fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Μόνη μέσα στο πλήθος

17 Μαρτίου 2008 | 10:29 π.μ.

...από την Αγγελική

Μπορείς να είσαι μόνος ή μόνη μέσα στο πλήθος ?

Ναι μπορείς !!
Η απομόνωση δεν σημαίνει απαραίτητα και μοναξιά!
Είμαι μόνη στη ζωή, δεν σημαίνει απαραίτητα και μοναξιά!


Το αντίθετο μάλιστα. Μπορεί να συμβεί πιο συχνά, είμαι με παρέα αλλά νιώθω μόνη, νιώθω απέραντη ερημιά!


Αλήθεια, πόσες φόρες δεν έχουμε νιώσει να είμαστε μόνες και γύρω μας να υπάρχουν τόσοι συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι, μα κανένας από αυτούς δεν είναι κοντά μας !


Αντίθετα, έχω γνωρίσει ανθρώπους που δεν έχουν τόση πληθώρα ανθρώπων κοντά τους και παρόλα αυτά δεν έχουν νιώσει την μοναξιά να τους κυριεύει!
Γιατί ;
Γιατί έχουν επιλέξει τους ανθρώπους που πραγματικά τους ταιριάζουν. Τους ανθρώπους που ξέρουν να σέβονται και να αγαπούν σωστά, πραγματικά. Τους ανθρώπους που εκτιμούν την φιλία και δεν ζητούν μόνο από αυτούς, μα και δίνουν!
Είναι αυτό που διάβασα κάποτε σε ένα βιβλίο : Δεν ψάχνει για συγγενείς εξ αίματος,  μα για τους συγγενείς της καρδίας !

 

Αυτοί είναι οι πραγματικά σωστοί φίλοι, αυτοί που μπορούν να αγγίξουν την καρδιά σου και όχι απλά να περιμένουν από σένα. Αυτοί που μπορούν με την παρουσία τους να σε δυναμώσουν. Αυτοί που όταν σε κοιτούν στα μάτια ξέρουν αν είσαι καλά η όχι. Αυτοί που όταν τους κοιτάς, τα μάτια τους λένε είμαι εδώ κοντά σου και όχι με λόγια αλλά με πράξεις!
Δύσκολο να τους βρεις! Αυτοί οι άνθρωποι, είναι σπάνια πλάσματα. Αγαπούν την ζωή  και τους ανθρώπους !
Άπλα πρέπει να μάθουμε να διαλέγουμε που δινόμαστε και όχι να καταναλώνουμε τα αισθήματα μας !
Πρέπει να μάθουμε να επιλέγουμε τους ανθρώπους που μας ταιριάζουν! Ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν έμπρακτα, να μας νοιάζονται, να μας ταιριάζουν, να μας συμπαραστέκονται και όταν χρειάζεται να μας ξυπνούν από το λήθαργο που λέγεται καθημερινότητα και άγχος!!

 

Αλλιώς πάντα θα είμαστε μόνοι μέσα στο πλήθος ! Πάντα γνωστοί άγνωστοι… που ποτέ δεν θα δείξουν τι θέλουν τι ζητούν…, που πάντα θα κρύβονται πίσω από το φόβο μην παρεξηγηθούν…
Σας τα γράφω γιατί και εγώ υπέφερα πολλές φόρες από αυτή την απαίσια μοναξιά του πλήθους !

Ένιωσα πολλές φόρες ξένη ανάμεσα σε δικούς μου ανθρώπους ! Ξένη, ανάμεσα σε φίλους που δεν έδιναν παρά μόνο ήθελαν να πάρουν από έμενα !
Και έτσι αφού  πληγώθηκα και πλήρωσα την αγάπη μου για αυτούς, έκλαψα για αυτά που έδωσα.
Αποφάσισα λοιπόν. Καλύτερα με λίγους, με  ελάχιστους θα έλεγα  και σωστούς, με αληθινούς ανθρώπους, παρά με όλους αυτούς που θέλουν να παίρνουν και ποτέ να μην δίνουν!

Μόνος ή μόνη δεν σημαίνει απαραίτητα και μοναξιά!!

Θα ακολουθήσει και συνέχεια...

 

icon Προσθήκη Σχόλιου

Μόνη μέσα στο πλήθος


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η ΚΟΡΥΦΑΙΑ / 17 Μαρτίου 2008 στις 1:16 μ.μ.

συμφωνω μαζί σου Αγγελική ...στις μερες μας πλέον οι ανθρωποι σε πλησιάζουν (τις περισσότερες φορές) καθαρά από συμφέρον...όλοι κάτι περιμένουν από σένα, δίνουν με την προϋπόθεση ότι θα παρουν πίσω....διαφορετικά.....αρχίζουν οι έριδες και τα πισωμαχαιρώματα!
καλύτερα λοιπόν να έχεις λίγους φίλους και καλούς παρά χίλιους και κανέναν διπλα σου όταν τους εχεις ανάγκη..
και γω άργησα να το καταλάβω αλλά πιστεύω πλέον ότι είμαι σε καλό δρόμο..!!φιλιά!!

Έγραψε ο/η nti / 18 Μαρτίου 2008 στις 2:33 μ.μ.

monh mesa sto plhthos. swsta etsi niwthw.monh mesa sto plhthos!

Έγραψε ο/η tom / 18 Μαρτίου 2008 στις 2:50 μ.μ.

πολυ μελαγχολια σε δερνει Αγγελικη. ολα τα βλεπεις μαυρα
γιατι ετσι ? εχεις προβλημα επικινωνιας ?ναι δεν ειναι και η καλυτερη εποχη αυτη που ζουμε αλλα εχε πιστη!

Έγραψε ο/η amalia / 19 Μαρτίου 2008 στις 2:34 μ.μ.

den nomizw oti ta blepei ola mayra!
apla leei ta pragmata opws ta zei kai ta niwthei!
einai mia pragmatikotita poy dysthxws mas exei kataklhsei!
mprabo soy Aggelikh

Έγραψε ο/η mariaki / 19 Μαρτίου 2008 στις 3:13 μ.μ.

ki ego etsi nio8o..mporei na milame me kapoion k na nio8oume oti den einai ekei!etsi einai dustixos simera!mono i oikogeneia einai dipla mas...oloi oi alloi einai "diakosmitika stoixeia" stin zoi mas!

Έγραψε ο/η eya / 20 Μαρτίου 2008 στις 12:10 μ.μ.

kalitera moni kai monaksia para moni mesa sto plithos!

Έγραψε ο/η ΚΑΤΙΑ / 7 Απριλίου 2008 στις 10:54 μ.μ.

Δεν ΄ξέρω Αγγελικη μου εγώ νιώθω έτσι συνέχεια προτιμώ την μονάξια μου απο το να βρίσκωμαι με ανθρώπους που με πλήγωσαν και θα το ξαναέκαναν ευχαρίστως αν μπορούσαν. Για να είσαι καλά με τους γύρω σου πρέπει κάθε ώρα και στιγμή να παίζεις έναν ρόλο. Θα πρέπει να μην είσαι ο εαυτός σου. Καλύτερα λοιπόν μονή ή μονος και να είσαι ο εαυτός παρά να υποκρίνεσαι....

Έγραψε ο/η EYES OF TRUTH / 17 Απριλίου 2008 στις 4:38 μ.μ.

ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ!

ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΕΧΩΝΤΑΣ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ!

Έγραψε ο/η Olina / 18 Μαΐου 2008 στις 10:31 π.μ.

Μ'αρεσει πολύ ο τρόπος που γράφεις και εκφράζεις αυτό που νιώθεις. Ειδικά οι απαντήσεις που δίνεις σε όσους ζητούν τη συμβουλή σου μοιάζουν να βγαίνουν πραγματικά απ'την καρδιά σου και να απευθύνονται σε αγαπημένο φίλο. Συγχαρητήρια! Ειλικρινά ζηλεύω το ταλέντο σου.

Έγραψε ο/η vanessa / 6 Σεπτεμβρίου 2008 στις 9:33 π.μ.

agapiti mou oli moni imaste se auti ti zoi,ypefera kai ego apo auti tin monaxsia sto plithos,ekana dithen files alla mono ego imoun eki panta gia autes pote autes gia mena sta duskola,apla den ixan to xrono,giauto paratisa oles autes kai imemoni kai pio dunati,giuto na thimase oti o kathe enas pou mas plisiazi se auti ti zoi panta kati theli apo sena giauto kane apla gnorimies alla oxi files giati skepsou poso tha pligothis otan katalavis oti apla kati theli apo sena.

Έγραψε ο/η μαρια σ / 17 Σεπτεμβρίου 2009 στις 10:50 μ.μ.

νομιζω οτι υπερβαλετε λιγο..σιγουρα οι απροσωπες πολεις, οι γρηγοροι ρυθμοι και τα ατομικιστικα προτυπα μασ εχουν κατι ολους λιγο πολυ να κοιταμε πρωτα (και συχνα μονο) τον εαυτο μας..αυτο ομως δεν σημαινει πως αυτο ειναι και το δεδομενο και αυτονοητο..εαν ξες που να ανοιξεις τα αισθηματα, τις σκεψεις και τον αληθινο εαυτο σου και οχι να δινεσαι ολοψυχα στον καθενα τοτε θα δεις που η μοναξια εξαφανιζεται...γιατι δεν χρειαζεται να εχεις γυρω σου δεκαδες ατομα για να μην νιωθεις μοναξια..ακομα και ενα ς η δυο καλοι φιλοι που ειναι εκει στα καλα και στα κακα φτανουν..και τοτε το να κρατας ενα κομματι του εαυτου σου μονο για σενα δεν ειναι αποξενωση απο τους αλλους αλλα εσωτερικη αναγκη και ευχαριστη...σημερα οι περισσοτεροι διψασμενοι για επικοινωνια δινοται ολοψυχα κι ετσι φυσικα απογοητευονται γιατι δεν εχει ο καθενας την διαθεση να μοιραστει τους πονους σου και να χαρει τις χαρες σου...μονο λιγοι ειναι αυτοι στη ζωη ενος ανθρωπου και αυτο ειναι το φυσιολογικο... ουτε εσυ γινεσαι χιλια κομματια για τον καθε γνωστο σου..ψαξε να βρεις αυτους τους δυο η τρεις ανθρωπους στη ζωη σου που σε γεμιζουν και τους γεμιζεις και ολα θα λυθουν..αυτο τουλαχιστον πιστευω εγω..

 
Τελευταία άρθρα