fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Γνωριμία με την BMW 120i

7 Νοεμβρίου 2006 | 01:57 μ.μ.

Στα τέλη του 2004, στους ελληνικούς δρόμους εμφανίστηκε η νέα BMW σειρά 1.

Ήταν ένα μοντέλο που έκανε αισθητή την παρουσία του εξαιτίας της νέας σχεδιαστικής πρότασης που πρότεινε η βαυαρική αυτοκινητοβιομηχανία. Στους παλιότερους μπορεί και να θύμισε τη γραμμή των θρυλικών “turing” της δεκαετίας του ’60.
Από τότε βέβαια κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι της γερμανικής εταιρείας, που δικαιωματικά, έχει στρογγυλοκαθήσει  στην κορυφή !
Είχαμε την ευκαιρία, να περάσουμε μια εβδομάδα παρέα με την BMW 120, μετά από την ευγενική παραχώρηση ενός αυτοκινήτου από την αντιπροσωπεία της BMW.
Στην πρώτη επαφή με το compact αυτό μοντέλο, τα συναισθήματα ήταν υπέροχα. Η εξωτερική εμφάνισή της «μικρής» BMW, προδιαθέτει για δυναμική οδηγική απόλαυση. Καθίσαμε στο φιλόξενο τύπου μπάκετ κάθισμα του οδηγού, τοποθετήσαμε το κλειδί στην θήκη και ενεργοποιήσαμε τον κινητήρα – πατώντας συμπλέκτη – με το ειδικό μπουτόν εκκίνησης της μηχανής.

 Η κυλιόμενη ηλιοροφή πλημμυρίζει το σαλόνι του αυτοκινήτου με φως. Οι ρυθμίσεις του καθίσματος, μας επέτρεψαν να νιώσουμε ακόμα πιο άνετα, στην πρώτη γνωριμία με τα χειριστήρια του αυτοκινήτου, που φανερώνουν ότι οι άνθρωποι της BMW ξέρουν να προσφέρουν εργονομία στον οδηγό. Τα όργανα του ταμπλό ευανάγνωστα και όλοι οι διακόπτες κοντά στα δάκτυλά σου.
Από την άνω Γλυφάδα που βρίσκεται η αντιπροσωπεία, κατευθυνθήκαμε στην παραλιακή, για να επιστρέψουμε στα γραφεία μας. Υπέροχα συναισθήματα, από την συμπεριφορά της νέας μας «φίλης». Είμαστε στην ευθεία της παραλιακής στον Άγιο Κοσμά, σταματημένοι σε ένα φανάρι. Το πράσινο διαδέχεται το κόκκινο, πρώτη ταχύτητα, το γκάζι βαθιά και η φίλη μας τινάζεται μπροστά στην ευθεία, στέλνοντας το σώμα μας να κολλήσει στο κάθισμα. Ο ήχος του κινητήρα υπέροχος, η δευτέρα εύκολα έρχεται στο κιβώτιο, ακολουθεί η τρίτη και η επιτάχυνση μεγαλώνει. Ένα ταξί – αγέρωχα και απρόβλεπτα – βγαίνει από ένα κάθετο στην παραλιακή, μπροστά μας.

Το πόδι αποχωρίζεται το γκάζι και με δύναμη πατάει το φρένο. Σε απίστευτα μικρό χρόνο το αυτοκίνητο υπακούει στην απαίτηση της στιγμής και η αδρεναλίνη κατεβαίνει. Η φιλενάδα μας υπέροχη !! μας κερδίζει μέτρο με μέτρο. Μέσω Κηφισού ανεβαίνουμε στο Μελίσσια. Ο δρόμος ανοικτός, το αίσθημα κοίλησης του αυτοκινήτου εξαιρετικό. Φτάνουμε στα γραφεία μας. Μια πολύ μικρή θέση μας περιμένει για να παρκάρουμε. Δύσκολα τα πράγματα. Μπα τελικά ήταν πολύ απλό!! Η ηλεκτρική υποβοήθηση του τιμονιού σε συνδυασμό με του καθρέφτες, μας βοήθησε να κερδίσουμε το στοίχημα, «άνετο παρκάρισμα», πίεση στο μπουτόν εκκίνησης και ο κινητήρας σώπασε.
Μμμ ! για να δούμε τώρα που μπορεί να είναι τα ευαίσθητα σημεία της φιλενάδας μας. ΑΑΑ !!, ξέχασα να σας πω, ότι μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση, η ανυπαρξία τριγμών και ενοχλητικών θορύβων καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, αφού τόσο τα αλλεπάλληλα σαμαράκια, το φθαρμένο οδόστρωμα, τα απρόσκλητα και κακότεχνα διάσπαρτα φρεάτια στη μέση του δρόμου, μας υπενθύμιζαν ότι οδηγούμε στην Αθήνα του 2006.

Το χέρι γλιστράει και εξερευνάει την υφή των υλικών  που έχουν χρησιμοποιηθεί στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Αν και έχουμε πειστεί ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα σπορ αυτοκίνητο, τα υλικά του φανερώνουν εξαιρετική ποιότητα και φινίρισμα παραπέμπει σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Ο κλιματισμός διπλής επιλογής για οδηγό και συνοδηγό και το ηχοσύνολο, εξαιρετικής απόδοσης. Βγαίνω έξω και ξανακάθομαι στο πίσω κάθισμα. Αν και συνηθίζω να έχω αρκετά πίσω το κάθισμά μου, διαπιστώνω ότι και η πίσω θέση δεν είναι και τόσο άβολη. Ανοίγω το πορτμπαγκάζ. Μμμ! Εδώ μάλλον τα πράγματα είναι λίγο στριμωγμένα! Μάλλον θα χρειαστεί οι βαλίτσες για το ταξίδι, να προετοιμαστούν με κάποια φειδώ...!
Κρατήσαμε την φιλενάδα μας για μια εβδομάδα και τώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές, μόνο απολαυστικές αναμνήσεις έχουμε να σκεφτόμαστε, αναμνήσεις που μας βάζουν – πολύ φοβάμαι – σε ένα νέο καταναλωτικό στόχο.

Αν εννοείς τι εννοώ… καλά να ‘μαστε !!.

 

 

 

 

Return to category
 
Τελευταία άρθρα