fe-mail.gr

Fe-mail.gr

 

Δεν κοιμόμαστε πια μαζί

29 Απριλίου 2008 | 10:01 π.μ.

...από τη " Lili"  

Όλο και περισσότερα ζευγάρια χάνουν την σωματική επαφή τους μετά από ένα διάστημα και οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι.

 Ένας από αυτούς είναι η συνεχόμενη απόρριψη που εκδηλώνει ο ένας στον άλλον μέσα από τις συζητήσεις του, χωρίς να το καταλαβαίνει.

 Η απόρριψη μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, από το να μην συμμετέχει ο ένας καθόλου στην συζήτηση και να ακούει με αφηρημάδα, έως το να κριτικάρει φανερά τα ενδιαφέροντα, τους φίλους και τις επιλογές του άλλου.


Μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται εσώτερα αρνητικά συναισθήματα που αρχίζουν να εκδηλώνονται με τρόπους που μεγαλώνουν την απόσταση μεταξύ του ζευγαριού.

Άλλο πρόβλημα της έκφρασης, είναι αυτή που σμιλεύει την σχέση από ερωτική σε σχέση μάνας- γιου, ένα φαινόμενο διαδομένο παντού αλλά ιδιαίτερα στην Ελλάδα.
Όταν του θυμίζουμε να πάρει τα κλειδιά του, κάθε φορά που αναλαμβάνουμε κάτι που είναι δική του ευθύνη, δεν φερόμαστε σαν γυναίκα του.
Σκεφτείτε το λίγο, του περνάμε υποσυνείδητα το μήνυμα, ότι δεν μπορεί μόνος του να κάνει και το πιο απλό πράγμα, τον αποδυναμώνουμε και η σχέση γεμίζει πάλι με ανεκδήλωτα αρνητικά συναισθήματα.
Εκείνος θέλει μεν την φροντίδα όπως τον φρόντιζε η μαμά του (πλύσιμο, μαγείρεμα κλπ), κάτι που καθιστά δύσκολο το να επανέρθουν κάποιες λογικές ισορροπίες, θέλει όμως και να νιώθει άντρας, κάτι που και για μας τις γυναίκες είναι βασικό.


Όλες μας σχεδόν, μεγαλώσαμε με την ιδέα του άντρα ιππότη, που μας προστατεύει, μας προσέχει, μας καταλαβαίνει. Όλες θέλουμε να κοιμηθούμε με τον άντρα, όχι το κακομαθημένο παιδί που δεν μας υπολογίζει  και δεν είναι ικανός να ψωνίσει ούτε ένα σαμπουάν.

 

Όταν έρχεται ένα παιδί, οι μη υγιείς ισορροπίες αυτού του είδους παύουν να λειτουργούν. Το ζευγάρι καλείται να αλλάξει ρόλους. Δεν υπάρχει πια ζευγάρι.
Πρέπει όλοι να βρουν την θέση τους στην καινούργια κατάσταση.


Και πολλοί δεν το αντέχουν.
Δεν αντέχουν τις ευθύνες, την ιδέα του να δώσουν την σκυτάλη στο παιδί και να περάσουν στον κόσμο των γονιών, ένα βήμα πιο κοντά στα γεράματα και στην θνησιμότητα, ή πολύ απλά δεν αντέχουν τα ξενύχτια και τα χρέη.


Οι γυναίκες από την άλλη καλούνται να γίνουν χίλια κομμάτια. Μάνα σύζυγος, ερωμένη, νοικοκυρά και εργαζόμενη με πολύ περισσότερη πίεση από αυτή  που νιώθει ένας άντρας ο οποίος και κακός πατέρας να είναι, η κοινωνία έχει την απάντηση:
“E, οι άντρες όλοι ίδιοι είναι…»
Σας καλύπτει εσάς αυτό;
Εμένα προσωπικά όχι. Το θεωρώ προσβλητικό και για κείνους και για μας και νομίζω το έχω ξαναγράψει στο παρελθόν.

Το να συμβιώνεις είναι δύσκολο.
Όσο επιθυμείς τον άλλον τα πράγματα καταπίνονται εύκολα.
Δυστυχώς όμως η φύση δεν είχε προβλέψει τριακονταετή γάμο μεταξύ των αντρών και γυναικών. Είμαστε διαφορετικοί και αυτό δείχνει διαφορετικό ρόλο για τον καθένα.

 

Οι γυναίκες έχουν την καλύτερη σεξουαλική περίοδο τους μεταξύ 30 και σαράντα και οι άντρες την δεκαετία 20-30.


Οι γυναίκες αργούν και έχουν διαφορετικό τύπο οργασμού. Οι γυναίκες επιθυμούν αυτόν που σέβονται και θαυμάζουν κι ας μην βλέπεται.

Οι άντρες χρειάζονται μερικές φορές μόνο μια τρύπα στον τοίχο και δυο χείλια από την άλλη, κι ας είναι οποιασδήποτε άσχημης, αρκεί να μην το δουν.


Γιατί οι άντρες λειτουργούν διαφορετικά στο σεξ από τις γυναίκες.


Και όσο και να αγαπάς το τέλειο σώμα της γυναίκας σου, όσο και να αγαπάς την γυναίκα σου, το σώμα της κάποια στιγμή θα το βαρεθείς, δεν υπάρχει τίποτα που δεν ανακάλυψες, τίποτα που δεν σου δόθηκε, και τα σώματα των άλλων γυναικών δεν περνάνε απαρατήρητα.
Βλέπεις το στήθος της απέναντι κοπέλας πριν καν δεις την φάτσα της. Πιάνεις με την άκρη του ματιού την 19χρονη που σκύβει να φτιάξει το παπούτσι της, μένουν οι εικόνες μέσα στο μυαλό σου και μπορεί και να ξανασκεφτείς αυτές τις εικόνες μετά, είτε με την γυναίκα σου είτε μόνος.
Και καμιά φορά αυτά λειτουργούν και θετικά, και υπάρχει σεξουαλική ζωή. Είναι στον άνθρωπο.

Οι πιο πολλοί όμως βλέπουν τι υπάρχει εκεί έξω, βλέπουν τι τους περιμένει μέσα στον γάμο (πάνες, ευθύνες, φασαρία ) και όπως οι γυναίκες, επιζητούν τον ρομαντισμό, νιώθουν την έλλειψη του κυνηγιού, του ερεθισμού, νιώθουν γέροι, πεθαμένοι και διψάνε για ανανέωση.
Και αυτό ισχύει και για τις γυναίκες φυσικά.
Όλοι το νιώθουν.

 

Το πώς θα συμπε- ριφερθείς μετά, είναι θέμα χαρακτήρα. Φεύγεις ή μένεις, και αργά ή γρήγορα, πιάνεις εραστή ή ερωμένη. Δεν χρειάζεται να σκας στον καβγά, έχεις τον άλλον να σε περιμένει.

Μερικές φορές δημιουργείς κι εσύ η ίδια τον καβγά για να φύγεις από το σπίτι.
Δεν χρειάζεται να ακούς τι σου λέει η γυναίκα σου, εσύ τουλάχιστον έμεινες να αντεπεξέλθεις στις υποχρεώσεις σου, δεν θα κάτσεις να κάνεις και συζητήσεις.


Και μέσα σε όλα αυτά…το ζευγάρι που κάποτε κοιτούσε ο ένας τον άλλον στα μάτια, τι απέγινε; Τα αχόρταγα χέρια που αγκάλιαζαν, χάιδευαν, πίεζαν, γιατί δεν ακουμπάνε πια το ένα το άλλο;

Ο χρόνος φέρνει στην σχέση αναπόφευκτες αλλαγές, και μερικές φορές συμβαδίζουν με την ηλικία μας. Ο έρωτας φέρνει δυο ανθρώπους κοντά, δημιουργεί αναμνήσεις και αν χειριστεί σωστά, δημιουργεί το δέσιμο  και την φωλιά για την αγάπη. Η αγάπη ανθεί με εποικοδομητικά σχόλια και σεβασμό στον άλλον.

Η αγάπη είναι το αίσθημα ότι ανήκεις με αυτόν τον άνθρωπο, η ασφάλεια που πηγάζει, η ηρεμία, η πληρότητα.
Και η αγάπη δημιουργεί επιθυμία ένωσης…όσες φορές και να είδες το σώμα της, όσες φορές και να είδε το δικό σου, όσο και να χαλάσει…ο έρωτας είναι το μέσο δυο ανθρώπων να γίνουν για λίγο ένα, και να νιώσουν πληρότητα.

Τουλάχιστον, αυτή ήταν η αρχική ιδέα.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Έρωτας = χημεία ;

Οι 4 Ανάγκες Του

Τα ερωτικά ταξίδια του μυαλού

 

icon Προσθήκη Σχόλιου

Δεν κοιμόμαστε πια μαζί


Παρακαλούμε συμπληρώστε τα πεδία που σημειώνονται με *

Τίτλος:*


E-mail:
Θα χρησιμοποιήσουμε το email σας για να σας ενημερώσουμε για ενδεχόμενες απαντήσεις στα σχόλια σας.


Σχόλιο:*


This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)

Γράψτε τους 3 χαρακτήρες που βλέπετε στο πλαίσιο.




Return to category

Σχόλια

Attention Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο.

Έγραψε ο/η Έλλη / 30 Απριλίου 2008 στις 11:48 μ.μ.

Πάντα το θέμα συμβίωσης είναι πολύ περίπλοκο! Και ξέρεις γιατί; Γιατί υπάρχουν ένα σωρό κατηγορίες ανθρώπων, και υπάρχουν και πολλοί που δεν κατηγοριοποιούνται! Από την άλλη πιστεύω ότι το λάθος στις περισσότερες σχέσεις είναι ότι και οι 2 καθοδηγούνται από το συναίσθημα, ενώ αν δοκίμαζαν να καθοδηγούνται από τη λογική τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά...

Υ.Γ Πάνω σ' αυτό που γράφεις, ότι οι γυναίκες εκτιμούν τον εσωτερικό κόσμο κι ας μη βλέπεται ο άλλος...θα διαφωνήσω, και μάλιστα απορώ με τις γυναίκες που ερωτεύονται άντρες μόνο και μόνο για τον εσωτερικό τους κόσμο! Εγώ πάντως μόνο αν μου αρέσει εμφανισιακά ο άλλος θα προχωρήσω να γνωρίσω και τον εσωτερικό του κόσμο και αν έχει το "πακέτο" θα τον ερωτευτώ...αλλίως δεν υπάρχει περίπτωση!...

Έγραψε ο/η Lili / 30 Απριλίου 2008 στις 9:59 π.μ.

Σαν γενικός κανόνας, όσον με αφορά, θα έλεγα ότι είμαι δέσμια του ωραίου. Τα κείμενα δεν αντιπροσωπεύουν πάντα δικά μου πιστέυω ούτε είναι παντα αυτο βιογραφικά. Έχοντας πει αυτό, να παραθέσω ότι ενώ αν ήμουν άντρας θα μου άρεσαν μόνο κάτι Πάμελα Άντερσον (είμαι πολή ρηχή στα κριτήρια μου) έχει τύχει να ερωτευτώ και μάλιστα παράφορα έναν δύο άντρες που δεν βλέπονταν, μόνο και μόνο γιατι τους θάυμασα, τους εκτίμησα και είχαν τοση αυτοπεποίθηση
που τους πόθησα.
Ένας άντρας δεν θα ποθήσει ποτέ την Σαπφω Νοταρά όσο εγκεφαλικός και να είναι. Δεν έιμαστε τοσο visual όπως οι άντρες. Φυσικά υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις.

Έγραψε ο/η Έλλη / 2 Μαΐου 2008 στις 9:47 μ.μ.

Εμένα πάντως μου κάνει μεγάλή εντύπωση...Καλά να τον κάνεις φίλος σου αλλά...άμα δεν βλέπεται πώς τον φιλάς? Πώς κάνεις έρωτα μαζί του! Χωρίς παρεξήγηση...αλλά το θεωρώ διαστροφή!

Έγραψε ο/η Katerina / 6 Μαΐου 2008 στις 10:20 μ.μ.

Σε μια σχέση που δεν έχουν διάθεση κι οι δυο να δουλέψουν για να την κρατήσουν ζωντανή, η αποξένωση πονάει!
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από ένα διπλό κρεβάτι που σε παγώνει και σε ... πληγώνει...
Αλλά... δυστυχώς υπάρχει...
Με εκνευρίζουν απίστευτα οι άντρες που λένε: μα οι γυναίκες όταν μεγαλώνουν χαλάει το σώμα τους, αφήνονται... κι έρχεται μια άλλη... όμορφη... προσεγμένη... πειρασμός!
Εκείνοι βλέπουν ποτέ τον εαυτό τους στον καθρέφτη; πώς μεγαλώνουν, πώς... χαλάνε όσο μεγαλώνουν; Πώς είναι την ώρα που ξυπνάν το πρωί, άπλυτοι, αξύριστοι;
Φυσική φθορά είναι όλα αυτα! κι ο χρόνος είναι σκληρος για άντρες και γυναίκες. Γιατί μόνο οι γυναίκες πρέπει μα έχουν την αγωνία να "κρατιούνται"; Γιατί μόνο οι γυναίκες πρέπει να παλεύουν με τη φθορά, με το χρόνο που περνάει και αφήνει τα σημάδια του;
Επιτέλους! Ας δουν αυτό που είμαστε! και... σ' όποιον αρέσουμε! Κι υπάρχουν πολλοί!

Έγραψε ο/η Κορίνα / 6 Μαΐου 2008 στις 2:44 π.μ.

Πες τα ρε Κατερίνα μεγάλη! Μαζί σου!

Έγραψε ο/η ΜΑΡΙΑ / 6 Μαΐου 2008 στις 12:50 μ.μ.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΣΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ. π.χ. ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΑ ΗΜΟΥΝ 55 ΚΙΛΑ, ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΟΧΙ ΦΑΕ ΜΗΝ ΝΤΡΕΠΕΣΕ, ΦΑΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΡΩΣ ΔΕΝ ΣΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΑΛΛΟ, ΜΑ ΠΙΕΣ ΕΝΑ ΚΡΑΣΑΚΙ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ, ΚΑΙ ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΕΓΙΝΑ 70 ΚΙΛΑ. ΦΑΝΗΚΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΧΑΣΑ ΟΧΙ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΓΥΡΟΣ ΣΤΑ 10 ΕΧΑΣΑ. Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΕΝΤΑΞΕΙ.ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΑΝ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΜΕΤΑΞΥ ΑΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΟΥ ΘΑ ΣΕ ΔΙΩΞΩ. ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΛΙΓΗ ΚΟΙΛΙΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΠΟΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΙΣΑ-ΙΣΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΜΑ ΚΑΘΕ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΧΑΣΕΙ ΠΑΛΙ. ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ΑΔΥΝΑΤΟΙ ΑΛΛΑ ΘΕΝΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΣ. π.χ. ΤΡΩΝΕ ΑΥΤΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΣΕΙΣ ΝΑ ΦΑΣ. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΡΙΣΚΕΙΣ Π-Ο-Υ-Θ-Ε-Ν-Α.

Έγραψε ο/η Κορίνα / 6 Μαΐου 2008 στις 12:56 μ.μ.

Προσωπικά πιστεύω ότι και ο άντρας και οι γυναίκα πρέπει να διατηρούνται όμορφοι και νέοι, για να μην σβήνει η φλόγα του πάθους στη σχέση!

Έγραψε ο/η Katerina / 6 Μαΐου 2008 στις 1:15 μ.μ.

Κορίτσια!
Δεν έχουν καμιά σχέση τα κιλά και το τέλειο κορμί με την καλή σχέση ενός ζευγαριού!
Ένα ζευγάρι που θέλει να έχει μια ζωντανή σχέση το παλεύει! δημιουργεί ευκαιρίες για μικρές αποδράσεις απ τη ρουτίνα, μικρές εκπλήξεις, πράγματα που κάνουν οι εραστές κι όχι οι σύζυγοι...
Ένα κουρασμένο, ρουτινιάρικο, βιαστικό "κρεβάτι" μας διώχνει, μας αποξενώνει και ψάχνουμε τη μαγεία και το μεθύσι σε μια ξένη αγκαλιά!
Δεν κάνουμε σεξ γιατί πρέπει, αλλά γιατί αγαπάμε το κορμί που έχουμε πλάι μας με τα καλά του και τα κακά του! Γιατί αγαπάμε τον άνθρωπο, που μαζί του ζήσαμε όμορφα...
Όμως αν η προσπάθεια γίνεται μόνο από τον έναν κι ο άλλος ψάχνει...μια τρύπα στον τοίχο... τότε, απλά δεν έχει νόημα να προσπαθείς...

Έγραψε ο/η Ζέτα / 15 Ιουνίου 2008 στις 11:38 μ.μ.

Κατερίνα μου, όπως και να 'χει, έχουμε τρην ευθύνη για την επιλογή μας! Κι είματε απόυτα ελεύθεροι να επιλέξουμε ποιον θα έχουμε δίπλα μας!...

Έγραψε ο/η ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ / 17 Νοεμβρίου 2008 στις 9:48 μ.μ.

MOY EIΠΑΝΕ ΟΤΙ ΕΔΩ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ... ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΤΕ ΛΕΩ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΔΙΟΤΙ ΑΚΡΙΒΑΙΝΑΝ ΤΑ ΣΠΡΕΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ,,,,KAI ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΑΣ ΟΣΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑ ΘΑ ΣΑΣ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ....ΒΕΒΑΙΑ ΕΑΝ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ--ΝΑΤΟ ΠΑΛΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ-----ΔΥΟ ΛΛ Η ΕΝΑ Λ-------ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΠΟΤΕ........ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΚΙ ΕΔΩ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ....!!!!!!!

 
Τελευταία άρθρα