. ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΡΑΤΗΣΕΤΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΗ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟ ΔΑΚΡΙ ΜΟΥ. ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΩΣ ΠΑΝΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΣ ΄΄ΞΕΝΟΣ΄΄ ΕΝΑΣ ΄΄ΑΓΝΩΣΤΟΣ΄΄. ΔΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΣΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ. ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΣΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΗ. ΑΓΑΠΑΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΑΣ ή ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΌ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ. ΕΓΩ ΚΑΠΟΤΕ ΑΓΑΠΗΣΑ ΛΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΘΗΚΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΩ. ΣΗΜΕΡΑ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΕΟΝ, ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΗΓΑΝ ΟΛΑ ΧΑΜΕΝΑ. ΜΕ ΠΡΟΔΩΣΕ, ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΣΕ, ΜΕ ΕΒΡΙΖΕ. ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΧΑΣΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ. ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ! ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΖΗΩΣ ΜΟΥ. ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΜΩΣ. ANYWAY, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ. ΣΗΜΕΡΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΗΣΥΧΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΞΑΝΘΟ ΑΓΓΕΛΑΚΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΕΡΙΠΟΥ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΤΟ 70% ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΛΑ ΦΥΛΑΓΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ.

Έγραψε ο/η FANI / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 1:56 μ.μ.

ΕΙΠΕΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ...........ΜΕΓΑ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ ΓΡΗΓΟΡΑ. ΟΣΟ ΖΟΥΣΕ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΙΔΕΥΕΙ Τ ΑΥΤΙΑ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ. ΤΑ ΗΞΕΡΕ ΟΛΑ, ΕΒΓΑΙΝΕ ΠΑΝΤΑ ΣΩΣΤΟΣ. Σ ΑΥΤΟΝ ΕΤΡΕΧΑ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, Σ ΑΥΤΟΝ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ Μ............... ΚΑΙ ΜΕ ΜΠΙΝΕΛΙΚΩΝΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΑ ΧΩΝΕ, ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΖΗΤΗΣΩ. ΗΤΑΝ Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΜΟΥ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΕ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΗΤΑΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΜΠΡΟ. ΔΕΝ ΤΟΥ ΓΕΜΙΖΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ. ΣΤΡΑΒΗ ΗΜΟΥΝΑ, ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΤΙ ΕΚΑΝΑ........ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΠΑΡΩ. ΕΓΩ ΕΠΕΜΕΝΑ. ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΑΔΙΚΟ, ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΜΑ. ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΕΡΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ. .ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΠΡΩΞΙΜΟ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΓΙΑ ΦΥΛΑΞΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ. ΟΜΩΣ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΟ. ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΕΙΧΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΤΑ ΜΙΚΡΑ.ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΜΟΥΝ.ΑΨΟΓΟΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΑΣ. ΚΑΙ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΤΑΞΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΞΩ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ......ΟΧΙ, ΠΑΙΖΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΙ ΟΛΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΩ ΚΑΤΩ. ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΑΙΝΩ ΠΟΤΕ ΕΞΩ ΑΤΙΜΕΛΗΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΝΤΥΜΕΝΗ, ΓΙΑΤΙ ΗΞΕΡΕ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΖΑΜΑΝ ΦΟΥ ΣΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ ΑΝ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ. ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ.ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ, ΟΜΩΣ ΣΤ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ. ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΚΟΛΑΖ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΓΑΜΟ. ΕΚΑΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ. ΤΗΝ ΕΧΩ ΚΡΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΒΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΩ ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ. ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΟΗΘΩ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΟΥ. ΒΛΕΠΩ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΥΧΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ Σ ΕΚΕΙΝΟΝ. ΤΙ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΑΚΟΥΩ ΔΕ ΛΕΓΕΤΑΙ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ. ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ.,,ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΝ ΑΠΟ ΚΕΙ ΕΧΕ ΜΑΖΕΨΕΙ ΚΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΚΑΦΗ ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ ΓΙΑ ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΤΟΥ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΒΑΡΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΛΥΠΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ. ΟΤΑΝ ΑΡΩΣΤΗΣΕ ΔΕΝ ΕΒΓΑΙΝΕ ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΝΥΜΠΟΡΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΟΠΟ ΚΑΙ ΠΟΥΝ ΚΡΙΜΑ . ΗΘΕΛΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΜΑΓΚΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΑ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟ ΘΕΛΩ, ΕΦΤΙΑΞΑ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΟΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙΕΙ ΕΝΑ ΚΕΡΙ. ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΝ ΕΧΩ ΠΛΗΡΩΣ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙ ΑΥΤΟΝ. ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΩ ΑΥΤΑ, ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΛΥΜΕΝΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΜΟΥ. ΝΑΙ, ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΜΕ ΠΡΟΔΩΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΩΘΩ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΝ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 2:06 μ.μ.

ΦΑΝΗ, ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΒΟΥΡΚΩΣΕΙ. ΜΗΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ. Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ. ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ? ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΤΩΡΑ ΚΑΠΟΥ? ΕΓΩ ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΑΝΝΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΑΙΔΑΚΙ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ, ΑΛΛΑ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΩΣΑ. ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ ΤΗΝ ΕΧΩ ΒΡΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙΘΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΕΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ.

Έγραψε ο/η FANI / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 2:17 μ.μ.

ΕΙΜΑΙ 37. Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 8 ΧΡΟΝΙΑ. ΗΤΑΝ 62 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΖΑΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ. ΤΟ ΕΙΧΕ ΔΗΛΩΣΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗ. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ 5 ΚΑΙ 3 ΧΡΟΝΩΝ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΟΙΟΥΜΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΑΥΤΟ ΘΑ ΗΘΕΛΕ. ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΕΙΝΑΙ 70 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΜΥΑΛΟ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 2:27 μ.μ.

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΟΥ ΦΑΝΗ. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ. ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΤΕΙΛΕ ΚΑΠΟΙΟ EMAIL ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΣΕ ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Έγραψε ο/η ΜΑΡΙΑ ΠΑΛ / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 2:49 μ.μ.

ΤΟ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΟΥ ΣΥΜΒΟΥΝ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΝΑΣ (ΑΝ ΤΟ ΞΕΠΕΡΝΑΣ ΠΟΤΕ) ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ Η ΟΙ ΓΚΟΜΕΝΕΣ - ΓΚΟΜΕΝΟΙ (ΓΙΑ ΣΕΝΑ "ΠΟΝΕΜΕΝΕ").
ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΟΠΟΥ ΠΡΩΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ "ΜΠΡΟΣΤΑ" ΤΟΝ ΕΓΩΪΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.

Έγραψε ο/η ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 3:04 μ.μ.

ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ Κ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΤΕ ΕΧΕΤΑ ΔΙΚΑΙΟ....ΑΠΛΑ ΥΠΕΡΝΙΚΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.....ΤΗΝ ΝΙΩΘΩ Κ ΑΥΤΟ ΠΟΝΑΕΙ....ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΛΥΠΗΘΕΙ Κ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ....ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ...ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΑΠΟΒΑΛΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ Κ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑ ΜΑΤΑΙΑ...ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ....ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΦΟΒΗΘΕΙ....ΕΙΜΑΙ30 ΧΡΟΝΩΝ Κ ΑΥΤΗ 23....ΖΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ...Κ ΟΛΟΙ ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΗΣ....ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΕ ΟΛΑ...ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ Κ ΤΟ ΞΕΡΩ....ΙΣΩΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΟΥΝ Κ ΕΓΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ....ΑΛΛΑ Κ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΤΣΙ Κ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΩ.....ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.....ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ Κ ΛΑΘΟΣ ΠΙΑ.....ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ Κ ΞΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙ....ΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΖΗΣΩ....ΜΕ ΟΠΟΙΑ Κ ΝΑ ΕΙΜΑΙ...ΟΤΙ Κ ΝΑ ΚΑΝΩ....ΘΑ ΠΠΟΝΑΩ Κ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΩ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΗΝ ΝΙΩΘΩ....ΞΕΡΩ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΗ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.....Κ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΗΣ ΣΤΕΛΝΩ ΜΗΝ.Κ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΩ ΤΗΛ.ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ.....ΓΙΑΤΙ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧΕΙΣΩ...ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΩς ΙΣΩΣ...ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙ....Ο ΧΡΟΝΟΣ ΛΕΝΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ...ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ....ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΩ....ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΑΝΑΕΝΟΧΛΗΣΩ...ΟΣΟ Κ ΑΝ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ.....ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.....ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ....ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΑΤΕ Κ ΕΣΕΙΣ....ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΟΣΟ ΥΠΟΦΕΡΩ.....ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ....ΑΠΛΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ.....Κ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΩ...ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΝΩ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΙ ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΟΠΩΣ ΕΙΧΕ...ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ "ΕΝΑ"Κ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ Κ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ.....Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ...ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ "ΜΟΥ"....ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Κ ΕΤΣΙ....ΔΕΝ ΞΕΡΩ Κ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΙΣΑΜΕ ΕΤΣΙ....Κ ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΠΟ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ....ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ....Κ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!

Έγραψε ο/η χριστινα / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 3:17 μ.μ.

ΠΟΝΕΜΕΝΕ ΕΙΣΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ. ΗΞΕΡΑ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΜΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΟ ΤΡΕΛΟΚΟΜΕΙΟ. ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΟΥ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΕΞΩ ΜΕ ΑΛΛΟΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΝΑ ΦΟΡΑΣ ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΥΑ. ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΑΣΚΟΠΟ ΑΥΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ.

Έγραψε ο/η ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 3:19 μ.μ.

*ΜΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ....Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΚΑΤ ΜΟΙΑΖΕΙ ΙΣΩΣ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ "ΜΟΥ"!ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΩΣ ΓΥΡΙΣΕΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ???ΑΥΤΟΣ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ?ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

Έγραψε ο/η ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 3:23 μ.μ.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟ....Κ ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΠΑΘΑΝ ΕΤΣΙ.....ΤΟ ΠΑΛΕΥΩ....ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΔΥΣΚΟΛΟ.....ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΛΕΣ.....ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΧΝΑ.....

Έγραψε ο/η katkat / 30 Οκτωβρίου 2008 στις 5:02 μ.μ.

Πονεμένε, ήμουν στην ηλικία της κοπέλας σου..ο άντρας μου μεγαλύτερος από σενα...Προσπάθησα να πνίξω αυτό που ένιωθα..να γνωρίσω κάποιον άλλο,"ακίνδυνο", που θα του έδινα το 30% όπως λέει και η Χριστίνα, γιατί ήξερα οτι σε εκείνον θα έδινα το 100%...και αν αποδεικνυόταν σκάρτος, ειδικά τότε, θα καταστρεφόμουν..Έπρεπε να είχα πάντα το χαμογελό μου για να δίνω κουράγιο στους δικούς μου, έπρεπε να μην στάξει ούτε ένα δάκρυ -που με τεράστια δυσκολία το κράταγα. Και έτσι τον απέφευγα..δεν του μιλούσα.Τον κοίταγα με θυμό, προσπάθησα να του δείξω το χειροτερό μου πρόσωπο..Κατάφερα λοιπόν να έχω να μιλήσω μαζί του 6 μήνες..μέχρι που στην πιο δύσκολη στιγμή μου, όταν όλοι οι άλλοι με γράψανε κανονικότατα και συγγενείς και "κολλητοί" αδέρφια (δεν είναι όλα τα αδέρφια ίδια Χριστίνα) εκείνος ήταν εκεί χωρίς να μιλάμε, χωρίς καν να το ζητήσω. Τότε κατάλαβα επιτέλους οτι μπορώ να τον εμπιστευτώ.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 10:56 π.μ.

Ποιο 30% κορίτσια? Οι άλλοι που τους δίνεται το 30% σας τι νομίζετε, δεν φοβούνται μην πληγωθούν? Και τι νομίζετε ότι θα κερδίσετε όταν και οι δύο πλευρές δίνουν το 30%? Θα πληγωθείτε λιγότερο?
Εγώ αυτό που έχω καταλάβει μέσα απ' τις ανθρώπινες σχέσεις είναι ότι όλες θέλουν δουλειά και υπερωρία. Ακόμα και την αδερφή ψυχή να συναντήσεις δεν θα είναι η τέλεια ιδανική σχέση που θα σου δοθεί 100% όταν εσύ έχεις μάθει να δίνεις μόνο το 30% (δεν απευθύνομαι σε κάποιον συγκεκριμένα με το "εσύ"). Όλοι το ίδιο λάθος κάνουμε γιατί είμαστε εγωιστές και πιστεύουμε για τον ευατό μας ότι είμαστε τέλειοι γι αυτό και περιμένουμε το άλλο μας μισό, ενώ στην ουσία δεν το αξίζει κανείς μας. Την αδερφή ψυχή την συναντάς όταν έχεις φτάσει κοντά στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς σου. Όταν είσαι έτοιμος να δώσεις το 100% σου χωρίς να φοβάσαι αν πληγωθείς, γιατι δεν θα σε νοιάζει...όταν θα έχεις απαλλαγεί από στερεότυπα....κόμπλεξ...εγωισμούς...και θα θέλεις να δίνεις, αδιαφορώντας για το τι θα πάρεις..

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 11:11 π.μ.

ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ LEMON JELLY. ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΠΩΣ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΣΑ. ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΟΣΟΣΤΟ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ - ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΝΟΥΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΕΧΩ ΔΩΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΓΩΙΣΜΟΥ. ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΓΩΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟΣ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ. ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΤΕ ΜΙΑ ΚΑΒΑΤΖΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΙ ΣΑΣ - ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΞΥΜΕΡΩΝΕΙ!!!

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 11:14 π.μ.

Χριστίνα μου, δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο παντρεύτηκες έναν άνθρωπο και μαζί του έχεις δημιουργήσει έναν άλλον άνθρωπο και του δίνεις μόνο το 30% της αγάπης σου. Το 70% για ποιον το κρατάς και γιατί? αν πληγώθηκες στο παρελθόν από κάποιον που δεν άξιζε για σένα, γιατί το στερείς απ' τον τωρινό σου σύντροφο? Χωρίς να θέλω να σε θίξω αλλά επειδή ακούστηκε κάπως σκληρή και άδικη η άποψη σου σχετικά με τον τωρινό σου σύντροφο, θα ήθελα να σου επισημάνω κάτι το οποίο παραδέχτηκα και εγώ τα τελευταία χρόνια όπως το ότι κανείς δεν μας οφείλει τίποτα και ότι η αγάπη κερδίζεται, δεν είναι κεκτημένο μας δικαίωμα. Όπως επίσης, και ότι θα λάβεις ότι ακριβώς δώσεις γιατί όλα είναι ανταποδοτικά στη ζωή.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 11:28 π.μ.

....στην κάποια δύσκολη στιγμή είσαι ένα με τον σύντροφό σου. αυτό το νόημα δεν έχει ο γάμος ή κάνω λάθος? Τον σύντροφο δεν τον βάζεις απέναντι, ούτε δίνεις την αγάπη σου σ' αυτόν ανάλογα με τη συμπεριφορά του. Σ' αυτά που λες, συμφωνώ εν μέρει.Καταλαβαίνω να κρατάς μια επιφύλαξη όταν είσαι σε μία σχέση αλλά όταν αποφασίζεις να παντρευτείς και να κάνεις οικογένεια, εννοείται πως πρέπει να έχεις περάσει αυτά τα στάδια και δεν κρατάς πισινές. Είστε πια ένα. Λάθος κάνω? Εγώ είμαι κατά του γάμου για αυτούς ακριβώς τους λόγους, που αναφέρεις χριστίνα, αλλά είχα την εντύπωση ότι αυτοί που παντρεύονται το κάνουν γιατί είναι 100% εκεί. Αν ήθελες να με πείσεις να αλλάξω γνώμη και να παντρευτώ, τι θα με συμβούλευες όντας εσύ παντρεμένη?
Παντρεύεται ο κόσμος τις αδερφές ψυχές του ή για άλλους λόγους κοινωνικούς τελικά?

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 11:42 π.μ.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΩ LEMON JELLY. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΩ ΟΠΩΣ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΧΘΕΣ (ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 100%) ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΧΩΡΙΣ ΣΕΛΑ ΟΜΩΣ. ΤΑ ΕΙΧΑ ΔΩΣΕΙ ΟΛΑ - ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΣΤΑ ΟΠΑ ΟΠΑ. ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΛΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΓΥΡΝΟΥΣΑ ΑΡΓΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΩ ΦΑΓΗΤΟ, ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΟΥΛΕΙΕΣ, ΝΑ ΣΙΔΕΡΩΣΩ, ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΩ. ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ. ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΡΧΗΣΕ ΤΟ ΞΕΠΟΡΤΗΣΜΑ. ΑΝ ΜΑΛΩΝΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ (ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ) ΕΦΕΥΓΕ ΚΑΙ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΙΣ 5.00 ΤΟ ΠΡΩΙ. ΥΠΗΡΧΑΝ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΓΥΡΝΟΥΣΕ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΣΕ. ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΝΕΡΟ ΞΕΧΙΛΛΥΣΕ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΑ. ΤΑ ΜΑΖΕΨΑ ΚΑΙ ΕΦΥΓΑ. Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΟΝΑΓΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΤΡΕΜΑΝ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΕ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΓΚΥΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΦΗΣΕ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ. ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΧΩΡΙΣΩ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ...... ΤΕΛΣΟΠΑΝΤΩΝ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΙΠΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΛΙΟ ΠΙΟ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΗ. ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΤΩΡΙΝΟ ΜΟΥ ΑΝΤΡΑ. ΙΣΑ ΙΣΑ. ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΗ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΤΟΥ. ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΑΜΟΣ ΜΟΥ ΚΟΣΤΙΣΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΟΥ. ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ, ΠΙΟ ΝΕΥΡΙΚΗ, ΠΙΟ ΑΠΟΤΟΜΗ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ. ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ.

Έγραψε ο/η katkat / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 11:52 π.μ.

Lemon jelly, δεν αντιμετωπίζουν όλοι το γάμο με το ίδιο σκεπτικό. Και η λέξη "ένα" είναι πολύ μεγάλη και πολύ δύσκολη, μην νομίζεις οτι είναι πολλοί αυτοί που είναι πρόθυμοι να παραμερίσουν το "εγώ"τους, ακόμη και σε ένα γάμο. Γι αυτό άλλωστε είναι άφθονα και τα διαζύγια. Πού είναι το "ένα" όταν ο καθένας δικαιούται την "προσωπική του ζωή"? Τον "προσωπικό του χρόνο"? Τα "δικά του χρήματα"? Και σου ανέφερα τρία απ' τα πιο μικρά...
Ή είσαι απόλυτα μαζί με κάποιον - εφόσον κι εκείνος είναι διατέθειμένος για το ίδιο φυσικά- ή αλλιώς κάνετε αμοιβαίες "παραχωρήσεις" και κρατάτε και τις πισινές σας αμφότεροι...
Στην καθημέρινοτητά μου, βλέπω πολλούς παντρεμένους/ες οι οποίοι θεωρούν οτι μετά το γάμο η ζωή τους μπορεί να συνεχιστεί ίδια με πριν: Με τα φιλαράκια τους-οτι και να είναι αυτά-, με τα φλερτάκια τους, και μην πω και με τι άλλο...Και δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι καταλαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό.
Όσο για το πότε δίνεις το 100%..πιστέψε με δεν υπάρχει ούτε χρονική στιγμή, ούτε καταλληλές συνθήκες. Απλώς τυχαίνει. Τώρα αν έχεις την ατυχία να μη λάβεις ανταπόδοση και να γίνεις και θύμα εκμετάλλευσης...τότε μάλλον αυτό πονάει περισσότερο και από θάνατο και μάλλον είναι έως ακατόρθωτο να το ξέπερασεις.
Και κάτι τελευταίο: Η γνώμη μου είναι οτι οι άντρες(στο μεγαλύτερο ποσοστό τους) φοβούνται πολύ λιγότερο από μας γιατί έχουν πολύ λιγότερα να χάσουνε.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 12:44 μ.μ.

LEMON JELLY ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΤΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΙ ΘΑ ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΓΝΩΜΗ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ: ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΓΑΜΟ ΚΑΝΕΙΣ ΦΟΒΕΡΕΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΙΔΑΚΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ. ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΝΝΟΩ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΠΛΕΥΡΑ. ΕΓΩ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΥΣΙΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΨΥΧΗ, ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΠΑΡΙΕΣ, SORRY ΓΙΑ ΤΟ EXPRESSION. ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΑΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ? ΤΙ ΝΑ ΠΩ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΕΠΤΙΚΑ ΕΓΩ ΤΑ ΑΠΟΡΙΠΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΑΙ ΝΑ ΜΕΝ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΣ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΡΙΝΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ. ΕΓΩ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΤΟ ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΕΥΚΟΛΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ - ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΕΝΕ. ΑΠΛΑ ΜΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΤΑ ΕΝΝΟΟΥΣΕ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ - ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΚΑΝΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΑΝΑΛΟΓΟΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΣ ΟΜΩΣ: Α, ΝΑ Η ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ - ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΩ ΤΟ 100%. ΜΠΟΥΡΔΕΣ. ΒΡΕΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΝΑ ΣΕ ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΤΙΜΑ. ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΘΑ ΦΑΣ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΟΥ.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 12:53 μ.μ.

Ναι, συμφωνώ και εγώ ότι οι άντρες χάνουν λιγότερα, αλλά ποιος υποχρεώνει εμάς τις γυναίκες να δίνουμε περισσότερα? Ο τρόπος που μας μεγαλώνουν ίσως, που διαφέρει απ' τον δικό τους? Που μας μαθαίνουν ότι έχουμε την υποχρέωση να συμπεριφερόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο...?
Γάμος για μένα, δεν σημαίνει χάνω τις προσωπικές μου ελευθερίες σαν άνθρωπος αλλά να τις διατηρώ και σέβομαι και εκείνες του άλλου. Κι όταν λέω προσωπικές ελευθερίες δεν εννοώ το δικαίωμα να ξενοπηδάω.Αλλά την ανάγκη μου να μοιράζομαι πράγματα και χρόνο και με άλλους ανθρώπους με τον σύντροφό μου ή χώρια. Να έχω τη δυνατότητα να αναπτύσσομαι και να φροντίζω τις σχέσεις μου με τους φίλους μου, τα αδέρφια μου, τους συγγενείς μου...για να μην χάσω την ταυτότητά μου.
Είναι παρανοικά αυτά που λέω? γιατί αυτό που βλέπω στα παντρεμένα ζευγάρια σήμερα, είναι μόνο κτητικότητα, ανταγωνισμός, ζήλια,εγωισμός και εξαπάτηση πάσης φύσεως. Εγώ έχω απορρίψει την ιδέα του γάμου, και παρόλο που έχω μία σχέση με έναν άντρα παραδοσιακό ως προς το θέμα του γάμου, είμαστε 2 χρόνια μαζί και δεν μου έχει στερήσει τίποτα. Κι αυτό γιατί δεν υποχωρώ, ούτε προδίδω τις ιδέες μου και τις αρχές μου. Είμαι αμείληκτη!
Το πότε θα γνωρίσει ο καθένας την αδερφή ψυχή του (γιατί μου φαίνεται ότι έχουμε ξεφύγει απ' το θέμα) εξαρτάται απ' τον ίδιο και κατά πόσο επικοινωνεί με τον ίδιο του ευατό. Όταν πληγωνόμαστε από κάποιον και το μόνο που κάνουμε είναι να ζητάμε γρήγορη παρηγοριά στην αγκαλιά κάποιου άλλου, σίγουρα δεν θα είναι η αδερφή ψυχή μας. Και για το τι αφήνουμε κάποιους να κάνουν κακό στον δικό μας ψυχικό μας κόσμο και στον ευατό μας που έπρεπε να λατρεύουμε και να μην αφήνουμε κανέναν να τον πονάει, έχουμε ευθύνη και εμείς απέναντι σε εμάς. Αυτό το κατάλαβα και εγώ στα 37 μου χρόνια, και μόλις το αποδέχτηκα (γιατί είμαι και λίγο ξεροκέφαλη) άλλαξε η ζωή μου ολόκληρη.

Έγραψε ο/η Χριστίνα / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 1:01 μ.μ.

ΟΚ LEMON JELLY, ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΖΩ ΠΕΡΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΕΧΕΙΣ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕΣ ΣΕ ΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΕΙΠΕΣ ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΣΕ ΑΛΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ. ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ. ΠΑΝΤΟΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΠΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΙΠΟΤΑ. ANYWAY, ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ - ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ.

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 1:10 μ.μ.

Χριστίνα, δεν πιστεύω εγώ στις αδερφές ψυχές με την έννοια ΜΠΟΟΥΥΥΠ! έπεσε απ' τον ουρανό μπροστά σου κα είναι το ιδανικό. Κάθε άλλο! αυτό που συνήθως παθιάζεσαι και ερωτεύεσαι και είσαι σίγουρος ότι είναι το τέλειο καταλήγει σε μίσος τις περισσότερες φορές γιατί η βάση του είναι πάθος και ποτέ δεν σε οδηγεί σε καλά μονοπάτια όσο ελκυστικό κι αν φαίνεται! (το έχω δει και εγώ το έργο!)
Αυτό που πιστεύω εγώ είναι ότι η αδερφή ψυχή είναι αυτή που παρουσιάζεται και πολλές φορές δεν σου γεμίζει και το μάτι, μπορεί να σου είναι αδιάφορη, μπορεί να μην πέφτεις και στα πατώματα για χάρη της, αλλά έχει αυτό το κάτι που μπορεί να σε οδηγήσει να ξεχάσεις ανασφάλειες, κολλήματα, και στερεότυπα σε μια στιγμή χωρίς καν να το καταλάβεις. Και θα εμφανιστεί χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες αλλά όπως όλοι οι υπόλοιποι που μπαινοβγαίνουν στη ζωή σου. Μπορεί να είναι και ήδη στη ζωή σου και με την πολυκοσμία να μην έχεις δώσει βάση ή να το θεωρούσες πρόσωπο ασήμαντο. Κάτι τέτοιο μου συνέβη τα 2 τελευταία χρόνια, μ' έναν άνθρωπο που δεν θα γυρνούσα άλλοτε να κοιτάξω, ενώ τώρα ζω την απόλυτη ευτυχία. (Αν με σκότιζε και λιγότερο με το θέμα του γάμου θα ήταν ακόμα καλύτερα)

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 1:32 μ.μ.

Χριστίνα, για ποιο λόγο πρέπει να καταλάβω? και γιατί δεν τα βγάζεις πέρα μαζί μου? Σε έχει ορίσει κάποιος ψυχολόγο μου και αρνείσαι να με αναλάβεις γιατί είμαι δύσκολη περίπτωση?Είχα την εντύπωση ότι ο καθένας εκφέρει την γνώμη του, δεν προσπαθεί να επιβάλλει τη δική του. Γιατί είσαι τόσο σίγουρη ότι το ιδανικό είναι να παντρευτείς κάποιον που δεν έχεις ερωτευτεί και το διατυμπανίζεις με τόσο σιγουριά?
Και γιατί πήρες προσωπικά το βρίσκω γρήγορη παρηγοριά στην αγκαλιά ενός άλλου? Η μόνη σ'αυτόν τον πλανήτη είσαι νομίζεις, που έχεις πληγωθεί και πονέσει?
Στη θέση σου σύμφωνα με τον παρελθόν και το παρόν που μου παράθεσες χωρίς να στο ζητήσω, θα τα είχα πραγματικά χαμένα με τον εαυτό μου και τις επιλογές μου πόσο μάλλον να συμβούλευα άλλους για το τι θα κάνουν.
Η προηγούμενη απάντηση απευθυνόταν στην katkat.
Γιατί τόση απαξίωση? Δεν συμμορφώνομαι με την γνώμη σου?

Έγραψε ο/η Χ / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 1:35 μ.μ.

ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΗΚΕΣ? ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΨΗ. ΔΕΝ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ. ΧΑΛΑΡΩΣΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ.

Έγραψε ο/η katkat / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 2:00 μ.μ.

Δεν είναι θέμα παραπάνω προσφοράς.Είναι το πιο απλό πράγμα: Σε μια ερωτική επαφή. Η γυναίκα δεν δίνει μόνο το σώμα της. Δίνει κάτι παραπάνω που ο άντρας, τις περισσότερες φορές δεν δίνει. Δεν είναι ίδια τα δύο φύλα σε αυτήν την πράξη. Πχ.Η γυναίκα αλλοιώνεται ψυχικά. Ο άντρας οχι.
Δεν "μας μαθαίνουν" ποιά είναι αυτά που πρέπει να προσφέρουμε σε έναν άντρα εσκεμμένα. Βλέπουμε στις οικογένειες πώς συμπεριφέρονται οι μανάδες στους γίους τους. Και δεν το κάνουν επειδή επιβάλλεται από κάποιο πρωτόκολλο αλλά γιατί το νιώθουν.
Όσο για το "ένα"..απορώ, τόσο δύσκολη είναι αυτή η έννοια? Δεν χωράει στο μυαλό κανένος? Σαν λέξη έστω? Το ένα είναι ένα και αδιαίρετο. Αλλιώς θα λέγαμε μισό.
Όσο για σενα Χριστίνα, καλό θα ήταν μην είσαι τόσο απόλυτη και να μην υποτιμάς τις απόψεις του καθενός και μάλιστα πρώτα πρώτα της συγγραφέως του άρθρου χαρακτηριζόντας τες "παπαριές"...

Έγραψε ο/η lemon_jelly / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 2:35 μ.μ.

Εντάξει, είπαμε να μην είμαστε και ονειροπαρμένοι και μείνουμε μόνοι μας περιμένοντας οκλαδόν την αδελφή ψυχή (κάπως έτσι νομίζω ότι θεώρησε η χριστίνα ότι το λέμε) αλλά όχι επειδή πληγωνόμαστε στις σχέσεις μας, να τα ισοπεδώσουμε όλα. Γι αυτό το λόγο είμαστε στη ζωή, για να πάρουμε μαθήματα και όχι ζούμε στην επιφάνεια με ανέσεις μέχρι να έρθει η περίοδος του τέλους.
Αυτήν την έννοια έχει η αδελφή ψυχή.Τη βρίσκεις όταν δεν αναλώνεσαι σε ανθρώπους που σου βγάζουν το χειρότερο σου ευατό και σε βυθίζουν στη δυστυχία και τον εγωισμό. Όταν αντί να κοιτάζεις να αλλάξεις τον άλλον, τα ελλαττώματά του, ασχολείσαι να κάνεις τον ευατό σου καλύτερο. Απλώς, χριστίνα, δεν την βρίσκουμε γιατί κανείς μας δεν ασχολείται με τη δική του την καμπούρα αλλά με του άλλου. Γιατί είναι πιο εύκολο.
Αλλά πείτε μου, γιατί γεννάμε ακόμα παιδιά? Να τους πούμε τι? Να τους δείξουμε την ασχήμια, να τα τρομάξουμε γιατί έχουμε τρομάξει και εμείς ή για να μην είμαστε ανακόλουθοι στο κοινωνικό κατεστημένο?

Έγραψε ο/η ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΑ / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 3:43 μ.μ.

Ίσως έχω διαφορετική αντίληψη αλλά όταν διάβαζα το άρθρο, το μυαλό μου δεν πήγε στον "σύντροφο" ή "σύζυγο" αλλά σε άτομα με τα οποία έχεις μιά επικοινωνία χωρίς αυτή να έχει οριστεί από κανόνες.
Είχα μια αδερφή ψυχή.
Ήταν η Λαμπρινή.
Τελειώσαμε μαζί Δημοτικό Γυμνάσιο Λύκειο. Δεν χρειάστηκε ποτέ να οριοθετήσουμε τη φιλία μας. Όπου πηγαίναμε όλοι θεωρουσαν ότι είμασταν αδελφές. Θυμάμαι ότι όταν συναντιώμασταν για να πάμε βόλτα χωρίς να έχουμε συννενοηθεί είχαμε ντυθεί παρόμοια.. Δεν τσακωθήκαμε ποτέ, μη νομίζετε ότι είχαμε παντοτε τις ίδιες απόψεις απλά σεβόμασταν η μία τη μοναδικότητα της άλλης, Δεν είμασταν ανταγωνιστικές μεταξύ μας και δεν σκεφτήκαμε ποτέ το πόσο δίνει ή παίρνει η μία από την άλλη.
Ήταν άτυχη. Ο κύκλος της ζωής της έκλεισε πολύ νωρίς στα 27 της από λευχαιμία. Άφησε πίσω ένα κοριτσάκι το οποίο θα την μάθει από τις φωτογραφίες της.
Όταν έφυγε ένιωσα ότι μου κόπηκε από τον ώμο το δεξί μου χέρι. Από τότε δεν έχω βρει τέτοια αδερφή ψυχή.

Έγραψε ο/η katkat / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 4:26 μ.μ.

Δεν πρέπει σε καμια περίπτωση να επιβαρύνουμε την ψυχή των παιδιών μας με δικά μας βιώματα. Είναι εγκληματικό το να πονήρευουμε ένα μικρό παιδί με τέτοιο τρόπο. Γι αυτό άλλωστε όσο εξελίσσεται η κοινωνία μας οι άνθρωποι γίνονται ξένοι και φοβικοί. Πρέπει να καλλιεργούμε την πίστη των παιδιών μας στους ανθρώπους και πέρα από αυτό να είμαστε κοντά τους και να τα συμβουλεύσουμε αν δούμε οτι κάτι πάει στραβά.
Βενετσιάνα είσαι πολύ τυχερή που το βίωσες αυτό σε μια φιλία - είναι όντως σπάνιο. Όσο για το κοριτσάκι της κρίμα, ελπίζω τουλάχιστον να σου δίνεται η ευκαιρία να έχεις επάφη μαζί του, κι η φίλη πιστεύω πως θα το ήθελε πολυ..

Έγραψε ο/η katerina_17 / 31 Οκτωβρίου 2008 στις 7:10 μ.μ.

ευτυχώς ή δυστυχώς τα έχω νιώσει όλα αύτα με κάποιον...ήμασταν μαζι πολύ λίγο καίρο,όμως ένιωθα ότι τον ήξερα χρόνια, όπως και εκείνος από ότι μου έλεγε....τώρα πια δεν είμαστε μάζι, ερωτικά, όμως έχουμε κρατήσει μία φιλική επαφή και ξέρω ότι όταν χρει΄σζομαι κάποιον να με ακούσει κ να με καταλάβει θα πάω να τον βρω ή έστω θα επικοινωινήσω μαζί του..γιατί απλά εκείνος με ξέρει κ μπορεί να με βοηθήσει καλύτερα από οποιονδήποτε.....(κι ας με πλήγωσε πολύ κάποτε,δεν του κρατ'αω καμία κακία)

Έγραψε ο/η ΠΟΝΕΜΕΝΟΣ. / 1 Νοεμβρίου 2008 στις 1:06 μ.μ.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ Κ ΠΑΛΙ!ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΩΡΑ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑ....ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΩ ΚΑΤΙ ΕΓΙΝΕ Κ ΜΕ ΠΕΤΑΞΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ Κ ΤΟ ΕΧΑΣΑ....ΠΟΛΥ ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΠΑΛΙ.....ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΓΡΑΨΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Κ ΟΧΙ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.....ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΠΕ "ΟΤΙ ΔΙΝΕΙΣ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ..."ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ".....ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΕΙΠΑ ΤΕΛΟΣ...ΑΛΛΑΞΕ Ο ΤΡΟΧΟΣ Κ ΓΥΡΙΣΕ....ΜΕ ΠΗΡΕ ΤΗΛ.Η ΠΡΩΗΝ ΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΙΠΑ"ΑΝΤΙΟ"ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΑΝΟΙΧΤΑ...Κ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ....Κ ΤΟ ΣΥΜΠΑΙΡΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΝΤΩΣ ΝΙΩΘΕΙ ΟΠΩΣ Κ ΕΓΩ....Κ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ...."ΦΙΛΙΚΗ"ΕΣΤΩ Κ ΕΤΣΙ ΞΕΡΟΥΜΕ Κ ΟΙ ΔΥΟ ΟΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ....ΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΑ Κ ΠΕΡΝΑΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΤΟΙ....ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ...ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ....ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ....ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟ....Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΟΣΟΣ ΠΟΝΟΣ Κ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ....ΚΑΤ ΚΑΤ...ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΧΕΣΗ...ΠΟΤΕ ΜΗ ΛΕΣ ΠΟΤΕ....ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΟΥ Κ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΑΣ Κ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ...ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ....ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ....ΦΑΝΙ...ΠΕΡΑΣΕΣ ΠΟΛΛΑ....ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Κ ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ....ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ....ΟΠΩΣ Κ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ....ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΚΟΠΟ....Κ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΑΥΤΟ....ΣΗΜΑΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ.....Κ ΟΧΙ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.....ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ Κ ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ!

Έγραψε ο/η zina / 6 Νοεμβρίου 2008 στις 11:19 μ.μ.

πονεμενε χαθηκεs '''' ηρθε τ' αποβραδο....κι' εσυ δεν φανηκεs...!!!

Έγραψε ο/η Mίνα / 14 Νοεμβρίου 2008 στις 11:55 π.μ.

""Αυτό που πιστεύω εγώ είναι ότι η αδερφή ψυχή είναι αυτή που παρουσιάζεται και πολλές φορές δεν σου γεμίζει και το μάτι, μπορεί να σου είναι αδιάφορη, μπορεί να μην πέφτεις και στα πατώματα για χάρη της, αλλά έχει αυτό το κάτι που μπορεί να σε οδηγήσει να ξεχάσεις ανασφάλειες, κολλήματα, και στερεότυπα σε μια στιγμή χωρίς καν να το καταλάβεις. Και θα εμφανιστεί χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες αλλά όπως όλοι οι υπόλοιποι που μπαινοβγαίνουν στη ζωή σου. Μπορεί να είναι και ήδη στη ζωή σου και με την πολυκοσμία να μην έχεις δώσει βάση ή να το θεωρούσες πρόσωπο ασήμαντο. ""
Eίναι απο τα πιο σωστά πράγματα και αντιλήψεις ζωής που άκουσα, σύμφωνα με τα δικά μου πιστεύω πάντα. Το "ιδανικό μας ταίρι" ή "η αδερφή μας ψυχή" όποια ονομασία και αν δώσουμε... πιστεύω πως το δημιουργούμε εμείς, το πλάθουμε μέσα στην σχέση μας καθημερινά. Δεν είναι κάπου κρυμμένο (λαμπερό και ιδανικό) και μας περιμένει... πρέπει να ξεχωρίσουμε τα θετικά του στοιχεία μέσα στο πλήθος των ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στη ζωή μας και μετά να πασχίσουμε και να παλέψουμε δίνοντας τον καλύτερο μας εαυτό για να μετατραπεί ...στο άλλο μας μισό.. στην αδερφή ψυχή!!! Ότι δίνεις παίρνεις στη ζωή...

Έγραψε ο/η marios / 26 Σεπτεμβρίου 2009 στις 12:53 π.μ.

Eγω δέχομαι πως πράγματι υπάρχουν αδελφές Ψυχές.Τώρα από κει και πέρα αν κάποιοι συνάνθρωποι μας είναι απογοητευμένοι με διάφορά προσωπικά γεγονότα που τους συνέβησαν αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να καταδίκάσουν μια τετοια αλήθεια.

Έγραψε ο/η ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ / 19 Οκτωβρίου 2009 στις 2:00 μ.μ.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ Μ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ.ΤΑ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ.ΕΝΙΩΣΑ ΟΤΙ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΚΑΝΑΜΕ ΣΧΕΣΗ.ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ,ΚΑΡΜΙΚΗ,ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ.ΟΜΩΣ ΕΦΥΓΕ...ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ Η ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ?ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ Η ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ?ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Έγραψε ο/η bring back my ex to me / 14 Νοεμβρίου 2016 στις 4:22 μ.μ.

Ο Δρ Goko είναι μια μεγάλη άχνη ξόρκι έφερε πίσω τον εραστή μου, μέσα σε μόλις δύο ημέρες μετά από τους δυο μας 5 χρόνια διαζυγίου πριν, τώρα ο εραστής μου είναι πίσω και είναι το είδος του ανθρώπου που θέλω αυτόν να είναι εάν είστε σε οποιοδήποτε είδος του προβλήματος, παρακαλούμε επικοινωνήστε αυτόν για γρήγορη μάγια και επείγουσα αντίδραση μπορεί επίσης να εμπιστευθούν την επαφή του με τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του σχετικά με: dr.gokosspiritualcaster@gmail.com ή Whatsapp HIM 2348056398964 σας ευχαριστώ πολύ κύριε

 
Τελευταία άρθρα