fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Δουλειά – σπίτι – μαμά - σύζυγος ….

21 Ιανουαρίου 2008 | 09:26 π.μ.

...από την Αγγελική

Γυναίκα! Πόσο δύσκολο είναι στις μέρες μας να είσαι μια εργαζόμενη  γυναίκα ?
Δευτέρα πρωί το ρόλοι κτυπάει 7.00 πμ. Όχι γμτ ξημέρωσε ! Άντε Αγγελική ξύπνα - μου λεει μια φωνούλα μέσα μου - νέα εβδομάδα ξεκίνησε …

Μωρέ εσύ καλά τα λες της απαντώ, αλλά εγώ δεν έχω την δύναμη να γυρίσω από την άλλη μεριά του κρεβατιού, μου ζητάς να σηκωθώ και από πάνω!!


Και κάπως έτσι αρχίζει μια εβδομάδα ακόμη για μια γυναίκα που είναι μάνα,  εργαζομένη, σύζυγος, νοικοκυρά, αδελφή, νύφη …κτλ. Δηλαδή, όχι πείτε μου, έχω άδικο που ανοίγω τέτοιο θέμα;
Αφού η έρμη η Αγγελική, δεν προλαβαίνει να σκεφτεί ήρθε η Παρασκευή και να σου η Δευτέρα ξαναήρθε!! Τι ωραία τι καλά …και εγώ δεν κατάλαβα τίποτα !
Τώρα θα πουν οι άντρες τι παρέας χμμ άρχισαν πάλι τα παράπονα!
Όχι, όχι δεν είναι παράπονα είναι μια αλήθεια που δυστυχώς οι άντρες - εντάξει μην βαράτε δεν είστε όλοι - δεν θέλουν ή δεν μπορούν να την καταλάβουν,
Έχουν όμως ένα δίκιο. Δεν μπορούν να το καταλαβαίνουν, γιατί δεν είναι όλα αυτά τα παραπάνω που είπα. Είναι κάποια, αλλά όχι όλα. Δηλαδή ένας άντρας είναι μπαμπάς (βάζει καμία φωνή ποτέ - ποτέ στα παιδία )– εργαζόμενος – σύζυγος( αν δεν έχει καμία Α.Ε.Κ- ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ - Π.Α.Ο – Π.Α.Ο.Κ – Α.Ε.Λ -ΞΑΝΘΗ – ΑΡΗ –ΗΡΑΚΛΗ – ΑΤΡΟΜΗΤΟ - ΑΣΤΕΡΑ..και δεν θυμάμαι άλλες στην μικρή οθόνη ) …άντε και που και που νοικοκύρης. Από την άλλη μήπως φταιω κι εγώ/εσύ  που αντί να κάνω μανικιούρ το παίζω είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά…..όπως έλεγε και ένα σοφό παλιό τραγουδάκι …
Αφορμή για όλα αυτά είναι μια φίλη πολύ καλή που σήμερα 15/01/2008 είπαμε από κοντά καλή χρόνια .

Μην χαμογελάτε πριν διαβάσετε και το παρακάτω δουλεύουμε στην ίδια πολυκατοικία! Απίστευτο ;
Όχι αληθινό !

Βρεθήκαμε και μιλούσαμε επί ένα τέταρτο στην πόρτα του ασανσέρ.

 

Είπαμε πολλά, γλώσσα δεν βάλαμε μέσα, από το ένα θέμα στο άλλο.

Ωστόσο όταν χωρίσαμε να πάμε στα γραφεία μας είπαμε η μια στην άλλη «κανόνισε να πιούμε και κανένα καφέ».

Αυτό όμως το λέμε εδώ και 5 μήνες !


Πώς να πιούμε καφέ, που σηκώνομαι  από τις 6.30 - 7.00, ετοιμάζω το παιδί  να πάει στο σχολείο.

Ετοιμάζομαι και εγώ συγχρόνως, μαζεύω κρεβάτια, πίνω και καφέ, κάνω γάλα για την μικρή.

Ναι αλλά 7.50 είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο πάμε για το σχολειό.

 Αφήνω το παιδί , βουρ για το γραφείο.

Φτάνω στην περιοχή που δουλεύω, άντε τώρα να βρεις να παρκάρεις ( εδώ που τα λέμε είμαι λίγο τυχερή σ’ αυτό).

Ανεβαίνω ανοίγω υπολογιστές, βάζω καφέ, ανοίγω καλοριφέρ, ραδιόφωνο, φώτα. Κάθομαι.

Για να δούμε τι έχουμε σήμερα ;

  Ωραία δεν έχω κάτι σε εκκρεμότητα για να γίνει πρωί – πρωί, οπότε ας πιω λίγο καφέ, δεν προλαβαίνω η «γκαντέμο» να ο πρώτος κύριος μπαίνει.

 Να μην τα πολυλογώ κάθε μέρα φεύγω από το γραφείο, αντί για 3 συνήθως 4 παρά . Μπαίνω στο αυτοκίνητο και μέχρι να τελειώσω τον δρόμο τις επιστροφής με ενδιάμεση στάση σε κανένα φούρνο, S/Μ, μιλώ για δουλεία στο τηλέφωνο. Φτάνω στην μητέρα μου στις 4 και κάτι, για να πάρω την μικρή - που έχει επιστρέψει από το σχολείο – για να πάμε σπίτι.
Η μαμά μου: «Κάτσε λίγο να τα πούμε πάντα βιάζεσαι»
«Μαμά, έχω να πάω ξανά στο γραφείο το απόγευμα» κατεβάζει τα μουτράκια της. Πάω να φύγω να σου και ο αδελφός, που παρεμπιπτόντως μένουμε σε απόσταση 5 λεπτών αλλά κάνω να τον δω και 20 μέρες ! «Ρε αδερφούλα που είσαι εσύ ;»
«Που να είμαι, εδώ στο τρέξιμο, εσύ τι κάνεις ;»
«Καλά, να μόλις ξύπνησα και είπα να περάσω να δω την μαμά» Πετάγεται και η μαμά, πριν όμως πει κάτι την κοιτώ με ένα βλέμμα που λεει μην πεις τίποτα…, γιατί … «ξέρεις ότι τρέχω ρε μάνα της λεω μην το κάνεις πιο δύσκολο».

Φεύγω από κει. Φτάνω σπίτι, κουβαλώ ένα κάρο σακούλες, την τσάντα τις μικρής, μπαίνω στο σπίτι έχει πάει 4.30 (κι αυτό με τις καλύτερες προϋποθέσεις), βγαίνει από το ψυγείο το φαγητό για να ζεσταθεί, συγχρόνως βάζω την μικρή για διάβασμα. Ετοιμάζω τραπέζι, να σου και ο άντρας μου.
Τι έγινε μωρό μου όλα καλά ;
Καλά, εσύ τι κάνεις ; μου λεει. Πως ήταν σήμερα ;
Μια από τα ίδια.
«Τι φαγητό έχουμε ;
Κανελόνια με κιμά.


Τρωμε - στο πόδι εγώ - μαζεύω τραπέζι, βάζω κανένα πλυντήριο ρούχων,  5.15, αρπάζω την μικρή για φροντιστήριο  και εγώ για γραφείο. Άντε πάλι να φτάσω να βρω για να παρκάρω. Τέλος πάντων αυτό είναι το λιγότερο !
Τελειώνω στης 8.30, επιστροφή.
Μπαίνω σπίτι 9.00μμ,  επιτέλους βγάζω παπούτσια από το πρωί, βάζω φόρμες και ξεκινώ.
Ελέγχω αν τελείωσε η μικρή από το διάβασμα  κάνουμε και λίγες χαρούλες, όπως λεει η κορούλα μου τις αγκαλίτσες 
 Απλωνω τα ρούχα που έβαλα πριν φύγω και βάζω αν έχω και άλλο

 Συμμαζεύω το σπίτι ( να μην είναι σαν να μένουν γουρούνια ) , βάζω την μικρή για ύπνο  ( έχει πάει 10.30 μμ ) Ήρθε η δύσκολη ώρα, του τι μαγειρεύεις για αύριο...;
 Βρίσκω κάτι ρωτώ και τους υπόλοιπους και μπαίνει και το φαγητό. 

Συγχρόνως βάζω και κανένα σίδερο αν έχω την δύναμη να το κάνω.

 
5. Ήρθε η μεγάλη ώρα (00.00 όπως λεω και εγώ ήρθε η ώρα μηδέν), ντους επιτέλους και να ξαπλώσω.


Εδώ, μπορεί ν’ αργήσει να με πάρει ο ύπνος, γιατί είναι και το κρεβάτι…, (το πιάσατε το υπονοούμενο έτσι;).


Κτυπάει το ξυπνητήρι ….και πάλι από την αρχή μέχρι να φτάσει το Σαββατοκύριακο, που δεν φτάνει να κάνεις τίποτα άλλο από το να ασχοληθείς λίγο περισσότερο με το σπίτι, ρούχα, σίδερο, ψώνια και επιτέλους με το παιδί σου.

 

 Το πολύ να πας και για μιας ώρα καφέ σε καμία φίλη να παίξει το μικρό ή στην μαμά που διαμαρτύρεται ή στην πεθερά.
Φτάνει Κυριακή και αναρωτιέμαι …
Αύριο είναι Δευτέρα ; Όμως ….
Την γυναίκα Αγγελική που την έχασα ;


Έτσι μου περιγράφουν την ζωή μιας εργαζόμενης –μάνας –νοικοκυράς – γυναίκας ,  όλες οι φίλες μου , κάπως έτσι είναι και η δική μου …και η δική σου !

Σχετικά Άρθρα

Μίλησε για το sex στο παιδί σου

Βελτίωσε την αυτοπεποίθησή σου

Γυναικείες απιστίες
 

icon Προσθήκη Σχόλιου

Δουλειά – σπίτι – μαμά - σύζυγος ….


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η ELENA PAPAGEOVRGIOU / 21 Ιανουαρίου 2008 στις 2:42 μ.μ.

Οχι μόνο έτσι δεν είναι η ζωή μας αλλα και χειρότερα ακόμα.
Εγώ μένω στην Ραφήνα εργάζομαι στο Ν. Ψυχικό και η κόρη μου, νηπιαγωγείο πηγαίνει σε ιδιωτικό σταθμό στον Χολαργό (στα διόδια). Δουλεύω απο τις 9:30 και σχολάω στις 17:30.
Το πρωι αφήνω την μικρή στο σχολείο έως τις 8 και μισή και μετά περιμένω καμιά ώρα μέχρι να πάω δουλειά.. Το απόγευμα αφού έχω συνεννοηθεί με τις γιαγιάδες της που διαμένουν στο χαλάνδρι, εναλλαξ πάνε την παίρνουν απο τον σταθμό κατα τις 2 για το σπίτι τους και απο εκεί πια μπαλάκι την παίρνω στις εξι παρά και βουρ στο σπίτι για την ατέρμονη - ασταμάτητη καθημερινότητα...
Δυστυχώς---- τρελό τρεξιμο..,οικογένεια με ένα παιδί σου λένε μετά,... και ταυτόχρονα ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΛΕΩ ΕΓΩ.. ολα σε αυτήν την ζωη είναι για να πληρώνονται και με ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ...

Έγραψε ο/η EFI / 21 Ιανουαρίου 2008 στις 3:37 μ.μ.

>Δυστυχως ετσι και χειροτερα ειναι και συμφωνω απολυτα με την ΕΛΕΝΑ και σε καταλαβαινω γιατι κανω και εγω το
ιδιο , πιο μικρες οι αποστασεις μενω ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ , δουλευω ΠΑΓΚΡΑΤΙ και η μικρη μου παει σχολειο στον ΑΛΙΜΟ.

η γνωμη μου ειναι οτι ακομα και τα παιδια μας κουραζονται πολυ περισσοτερο με ολα αυτα τα δρομολογια απο οτι εμεις στην ηλικια τους, ειναι πολυ ασχημο να τα παιρνει ο υπνος στο αυτοκινητο την ωρα της επιστροφης απο την κουραση και τις πολλες ωρες που ειναι εξω απο το σπιτι.

ΥΠΟΜΟΝΗ τι αλλο μπορουμε να κανουμε?

Έγραψε ο/η TATI / 21 Ιανουαρίου 2008 στις 4:42 μ.μ.

Συμφωνώ με τις παραπάνω κοπέλες. Είναι τα πράγματα πολύ χειρότερα και κυρίως όταν έχεις και μωρό. Πιστεύω ότι το κράτος έπρεπε να φροντίζει περισσότερο τις εργαζόμενες μητέρες και κυρίως τις μητέρες του ιδιωτικού τομέα οι οποίες είναι ρηγμένες σε σχέση με αυτές του δημοσίου. Πάντως όλες γενικά οι εργαζόμενες μητέρες κλπ έχουμε ξεχάσει το εαυτό μας και την γυναίκα μέσα μας. ΚΟΥΡΑΓΙΙΟ να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον.

Έγραψε ο/η ΚΟΡΥΦΑΙΑ / 21 Ιανουαρίου 2008 στις 7:34 μ.μ.

δηλαδή που να κάνω και παιδί τι έχω να τραβήξω.....!!!!!!!!!
κάπως έτσι είναι και η δική μου καθημερινότητα
αυτά τα ΠΣΚ περνάνε σαν το νερό, και το χειρότερο ποτέ δεν είναι αρκετές αυτές οι 2 μερούλες...και να σκεφτείς ότι η επόμενη αργία είναι 10 Μαρτίου Καθαρά Δευτέρα..μέχρι τότε έχουμεεεεε!!!!

πάντως Αγγελική τα λες πολύ ωραία, άμεσα και μιλάς κατευθείαν στις καρδιές των αναγνωστών σου....πιστεύω ότι εκφράζεις το μεγαλύτερο ποσοστό αναγνωστών!!!

Έγραψε ο/η amalia / 22 Ιανουαρίου 2008 στις 12:54 π.μ.

ετσι και χειροτερα θα ειμαστε και αυριο και στο μελλον :((

Έγραψε ο/η Χαρούλα / 22 Ιανουαρίου 2008 στις 6:36 μ.μ.

Ναι συμφωνώ σε όλα και το βράδυ πρέπει να είμαστε κεφάτες..., ενεργές.... και αισθησιακές !
Αλλά πάντα απ' ότι φαίνεται υπάρχουν και χειρότερα. Δειτε τι διάβασα για τις γυναίκες στην Σαουδική Αραβία : http://fe-mail.gr/pages/posts/greece_europe_world/greece_europe_world2529.php

Έγραψε ο/η elena papageorgiou / 23 Ιανουαρίου 2008 στις 12:36 μ.μ.

και συμπληρώνοντας να αναφέρω ότι καλό θα ήταν να γίνει μια δημοσκόπηση για το παραπάνω θέμα με αποτελέσματα που θα σταλούν σε αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς διότι ειδικά τα τελευταία χρόνια που οι απαιτήσεις τις κοινωνίας αυξάνονται η νομοθεσία ως επίσης η παιδεία και άλλοι τομείς που θα διευκόληναν την ζωή της σύγχρονης εργαζόμενης μητέρας αντί να βελτιώνονται χειροτερεύουν αφήνοντας μας μαζί με τα παιδιά μας ακάλυπτες.. στο έλεος...

Έγραψε ο/η Anentaxtos / 23 Ιανουαρίου 2008 στις 1:20 μ.μ.

Siga mhn asxolithoune mazi sas. Tora exoune zaxopoulo - themo - triantafylopoulo ta katakathia tis koinonias.
Alla kai esy re ergazomenh mhtara pou ska** ton erixes ton psifosou sigoura se kanena karagiozei politiko poy se thamose me tis paparies toy. Tora skase kai douleye.

Έγραψε ο/η ρανια / 23 Ιανουαρίου 2008 στις 2:56 μ.μ.

κεφατες ,ερωτικες,προθυμη, για το συζυγο. σωστη, ηρεμη ,για τα παιδια. αγαπητη και παντα τυπικη, για ολους τους αλλους. εχεις ενοχες για τα παιδια σου που δεν μπορεις να εισαι τοσο κοντα οσο θα επρεπε ,τρεξιμο,τρεξιμο,τρεξιμο αρε γυναικα τι αλλο θα κανεις!

Έγραψε ο/η maria / 26 Ιανουαρίου 2008 στις 1:15 μ.μ.

Σαββατο σημερα αλλα παλι στο τρεξιμο, Κυριακη αυριο ολοι θα θελουν την Μαρια παρον.

Έγραψε ο/η milena / 27 Ιανουαρίου 2008 στις 6:47 μ.μ.

ayrio kai pali Deytera :(

Έγραψε ο/η elina / 28 Ιανουαρίου 2008 στις 5:40 μ.μ.

KALH EBDOMADA KALO TREKSIMO

Έγραψε ο/η elena / 28 Ιανουαρίου 2008 στις 8:06 μ.μ.

είναι που ο Anentaxtos παραπάνω κανει και τον έξυπνο..
παρεπιπτόντως σκεφτόμουν σήμερα ότι λόγω της κηδείας του Αρχιεπισκόπου (εννοείτε ο άνθρωπος συλληπητήρια που πέθανε) θα είχαμε ένα κενό την Πεμπτη.. αλλά αλί.. .ΜΟΝΟ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ

Οι υπόλοιπες μαμάδες του Ιδιωτικού τομέα... ΓΕΙΑ ΣΑΣ... όπως συνήθως.

Οπως και να ναι.. βεβαια το τρέξιμο και οι μαμάδες μαμάδες ειτε του Δημοσίου είτε του Ιδιωτικού.. το λέω όμως διότι υποτίθεται ότι ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ μπας και σταματάγαμε λίγο το τρέξιμο αλλα αλί τώρα χειρότερα ακόμα..

Έγραψε ο/η allo / 30 Ιανουαρίου 2008 στις 7:48 μ.μ.

η αργια αυριο ειναι μονο για τους δ.υπαλληλους . εμεις δεν ειμαστε Χριστιανοι Ορθοδοξοι . ειναι μονο αυτοι . εμεις ανηκουμε σε αλλη χωρα.

Έγραψε ο/η elena / 31 Ιανουαρίου 2008 στις 11:33 μ.μ.

ναι εμείς είμαστε άλλης εθνικότητας και θρησκείας. Παρόλα αυτά πληρώνουμε και φόρους (δημοσία δαπάνη η κηδεία-με τιμές αρχηγού κράτους) και ταυτόχρονοα δουλεύουμε για να πληρώνουμε αυτούς που θα κάθονται. Και δεν μου φταίνε οι άνθρωποι αυτοί, αλλα η νομοθεσία μας η σαθρή.. και όλα τα λαμόγια του δημοσιου βίου και δή οι πολιτικοί μας γιατί και αυτοί Δημοσιουπάλλοι είναι δηλ. εργάτες ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
Μπράβο τους και μπράβο μας.. Εγώ λέω αύριο να βγω να μοιράζω χαρτομάντηλα και γραβάτες στους πολιτικούς μας για να θρηνήσουν χωρίς έξοδα μιας και με τα σκάνδαλα τους (εκάστοτε κυβερνήσεις) δεν ξέρω εάν τους εμεινε και κανα φράγκο στην άκρη για να περνάνε..
Κατα τα άλλα εγω και εσείς οι άλλες εργαζόμενες του Ιδιωτικού πάρτε τα παιδιά παραμάσχαλα και τρεχάτε να ΣΩΣΟΥΜΕ την κοινωνία μας απο την σύψη τους εαυτούς μας απο τον καρκίνο και τα παιδιά μας απο τις μάστιγες της εποχής..

Έγραψε ο/η agapi / 31 Ιανουαρίου 2008 στις 11:45 π.μ.

ayrio einai Paraskeyh tha einai stis doyleies toys h tha thn kanoyn ? Syllypithria gia ton makariotato.

Έγραψε ο/η Αγγελικη -fe-mail / 6 Φεβρουαρίου 2008 στις 11:41 π.μ.

Αυτό το τραγουδάκι λοιπόν το αφιερώνω σε όλες εμάς που είμαστε όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα που δεν έχουμε πει…δώστε σημασία. μιλά για όλες εμάς ….που τρέχουμε σαν τρελές …και έχουμε και να φτιάξουμε λίγο την σχέση μας …με τον Θωμά που όλο τον παίρνω και μιλά!!

Φιλάκια !!
Και πάλι ευχαριστώ!
Αφιερωμένο!

Έγραψε ο/η kalo / 6 Φεβρουαρίου 2008 στις 2:26 μ.μ.

poly kalo kai xaroymeno tragoydi.dinei thn eikona ths gynaikas poy exei aganakthsh kai thelei na fygei

Έγραψε ο/η elina / 7 Φεβρουαρίου 2008 στις 9:25 μ.μ.

να είσαι καλά Αγγελική .Το τραγουδάκι είναι αυτό που πραγματικά τραγουδά η καθεμία από εμάς .Τι ζητάμε λίγη ξεκούραση και μια αλλαγή στην καθημερινότητα μας

Έγραψε ο/η ELENA PAPAGEORGIOU / 8 Φεβρουαρίου 2008 στις 10:11 μ.μ.

ΦΟΒΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΟΠΕΛΙΑ... ΜΗΝ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΣΠΙΤΙ...
ΧΑΛΑΡΑ... ΚΡΑΤΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ...
ΧΑΧΑ

Έγραψε ο/η amalia / 8 Φεβρουαρίου 2008 στις 11:58 μ.μ.

μπραβο σου Αγγελικη ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ το τραγουδι. Ετσι ειναι ονειρευομαστε κανενα ταξιδακι αλλα εχουμε και τον Θωμα που τον περνω και μιλαει να μας εχει γραμμενες στα παλια του τα παπουτσια

Έγραψε ο/η marietta / 10 Φεβρουαρίου 2008 στις 12:59 π.μ.

Αγγελικη πολυ ωραια αυτα που γραφεις και το τραγουδι πολυ καλο το αντιστοιχο τραγουδι στα αγγλικα ειναι το '' Its a pity'' και βεβαια δεν εχει καμία σχεση στο νόημα..... Φιλιά

Έγραψε ο/η Sokos74 / 22 Φεβρουαρίου 2008 στις 12:23 μ.μ.

Χαχαχ! ας ξαναγελασω! εσεις την εχετε κανει ετσι τη ζωη σας. Που να φτασουν τα 1500 ευρω που βγαζει ο ενας για ολα αυτα που ονειρευεστε. οποτε με τα 1000 επιπλεον που φερνετε κι εσεις κατι γινεται...
Βαλτε φρενο στα υλικα αγαθα, αυτα αδειαζουν την πορτοφολα του μπαμπα, και καθιστε στο σπιτι, προστατευομενα μελη, επαγγελμα οικιακα και θα δειτε τι ωραια που ει ναι τα πρωινα της Δευτερας, πιο ωραια απο ενα ζευγαρι μποτες 250 ευρω.

Έγραψε ο/η elena / 23 Φεβρουαρίου 2008 στις 12:01 π.μ.

αγοροκόριτσο.. παραπάνω ξεκόλα.. κακομοιρο.. εσυ ζεις στον αιώνα του κρέοντα.
κακομοίρη κακομοιρογλου ακου εκεί μπότες 250 ευρω που ζεις καλέ για αυτό δουλεουμε νομίζεις?
θα έλεγα τώρα γιατί αλλα απαγορεύεται.. πρέπει να είσαι μικρής ή μεγάλης ηλικίας της τάξης ή του 19 ή του 60 και βάλε για να γράφεις τέτοια πράγματα. λυπάμαι ειλικρινά. γιατί είσαι με παρωπίδες και εκτός πραγματικότητας

Έγραψε ο/η ΤΡΕΝΤΥ / 24 Απριλίου 2008 στις 6:31 μ.μ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΒΡΕΧΕ MAC NAGGETS
ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΣΑΝ ΒΕΡΑ ΦΟΡΑΩ SWATCH ΧΑΝΤΡΕΣ
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ FASHION VICTIM ΑΠΛΑ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΧΛΙΔΑ
ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΠΡΩΧΝΩ ΚΙ ΑΝ ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΠΗΔΑ

ΛΕΦΤΑ
ΧΛΙΔΗ
ΚΑΜΠΡΙΟ
ΛΑΥΡΙΟ
ΤΛΕΙΩΝΩ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΩ

ΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΘΑΨΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝΟΥΣ BULGARI
ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗ LUIS VOITON ΤΣΑΝΤΑ ΜΟΥ
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ!!!

Έγραψε ο/η ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΟΓΥΝΗΔΕΣ!... / 26 Απριλίου 2008 στις 11:04 μ.μ.

ΟΧΙ! ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΣΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ? ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΜΟΝΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΟΥΣΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ!...ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΓΟΝΕΙΣ...ΚΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠ΄ΕΞΩ!...

ΕΣΕΙΣ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ...
ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΩ ΤΑ ΨΗΛΑ...
ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ...

http://www.youtube.com/watch?v=B5jOK54C5d0

Έγραψε ο/η MINA / 24 Ιουνίου 2010 στις 6:45 μ.μ.

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΕΙΑ ΣΑΣ....ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΟΛΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΟΙΟΠΑΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙ ΒΛΕΠΩ...ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΡΑΒΑΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ π.χ. 150 ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΡΩΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΧΜΝΙΔΙΑ ΜΑΣ , ΤΟ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙ, ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ , ΤΟ ΠΑΤΩΡΑ , ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΩ ΜΕΡΙΚΑ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙΚΑ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΙΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΕΙ ΠΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΕΤΑΙ ΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΛΕΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΜΑ!!! ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΝΕΙΣ 600 ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΧΟΛΑΣ 2 ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙΣ ΤΑ ΑΠΑΡΕΤΗΤΑ ΠΑΕΙ 1 ΩΡΑ ΝΑ ΦΑΕΙ Η ΜΙΚΡΗ ΠΑΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΩΡΑ, ΝΑ ΑΠΛΩΣΕΙ ΡΟΥΧΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΕΙ Η ΑΛΛΗ ΩΡΑ ΚΑΙ 5 Η ΩΡΑ ΞΑΝΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ 9 ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΣΠΙΤΙ....ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΣΤΗΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΔΥΣΧΟΛΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΤΙ ΝΑ ΒΓΑΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΕΡΝΕΙ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΡΕΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Η ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΚΥΡΙΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙΣ...ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΕΡΝΕΙ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΑ ΤΙ ΘΑ ΨΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΚΕΙ ΤΡΕΛΕΝΕΣΑΙ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΦΝΗ ΕΙΣΑΙ...ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΕΝ ΛΕΩ ΒΟΗΘΑΕΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ...ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΟΧΙ ΟΛΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΧΑΙΡΕΣ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ ΣΤΙΣ ΤΥΧΑΙΡΕΣ ΕΜΕΙΣ...

 
Τελευταία άρθρα